Of u het nu leuk vindt of niet, de Tour de France komt eraan. Daarom vandaag, actueel als wij zijn, even aandacht voor een poëet die eigenlijk geen poëet is en toch ook weer wel: Michel Wuyts. Deze Vlaming is vaste wielercommentator bij Sporza en voorziet jaarlijks vele koersdagen van – jawel – uiterst poëtisch commentaar. De man heeft de gave onafgebroken bloemrijke taal over elk denkbaar onderwerp binnen en buiten de koers te kunnen produceren. Het is een genot om te luisteren naar deze improviserende dichter. Als je de kunst verstaat je tegelijkertijd mee te laten voeren én de boel te relativeren tenminste.
In zijn eigen land wordt hij soms verguisd, maar wij van NUt vinden Michel Wuyts een waar taalkunstenaar en kijken uit naar een Tour de France met fraaie uitdrukkingen als: “Dan is er altijd wel weer een patriot die wil rijden” of “Die Ten Dam, dat is een rare apostel”.
Wuyts is tevens auteur van een aantal wielersportboeken. U vindt hier een overzicht. De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat wij geen enkele van deze titels gelezen hebben.
Een kort, her en der poëtisch en in ieder geval zeer waardig stukje commentaar – zeker gezien de spectaculaire gebeurtenissen tijdens het verslag – van Michel Wuyts vindt u hier. Klik op “de val van Schleck” naast de foto van de wielrenner met het blauwe shirt. U hoort Wuyts niet als eerste, maar als tweede. Schrik niet.

U kunt de poëzie van Michel Wuyts het hele wielerseizoen met grote regelmaat beluisteren op Sporza. Vaak vormt hij een duo met José de Cauwer of Hans de Clerq. Foto: www.wielersportboeken.be
Categorie: commentaar, Hans de Clerq, José de Cauwer, Michel Wuyts, NUt, sporza, tour de france, wielersport
zondag 13 juli 2008 at 12:04 pm |
Michel is een ware held!
zondag 12 april 2009 at 9:40 pm |
Michel Wuyts is een fantastisch commentator. Hij maakt het wielrennen groter dan het is en dat is als compliment bedoeld. Stem af op Wuyts in de Giro en je krijgt er meteen een stuk Italiaanse geschiedenis en prima wijnadviezen bij. Maar het mooist is toch het commentaar van Wuyts met Jose de Cauwer als co-commentator. De Cauwer is de enige die Wuyts nog durft tegenspreken. Wuyts vuurde weer eens een van zijn ontelbare vragen af op de Cauwer, waarop deze het antwoord niet wist en dus gaf Wuyts zelf het antwoord. De Cauwer, weergaloos,: “als je zelf het antwoord al weet, waarom stel je die vraag dan”. Maar vandaag tijdens Parijs-Roubaix was Wuyts wat minnetjes. Zijn held Boonen moest van fiets wisselen. En Wuyts vroeg zich hardop af wat de 5 medevluchters zouden doen, inhouden of Boonen op achterstand zetten. Wuyts was zeer content dat de collega’s van Boonen inhielden en prees hun sportiviteit. Maar 10 km later viel Fletcha en anderen en wie ging er als een haas vandoor? Ja, Boonen. En Wuyts? Hij vond het heel normaal wat Boonen deed. Voor mij had de zege van Boonen glans verloren.