Gisteren werd de eerste NUtferentie gehouden. Een beetje club organiseert zo’n landelijke bijeenkomst in Zeist of Bunnik, dorpen op stand en centraal in het land. De Voorzitter had daarom een ‘coupé’ gereserveerd in een Bunnikse uitspanning met de naam ‘Vroeg’.
Op een lege maag is het slecht vergaderen en dus werd na binnenkomst eerst de lunchkaart aan een inspectie onderworpen. Er werd driemaal gekozen voor een salade met zalm en brood, een overduidelijk teken dat de kaart enigszins aan de magere kant was. Anders kom je namelijk niet drie keer op hetzelfde gerecht uit. De salade zelf stelde evengoed niet teleur, al had er wat meer brood bij gemogen. Nu zag de Beschermheer, die relatief weinig gêne kent, zich genoodzaakt om één van de door de Secretaris meegenomen zakken cashewnuts open te scheuren en het op een schranzen te zetten.
De beschermheer had vooraf voorgesteld dat alledrie de bestuursleden naast de door de Voorzitter kundig samengestelde agenda tweemaal een kwartier spreektijd zouden krijgen. Eenmaal om hun visie op NUt te geven en een tweede maal om een willekeurig thema op persoonlijke titel toe te lichten. Logischerwijs trapte de Voorzitter af, maar niet voordat de bestuursleden elkaar gecomplimenteerd hadden vanwege hun passende kleding, waarbij het opviel dat zelfs de Beschermheer de moeite genomen had om een overhemd aan te trekken en de Secretaris opbiechtte dat hij zijn stropdas niet zelf gestrikt had, maar dit overgelaten had aan zijn vrouw, die overigens zitting heeft in de Klankbordgroep.
Daarmee is het woord klankbordgroep gevallen, een uitstekend moment om even aan te halen dat de vergadering feitelijk geopend werd met het ingezonden bericht (op speciaal houtvezel papier, volgens de Beschermheer een gerecyclede IKEA-kast, wat hij alleen zelf echt geestig vond) waarin de klankbordgroep bekend maakte de domeinnaam nutblog.nl voor het jaar 2011 cadeau te doen. Scoop nummer 1 dus: u vindt dit blog vanaf zeer binnenkort niet alleen op dit adres, maar ook op nutblog.nl. Hulde!
De Voorzitter gaf te kennen het bestuur graag een zelf samengestelde korte film te laten zien over het begrip tijd. Aldus geschiedde, waarna een interessante discussie over tijd losbarstte. De Voorzitter gaf daarbij te kennen erg met het begrip tijd bezig te zijn, ook in zijn persoonlijke leven. Hij vindt het mede daarom interessant om buiten het blog te werken aan wat grotere projecten die wat meer beklijven. Dit kunnen films zijn, maar ook boeken of andere informatiedragers. De film zal uiteraard zeer binnenkort op dit blog te zien zijn.
Vervolgens gaf de secretaris te kennen enigszins in de verlegenheid gebracht te zijn door het verzoek zijn eigen visie op de ontwikkeling van NUt weer te geven. Hij beschouwt dit niet als zijn sterkste punt en voert graag de visie van een ander uit, mits hij zich daar in kan vinden. Een gedurfd staaltje zelfreflectie en welbeschouwd helemaal niet erg voor een secretaris, aangezien deze feitelijk andere taken heeft.
De Beschermheer kwam tot de conclusie dat hij het tegenovergestelde is van de secretaris: volop visie, maar te beroerd om deze ook grondig uit te voeren. “NUt is gestart als studentikoos initiatief”, stelde hij, “maar is mettertijd tijd die status ontgroeid.” Het voorstel was dan ook om het oorspronkelijke en nog altijd geldende NUtconvenant tot relevante geschiedenis te verheffen en aan een gemoderniseerd convenant te werken, dat het bestuur blijvend moet inspireren. Dit idee werd omarmd, er gaat dus aan gewerkt worden. U zult binnenkort het nieuwe NUt-convenant op deze site aantreffen.
