En of u kunt tekenen!

Creativiteit is als een lawine. Er begint een heel klein sneeuwballetje te rollen als iemand zichzelf ervan weet te overtuigen dat hij of zij een beetje creatief is. Als dit sneeuwballetje groot genoeg is zorgt het ervoor dat deze persoon daadwerkelijk wat gaat bedenken en maken. Als dit een beetje lukt zorgt dit voor wat meer creatief zelfvertrouwen, wordt de sneeuwbal groter en gaat hij gemakkelijker en sneller rollen. Zo wordt je steeds creatiever.

Als we dus in een creatief domein progressie willen boeken, moeten we zo bekeken misschien altijd klein beginnen. Kunt u bijvoorbeeld tekenen? Ik ook niet. Maar ik zou het wel graag kunnen. Al was het maar omdat tekenen je op een specifieke manier leert kijken naar de wereld. Echt zien. Want we kijken vaak de hele dag, maar we zien niks. Probeer bijvoorbeeld maar eens een oor te tekenen. Daar kijk je de hele dag tegenaan, toch? Maar echt zien, ho maar. Terwijl beter kijken betekent dat je meer ideeën ziet die je kunt jatten.

Met tekenen is iets geks aan de hand. Bij vrijwel alle vaardigheden vinden we het volkomen logisch dat we eerst moeten oefenen voordat we er iets van kunnen, maar bij tekenen lijkt het wel alsof we denken dat we het vanzelf zouden moeten kunnen. Dat het een gave is. Natuurlijk kan ik niet tekenen. Ik heb het nooit geoefend. Ja, vroeger op school een uurtje in de week. Als ik zo met een voetbal omgegaan was, kon ik nu ook niet honderd keer hoog houden.

Toch is er goed nieuws voor mij. En voor u. Ik blijk namelijk wel degelijk te kunnen tekenen volgens Dan Roam. En als ik het kan, kunt u het zeker. Ik kwam hem vandaag tegen in het boek Creative Confidence van Tom en David Kelley (van IDEO). Roam beweert dat als je in staat bent een driehoek, een cirkel, een vierkantje, een streepje en een blob figuurtje te tekenen, je alles kunt tekenen. Wacht, hieronder zie je het (weet je meteen wat een blob figuurtje is).

draw1

Als je deze figuren beheerst (ok, wie niet?), kun je volgens Roam heel gemakkelijk vanalles tekenen. Mensen met hun emoties bijvoorbeeld, wat ultrahandig is bij het maken van storyboards. Het is heel simpel. Romp, benen en armen teken je als een streepje. De voeten en de handen als kleine rondjes. En het hoofd maak je idioot groot (1/3 van de totale lengte is prima). In het gezicht gebruik je streepjes voor de uitdrukking. Dan krijg je dus na 1 minuut oefenen al dit:

IMG_1597

Het stopt niet bij dit soort figuurtjes. Roam schijnt vol te zitten met veel meer toegankelijke tips. Ze zouden wel eens in dit boek hieronder kunnen staan. Misschien maar eens kopen! Mijn sneeuwbal rolt. Let it grow!

Steal like an artist. Maar snap het verschil tussen plagiaat en research.

Oorspronkelijkheid is een belangrijk woord in de missie van NUt. Die missie luidt immers: Iedere mens op onze aarde inspireren om oorspronkelijk, nieuwsgierig, kritisch en creatief te zijn. Prachtig. We drogen een traantje weg. Maar oorspronkelijk, wat is dat eigenlijk? Het synoniem van oorspronkelijk blijkt origineel. Hmmm. Hoe verhoudt het zich dan tot het begrip creatief even verderop? Het woord origineel komt in nogal wat definities van creativiteit voor namelijk.

En dan nog. Bestaan oorspronkelijkheid en originaliteit eigenlijk wel? Zonder al te filosofisch (en voor je het weet onleesbaar) te worden zeg ik: waarschijnlijk niet. Goede ideeën zijn gebaseerd op inspiratie en inzicht. Inspiratie halen we niet uit onszelf, we halen het uit onze omgeving.

Inspiratie is daarmee natuurlijk gewoon een mooi woord voor jatten. Afhankelijk van hoe eerlijk we erover zijn kunnen we daar mooie woorden voor gebruiken als symphony (Daniel Pink) of cross fertilization (Tom Kelley). We kunnen er ook een mooie camouflerende formulering voor verzinnen als An idea is a network (Steven Johnson). Het is echter misschien interessanter om er net zo eerlijk over te zijn als Austin Kleon. Zijn tip is meteen de titel van zijn boek: Steal like an artist. We hebben het even voor u gelezen. Een alleraardigst, zeer snel leesbaar boek, boordevol heerlijke quotes. En nog fluks vormgegeven ook. Rode draad: stop met neuzelen over originaliteit en doe net als kunstenaars: steel alles wat los en vast zit. Het is een pleidooi om je te omringen met interessante mensen en ze volledig te rippen. Alles wat je steelt mix je gewoon tot iets nieuws. Want Everything is a remix.

