Martin Ros – Fausto Coppi, een heldenleven (++1/2)

Tijdens het schumen langs de honderden kramen van de Deventer boekenmarkt stond de secretaris pardoes voor een hele rij met wielerboeken. Veel titels die hij kende, onder meer door diverse blogs van de beschermheer, kenner bij uitstek in deze. De secretaris is gelijk Joop Zoetemelk een goede tweede in deze tak van sport. Hij was al een tijdje op zoek naar het boek over Fausto Coppi van Martin Ros. Na veel getuur ontdekte hij een exemplaar tussen de melee en na weinig gedraal schafte hij deze aan met als doel deze op vakantie die de volgende dag aanving, te verslinden.

Ros, de ultieme radioverteller, herkennen we direct terug: aan enthousiasme en vaart ontbreekt het niet in dit boek. Er valt echter genoeg op het verhaal aan te merken. Ros weidt soms teveel uit over anderen (Bartali, Schulte). Deze passages zijn op zich best interessant en wellicht bedoeld om een traditionele biografie-stijl te vermijden. Erger zijn de in overdaad aanwezige verhalingen over zichzelf: zijn in de kiem gesmoorde wielercarriere en zijn mislukte avances bij de meisjes: sorry, maar daarvoor wachten we wel op een realistische biografie over Ros zelf. Tekenend is dat het hoofdstuk over ‘De witte dame’ (Coppi’s geliefde) 12 pagina’s beslaat, waarvan de eerste 5 over de Hilversumse schrijver gaan.

Bron: www.wielersportboeken.be

Het hoofdstuk ‘Klein-Rome in het Maria-jaar 1950′ is helemaal een irritante misser in het boek. Het bestaat uit al dan niet waargebeurde anekdotes uit de naoorlogse jaren rondom Hilversum. De secretaris werd vreselijk door deze niemendalletjes verveeld en bovenal afgeleid van de hoofdpersoon waar het om zou moeten draaien. Een onevenwichtig boek dus, waarin echter de spannende verteltrant en bijzondere woordkeuzes van Ros maken dat je -op net genoemd hoofdstuk na-  het vlot uitleest als wielerliefhebber. Op sommige momenten krijg je van Ros precies waar je naar verlangt en waan je je in een heerlijk jongensboek. NUts oordeel slingert tussen hart en verstand: ++1/2.

Toevallig (?) stuitte de secretaris een paar dagen na het lezen van het boek op een monument van Coppi, op de passo Pordoi in de Dolomieten. Laten we deze grandioze renner niet vergeten!

Monument Coppi op passo Pordoi. Foto: WC Klijn-Drok

Tags: biografie, deventer boekenmarkt, een heldenleven, fausto coppi, martin ros, passo pordoi, wielrennen