Vervolgens trok de Secretaris een papiertje uit zijn tas met daarop een aantal overdonderende statistieken. Hij zal hier, ook op verzoek van onze sympathisant en vaste lezer, de heer Leferink, een blogartikel aan wijden. Vandaar dat wij het hier slechts kort aanhalen.
Er bleven de hele middag maar verrassingen uit de tas van de Secretaris komen, het boek Alleen met velen van Gerarda Mak over het leven van haar moeder bijvoorbeeld. Tijdens een gevoelig en gloedvol betoog legde de Secretaris uit waarom het boek hem zo geraakt had, daarbij enkele passages voorlezend. De bekentenis dat een enkel fragment hem tot tranen toe geroerd had, was van ongekende schoonheid.
Bij zoveel sentiment was het tijd om een fles wijn open te trekken, waar bij de Voorzitter kordaat de knoop doorhakte: het moest een rioja worden, gesponsord door de vader en/of de moeder van de Secretaris, het is een beetje onduidelijk wie binnen het gezin daadwerkelijk de financiële pijn zal dragen. Hoe het ook zij, het bestuur dankt u van harte. De wijn kwam ter plaatse en na een kwartiertje klungelen had de serveerster hem ook open, zodat de Beschermheer onder het streng toeziende oog van de Voorzitter de wijn kon proeven en goedkeuren, daarbij uiteraard vrezend voor het oordeel dat de Voorzitter vervolgens in tweede instantie zou vellen.
Ondertussen was het tijd voor de eigenlijke agenda. Deze werd efficiënt afgewerkt. Belangrijkste besluiten: alle leden aanvaarden een nieuwe bestuursperiode voor onbepaalde termijn. Aan de onduidelijke functie van Beschermheer wordt geen verduidelijking toegevoegd. Plannen voor een NUt-boek worden doorgezet, mogelijkheden om een transparante ja/nee sticker te ontwerpen worden nogmaals bekeken. Het NUtblog zal voorlopig advertentieloos blijven. De te verwachten opbrengst is gering en advertising zou de perceptie van de content kunnen beïnvloeden. De inschatting is ook dat het niet goed past bij het onafhankelijke karakter van NUt. de Voorzitter gaat werken aan een nieuw logo en een nieuwe huisstijl;. Tevens zal er nagedacht worden over de schrijfwijze van de naam NUt. Daarnaast zal er op de site meer informatie beschikbaar komen over de Voorzitter, Secretaris en Beschermheer zelf. De Voorzitter zette hiervoor direct ter plekke de Secretaris op de foto, een actie die om onduidelijke redenen geweigerd werd door de Beschermheer.
Misschien was laatstgenoemde al te zeer bezig met zijn slotbetoog, waarin hij stelde dat de kenniseconomie niet alleen mislukt is, maar ook een achterhaald begrip. Willen we internationaal concurrerend blijven, dan zullen we toemoeten naar een creativiteitseconomie. Google en en Social media zorgen er immers voor dat kennis steeds beter beschikbaar wordt. Het draait in de toekomst om de verrijking van die kennis en de toepassing ervan om problemen op te lossen. Hiervoor zal creativiteit een sleutelwaarde moeten worden in ons onderwijs. We zullen onze kinderen, in plaats van de creativiteit af te leren, aan moeten leren hoe individuen en groepen structureel creatief kunnen zijn. Cruciaal daarbij is het bewustzijn dat je je veilig moet voelen om onveilig te kunnen denken.
Een waardige afsluiter, waarna het pand, een alleszins fraai opgeknapte boerenschuur, verlaten werd.
Een mooie toekomst ligt in het verschiet!
Zo constateert hij dat er een tweedeling dreigt te ontstaan in de samenleving. Aan de ene kant hebben we de digital natives, de jongeren onder ons die opgegroeid zijn met het internet. En aan de andere zijde de digital immigrants, de wat ouderen die er niet mee opgegroeid zijn en voor wie het in meer of mindere mate behelpen is. Dit betekent dat organisaties op alle fronten anders zullen moeten leren denken. Marketingcommunicatie is niet meer wat het geweest is, research en development en interne communicatie ook niet, laat staan human resource management.
