Bryan Adams scoorde ooit met ‘The summer of ’69′, de secretaris denkt vanavond terug aan de zomer van 1989. Daarin gingen we met het vliegtuig naar Mallorca, naar Puerto de Andraitx om precies te zijn. Wat ik me nog herinner, was dat een Spaanse tennisleraar me aan mijn toen nog felblonde haar plukte. Mijn vader moest me beschermen, want toen wist ik nog niet dat Spanjolen alle remmen loslaten als ze blond zien. Wat me meer bezig hield, was de overgang naar de middelbare school. Ik was er niet helemaal gerust op. De basisschool was een mooie tijd geweest met een hechte en gezellige klas. Die vastigheid moest ik nu verlaten en de onzekerheid gierde die juli- en augustusweken regelmatig door mijn puberlijf.
Muziek is op zo’n leeftijd een van de weinige manieren van ondersteuning, want dergelijke gevoelens deelde je destijds met ouders noch met vrienden. Een van de nummers die paste in deze cocktail van weemoed en angst, was ‘Toy soldiers’ van Martika. Het verdriet wat deze Amerikaanse artieste bezingt, dringt door tot je ziel. De zin ‘Only emptiness remains’: ja, de leegheid na de mooie periode basisschool. Op internet lees ik dat de tekst handelt over het vroegere drugsgebruik van haar broer. Dat had ik weer eens niet in de gaten, maar een herkenning van emoties blijft.
Een tweede hit komt van eigen bodem, namelijk van de relatief onbekend band Tambourine. Met hun hippie-kledij en flower-power videoclip scoren zij met ‘High under the moon’. Ze drukken hun hang naar de jaren ’60 ook in hun muziekstijl uit en de secretaris met zijn nostalgische inborst, liet zich er door meeslepen. De Brabantse band met zangeres Saskia van Orly creeerde een eigen sound door naast de tamboerijn een zelfgebouwde sitar te bespelen.
En de middelbare school? Na een slow start vond de secretaris zijn draai nog wel als brugpieper……
Tags: 1989, high under the moon, mallorca, martika, puerto d'andraitx, tambourine, toy soldiers, zomer
