Étape 14: Colmar – Besançon 199 kilomètres
Het peloton flirt in etappe 14 een dag lang niet alleen met de rondemissen, maar ook met de Zwitserse grens. En morgen gaan we écht Zwitserland in. Bijzonder land, aparte cultuur. Als ik Zwitserland hoor, moet ik altijd denken aan het woord Kanton. Heerlijk Zwitsers woord. KAN – TON. Twee lettergrepen die exact de Zwitserse mentaliteit weerspiegelen, zowel in klank als betekenis. Over TON gesproken, ik denk dat Rita Verdonk graag naar Zwitserland op vakantie gaat. Die past daar wel. Lekker bergwandelen, recht door zee en met ferme pas over de Oberer Grindelwald Gletscher, ook zo’n fijne opeenvolging van Zwitserse klanken.
Zeg eens eerlijk, waar denkt u zelf aan bij Zwitserland? Juist, uw geheime bankrekening in Zürich! En types als u vragen zich natuurlijk af: levert dat nou nog wat knaken op, zo’n rondje fietsen door Frankrijk?
Het antwoord is ja.
Zoals dat meestal gaat in het leven zijn het niet zozeer degenen die de arbeid verzetten die het geld verdienen. Het prijzengeld voor de renners is relatief bescheiden, zeker in vergelijking met andere sporten. Het échte geld wordt verdiend in de criteriums achteraf. De organisatie van de Tour, familiebedrijf ASO, houdt dan ook voldoende over om in eigen zak te steken. Eerlijk is eerlijk, ondanks de naam van het bedrijf, worden met dat geld ook weer minder winstgevende koersen georganiseerd.
Het zijn vooral de sponsors die rijk worden van het wielrennen. Daarom ook nemen ze al dat dopinggedoe voor lief. Ik deed ooit – jawel – academisch onderzoek naar de effecten van wielersportsponsoring. Het was in de tijd dat de Zuidhollandse aardappelverwerker Farm Frites een profploeg sponsorde. Een vrolijke tijd, vol schandalen en ruzies tussen renners, ploegleiders, team managers, directeuren van frietfabrieken en perschefs. En ik mocht bekijken wat die toestanden allemaal opleverden voor de naamsbekendheid van de merknaam Farm Frites, waarvan de wielerploeg onder de genoemde condities natuurlijk geen lang leven beschoren was.
Ik besloot twee metingen uit te voeren. Eentje vóór en eentje na de voorjaarsklassiekers. Gewoon de straat op in Nederland en België, gewapend met een vragenlijst huisvrouwen bestoken. Hell of a job. Maar de uitkomsten waren spectaculair, vooral in België. Daar nam de naamsbekendheid binnen 3 maanden toe met meer dan 5%. Klinkt lullig, maar is omgerekend naar de economische waarde een fortuin. Het zou razend interessant geweest zijn om te bekijken wat de Tour de France met deze cijfers gedaan had.
Het allerleukste zijn echter de zijdelingse conclusies die uit zo´n onderzoek getrokken kunnen worden. Gebitsverzorging bijvoorbeeld, bleek zich in België op een heel ander niveau dan in ons land te bevinden.
De mooiste conclusie uit mijn onderzoek, dat de fraaie naam Tussen Fiets en Frites, Peloton en Patat meekreeg, luidde als volgt. Als de kwaliteit van de tanden en kiezen van de ondervraagde zuiderburen representatief is voor het gehele Belgische volk, dan is het maar goed dat Farm Frites er prat op gaat de kleine stukjes uit haar frieten te zeven.
Categorie: farm frites, sponsoring, tour de france
