foto: www.sportwereld.be
Er zijn van die mensen waarvan je op je klompen aanvoelt dat ze niet oud worden. Ze leven gewoonweg te heftig en chaotisch om een hoge leeftijd te halen. De Belgische wielrenner Frank Vandenbroucke, gisteren op 34-jarige leeftijd overleden in Senegal, was zo iemand.
VDB was een enorm talent. In een land als België ligt de eeuwige vergelijking met Eddy Merckx dan op de loer. Een jongeling moet erg stevig in zijn schoenen staan om dan overeind te blijven. Dat stond Vandenbroucke niet. Hij werd al snel slachtoffer van wat hijzelf de wielermaffia noemde en raakte verslaafd aan stimulantia en verdovende middelen. De hoogtepunten aan het begin van zijn carrière werd opgevolgd door een lange reeks van dieptepunten. Meer dan eens kwam hij terecht in onfrisse dopingzaken en dreigde hij met zelfmoordpogingen. Daarna maakte hij dan weer een rare comeback. Als Francesco Del Ponte in een juniorenkoers bijvoorbeeld. De Belgische pers smulde ervan, inclusief het toch nette Sporza.
Uiteindelijk werd, naar men zegt, een longembolie hem fataal. Het lijkt moeilijk te geloven.
Frank Vandebroucke was op en top wiellerrock and roll. Een overzicht van zijn leven vindt u hier.
Tags: frank vandenbroucke, vdb, wielerverhalen
dinsdag 13 oktober 2009 om 1:08 pm |
hoe typisch ook om te sterven ergens ver weg in Afrika; inderdaad, je denkt toch eerder aan een andere doodsoorzaak….