Kortom, Fuck oorspronkelijkheid. Het bestaat niet. Nee, het is maar een kutmissie, die missie van NUt. Maar wel een mooie kutmissie. We laten hem gewoon staan :). En dat boek van Kleon, dat krijgt dus vier sterren ++++. Drie en een halve voor de inhoud en een halve voor zijn eerlijkheid dat ie die inhoud lekker bij elkaar gejat heeft. Research heet dat. Want stelen van één persoon is plagiaat, stelen van vele mensen is research.

Pennenvruchten

Sommige mensen hebben er in de 21e eeuw nauwelijks meer een exemplaar in de hand, maar de secretaris dagelijks en soms netto een paar uur. Hoe dat komt, onthult hij verderop. Waar menig collega inmiddels met tablet of i-pad een afspraak tegemoet treedt, doet de secretaris het nog ouderwets met pen en papier. Wie weet, maakt dat  wel een ijverige en persoonlijkere indruk; het is immers makkelijker opkijken dan vanaf een scherm. Een tijd terug had de secretaris een treffen met twee collegae die allebei digitaal vastliepen en was hij de lachende derde. Niet voor lang natuurlijk: de secretaris moest vervolgens minuten wachten totdat zij hun bestanden weer gevonden hadden.

penwerkLinks ziet u 3 pennen die op zijn bureau liggen. Het zijn alle drie geen exemplaren van zijn eigen organisatie, maar meegekregen bij een training of bijeenkomst van een leverancier. De secretaris is er dol op en maakt er een sport van om niet zonder schrijvend aandenken huiswaarts te keren. Zonder al teveel te reclame te maken, maar om turen te voorkomen: dit zijn goed functionerende pennen van Mediquest, Zorgdomein en MWM2. Want, niets ergerlijker dan een slecht schrijvende pen; het is als een schaar die niet knipt.

penthuisHier links ziet u 5 pennen die door het huis van de secretaris slingeren. Inderdaad slingeren. De secretaris had ooit bedacht om heel strategisch op elke nuttige plek in huis een pen te bewaren, maar het chaotische pengebruik van zijn huisgenoten gooide roet in dit systeem. Daarom kan het nu voorkomen dat er in het ladekastje er geen een meer te vinden is en op tafel bijvoorbeeld vijf.

De secretaris let ook altijd goed op welke pennen hij bij een gastheer aantreft, want welke voorwerpen zeggen meer over interesses, werkzaamheden en hobby’s van de ander? Als u verder goed kijkt naar de afbeeldingen ziet u dat enkele pennen al ontdaan zijn van het clipje. Dit komt door een zeer moeilijk af te leren en onhebbelijke gewoonte van de secretaris. De orale fase is bij hem kennelijk niet volledig afgesloten, want hij vindt het heerlijk om er op te bijten en te sabbelen, zeker als hij moet nadenken. Gelukkig heeft de secretaris sinds kort een collega die hem bij het langslopen controleert en indien nodig, berispt.

Een pen helpt ook om attent over te komen. Want niets is mooier om desgevraagd er eentje triomfantelijk uit de jaszak te toveren. Maar o wee, als die het vervolgens niet doet…….

Jij bent zelf het verschil tussen nieuwe en oude media

Eén van de kenmerken van leuk werk is dat je de mogelijkheid hebt om je eigen functietitel vast te stellen. Zojuist vroeg ik me af wat ik ook alweer doe voor de kost en wat blijkt volgens mijn eigen Linkedinprofiel? Ik ben docent creativiteit en reclame. Buiten het feit dat ik weer helemaal back on track was, moest ik er opeens aan denken dat er ook een tijd geweest is dat ik mezelf docent communicatie, sports business en nieuwe media noemde. Ook niet verkeerd, vond ik destijds. Alleen, dat van die  nieuwe media, dat zat me niet lekker. Want wat zijn dat eigenlijk, nieuwe media? Digitale media? Media die maximaal tien jaar oud zijn? Gelukkig noemde ik mijn functie een tijdje later dus heel anders. Probleem weg!

Zul je net zien. Is het probleem weg, heb je de oplossing. Ik weet niet meer wie het nou zei, maar ik hoorde vorige week de oplossing op het Creativity World Forum. Het verschil tussen nieuwe en oude media zit ‘m niet zozeer in de media, maar in mij of jou. Dit is de nieuwe, fraaie definitie: nieuwe media zijn media die nog niet bestonden toen je geboren werd. Oude media daarentegen waren er al wel op je geboortedag. Helder toch? Ik zou er graag nog wat aan toevoegen: overleden media. Dat zijn media die al wel bestonden toen je geboren werd, maar waar je geen idee van hebt wat het precies is of was. Zo mocht ik van de week een studente uitleggen wat een fax ook alweer precies is. Toen ik begon met werken nog een veelgebruikt ding, vijftien jaar later voor haar een overleden medium!

Nu eens kijken hoe ik mijn functie binnenkort weer ga noemen.