Lijstjes, lijstjes, de secretaris wil lijstjes. Waarvan maakt niet echt uit, als het maar lijstjes zijn. Hierbij een lijstje met de tien meest bijzondere Franse cols/beklimmingen… voltooid op de fiets uiteraard!
10) Alpe d’Huez
De Nederlandse berg mag in zo’n top 10 natuurlijk niet ontbreken. Echt bijzonder is de klim van de 21 bochten echter ook weer niet. Een brede, drukke weg naar een lelijk skioord. Wie de klim doet binnen het uur, kan een stukje fietsen, zo is de stelregel.
9) Col d’Aubisque
Wim van Est donderde in de afdaling in het ravijn. Een ravijn dat ik bij mijn beklimming nooit heb gezien, om twee redenen. Ik reed aan de andere kant omhoog en de berg was gehuld in een dikke mist. De hele dag regen, maar wat had ik een goede benen. Ik danste omhoog en dacht op de top: was dit alles?
8) Le Pas de Peyrol
De Pas de Peyrol is zeker niet de zwaarste klim in dit rijtje. Je kunt in principe op een stuk of 5 manieren bovenkomen op deze oude vulkaan, De klim die ik meestal doe is vanuit le Claux en dan via de Col de Serre. De laatste anderhalve kilometer zijn wel erg pittig. De reden van de opname in de top 10 is het dal dat zich links van de weg ontvouwt na de Col de Serre. Dat dal is namelijk van ongeëvenaarde schoonheid, het bewijs dat de natuur perfect mooi kan zijn.
7) Col d’Allos
De col d’Allos ligt aan de noordzijde lekker tegen een Alp aangeschurkt. Echt steil is de klim nergens, wel heerlijk gelijkmatig. De uitzichten zijn fntastisch. Je kijkt uit over prachtige dalen in de richting van de col de la Cayolle.
6) Col du Tourmalet
De Col du Tourmalet werd al in 1910 opgenomen in de Tour de France en is sindsdien de meest beklommen col van de ronde. Met zijn 2114 meter hoogte is het ook een van de hoogste cols in de Pyreneeën. Beide kanten zijn lastig en fraai. Met een beetje geluk cirkelen er fraaie gieren om de top.
5) Col de la Madeleine
De Col de la Madeleine was het toneel van mijn allereerste grote col. Ik denk dat ik 11 jaar was. Onderweg heb ik gehuild, maar ik kwam wel boven. Het record van de snelste beklimming is zowaar in handen van een Nederlander: Michael Boogerd. Ik heb beide kanten de laatste jaren nog beklommen en vond de oostzijde iets zwaarder dan de westkant.
4) Col de la Luzette
De grote onbekende in deze top 10, maar wel een van de lastigste: ontzettend steil. Het is een van de manieren om de Mont Aigoual te beklimmen, als je het weggetje gevonden krijgt tenminste. Dat kan vanuit het plaatsje Mandagout (waar je weer kunt komen vanuit le Vigan of l’ Arboux) of via de Col des Vieilles. De tweede optie is het mooist. Alleen het typisch Cevense dal in de aanloop naar de Col des Vieilles is al een feest. De Col des Vieilles zelf kent ook een paar lastigse slotkilometers, alsof het allemaal al niet erg genoeg is. Uiteindelijk kom je via een sort achteringang het zeer bescheiden skidorpje l’Espérou binnen. Monteer een licht verzet, het is de enige col uit de top 10 met stijgingspercentages boven de 15%!
3) Cime de la Bonnette
De hoogste geasfalteerde col van Europa! Als je houdt van fietsen boven de boomgrens, dan moet je hier zijn. Ik ken alleen de klim vanaf het noorden, vanuit Jausiers. De laatste kilometer naar de Cime de la Bonnette is echt zwaar vooral omdat je daar echt last hebt van de ijle lucht! Zorg dat je bij dreigend onweer weer tijdig beneden bent (mij niet altijd gelukt), anders wordt je nat en koud.
2) Col du Galibier
De combinatie Télégraphe – col du Galibier wordt algemeen beschouwd als de zwaarste klim in de Franse Alpen. En dat klopt wel denk ik. Er zijn mythische gevechten geleverd. Zelf heb ik er een paar keer vreselijk afgezien tijdens de zware cyclosportieve La Marmotte. De laatste 10 kilometer, vanaf Plan Lachat, zijn met kramp bepaald geen pretje.
1) Mont Ventoux
Op 1, hoe kan het ook anders, de verschrikking van de Provence. En dan natuurlijk de zuidkant vanaf het plaatsje Bedoin. De passage door het bos is bij warm weer een ware verschrikking. Nergens een plekje om bij te komen, altijd maar 10%. Na Chalet Reynard wordt het wat gemakkelijker, tenzij de gierende wind je dwars zit in het unieke maanlandschap. Niet vergeten te zwaaien naar het monument voor Tommy Simpson!
Categorie: Alpe d'Huez, aubisque, cime de la Bonnette, col d'allos, col de la luzette, cols, frankrijk, mont ventoux, NUt, tourmalet, wielrennen

dinsdag 2 september 2008 at 7:36 pm |
mooi lijstje, terecht de Ventoux op 1. En nu de vraag: wat is mooier Pyreneeen of Alpen?
dinsdag 2 september 2008 at 7:42 pm |
Oei, moeilijk. Misschien zelfs wel onmogelijk te beantwoorden… Allebei heel erg mooi. De Pyreneeën zijn wat onherbergzamer, zeker aan de Spaanse kant. En in die zin wat puurder en ongerepter. Ik zou niet kunnen kiezen…
dinsdag 2 september 2008 at 8:11 pm |
weet je wat trouwens een mooie etappe was op de Ventoux: de lange anti-klimmer Eros Poli die in zijn eentje aan de Ventoux begon met zo’n 20 minuten voorsprong. Volgens mij won hij die etappe ook nog, als ik me goed herinner.
dinsdag 2 september 2008 at 8:13 pm |
Die won hij inderdaad. Ik vond zelf de overwinning van Richard Virenque de mooiste, maar ik zal de enige wel zijn in dit land.
dinsdag 2 september 2008 at 9:35 pm |
Wat was ik blij dat ik de Mookse Berg over was met mijn omafiets …
zondag 28 september 2008 at 8:02 am |
Goed nieuws, de Mont Ventoux zou opgenomen zijn in het etappeschema van de Tour de France in 2009. Te beklimmen op de eenvoorlaatste dag nog wel!