Herbert Bayer – Der Einsame Großstädte

Het dynamisme van een stad -denk aan mensen, bedrijvigheid, geuren, lawaai en drukte-  is een inspiratiebron voor schilders, fotografen en schijvers. Aan de andere kant is de verlorenheid van de grote stad een interessant uitgangspunt voor een kunstwerk. De secretaris -ofschoon overtuigd stadsmens- worstelt regelmatig met deze gevoelens of herinnert zich momenten waarop hij aan deze ‘aandoening’ leed. De Amerikaanse schilder Edward Hopper was een meester in het verbeelden van dergelijke gemoedstoestanden. De Franse schrijver Patrick Modiano laat zijn hoofdpersonages ronddolen in verstikkende steegjes, kansloze cafes en inwisselbare pleinen in steden als Parijs of Nice.

Ik ontdekte laatst een fotograaf die dit thema in zijn carriere ook op een uitstekende manier neergezet heeft: de Oostenrijker Herbert Bayer (1900-1985). Op zijn fotomontage ‘Der Einsame Großstädte’ zien we een gevel van een Berlijns achterhuis met daarin zijn ogen die ons aankijken. Een spookachtig tafereel, waarmee Bayer op een surrealistische wijze kritiek wilde leveren op de anonimiteit van de grote stad.

Bayer studeerde begin jaren twintig van de vorige eeuw aan het Bauhaus in Weimar. In 1925 kreeg hij aldaar de leiding over de werkplaats voor drukwerk en reclame en werd hij verantwoordelijk voor de vormgeving van het Bauhaus-drukwerk. Leuk weetje voor de Voorzitter: Bayer ontwerpt in 1927 een universeel, schreefloos lettertype (‘Architype Bayer’), dat alleen uit kleine leters bestaat en dat voor altijd aan het Bauhaus verbonden zal zijn. Later stortte hij zich steeds meer op de fotografie.

Bron tekst: Taschen – Fotografie van de 20e eeuw.

Herbert Bayer - Der Einsame Großstädte. Bron: www.artnet.com

Categorie: architype bayer, Der Einsame Großstädte, eenzaamheid, grote stad, herbert bayer, surrealisme