David Kelley: creativiteit is ook een kwestie van zelfvertrouwen

Een paar jaar van training en onderwijs in creativiteit heeft de Beschermheer een inzicht opgeleverd: de meeste mensen vinden zichzelf “niet zo creatief.” En dat klopt, maar ook weer niet. Er moet een verschil gemaakt worden tussen creatief zijn en creatieve capaciteiten bezitten. Dat laatste hebben we namelijk allemaal, alleen moet het in veel gevallen wakker geschud worden. Dit kan volgens David Kelley van IDEO door te werken aan het creatieve (zelf)vertrouwen. Mooie TED talk!

Lego: het verhaal van het beste speelgoed ooit

Lego is, welbeschouwd, het beste speelgoed dat er ooit bedacht is. Tenminste, als we de uitgangspunten van NUt op het gebied van creativiteit en voorstellingsvermogen serieus nemen. Dat doen we, en dus is het interessant om eens nader te kijken naar het ontstaan van dit speelgoed. Lego helpt ons met een prachtig gemaakte animatiefilm met de corporate story. Per definitie gekleurd dus, maar wel interessant en mooi. Een beetje kritiek op Lego hebben we overigens ook. De laatste tien jaar is de nadruk wel erg op producten komen te liggen die wat verder afliggen van de oorspronkelijke gedachte van het stimuleren van de creativiteit en het voorstellingsvermogen van onze kids.

Een steengoed idee van Thomas Rau

Vorige week droeg NUt een steentje bij aan ‘de zorg voor de toekomst’ in Utrecht, een mooi bruggetje naar de volgende blogpost.

Kunt u zich de kunstroof van Rodins ‘De Denker’ uit het Singer Museum (2007) nog herinneren? Waarschijnlijk niet. Het bijzondere was dat het de dieven hier niet om de kunst ging maar om het koper. Een koperroof dus.
Grondstoffen worden schaarser en schaarser en koper is daar een belangrijk voorbeeld van (productie van elektrische auto’s behoeft bijvoorbeeld veel koper).

Architect en ‘denker’ Thomas Rau (1960) vindt dat we moeten stoppen met het vernietigen van grondstoffen. Met zijn bedrijf Turntoo hoopt de Duitser dat we anders naar ons bestaan gaan kijken.

Stel, u bent toe aan (alweer) een nieuw mobieltje. Normaal gesproken koop je een nieuw exemplaar en het oude exemplaar belandt … juist in de afvalbak. En eigenlijk werkt die oude nog heel goed, maar ja, ‘you have to keep up with the Joneses’. Dit concept creëert afval en put grondstoffen uit.

Turntoo, gebaseerd op de cradle to cradle filosofie, pleit ervoor dat de gebruiker voor de ‘performance’ betaalt en niet voor het product. Bij inlevering van het mobieltje, krijg je een nieuw exemplaar voor een vast maandelijks bedrag.
De producent blijft dus altijd eigenaar van dat mobieltje, die wasmachine of auto. De gebruiker least in feite de wasbeurten en kilometers. Het bedrijf zal daarom uiteindelijk veel beter z’n best doen om een product van hoge kwaliteit te maken.

Het eerste ‘Turntoo-gebouw’, het stadhuis van Brummen, werd onlangs opgeleverd (een project van RAU Architecten). Laten we hopen dat Rau, inmiddels #18 in de Duurzame 100 van dagblad Trouw, zijn steengoede idee kan verduurzamen.
Sociale ongelijkheid door bezit zal dan ooit uitsterven. Daarom als afsluiter dit citaat uit Jean-Jacques Rousseaus Vertoog over de ongelijkheid: ‘… de aarde is van niemand, dus mogen we allemaal de vruchten plukken.’

Bekijk ook het gesprek wat Frénk van der Linden voerde met Thomas Rau (27:29-40:13).

Bronnen: genoeg.nl, rau.eu, trouw.nl en turntoo.com
(Afbeelding: Thekla Ehling@brandeins.de)

Flip!

Mensen zijn gewoontedieren. We doen dagelijks heel veel dingen zonder erbij na te denken. Omdat we het zo gewend zijn en omdat iedereen het doet. Zo gaan we uit van heel veel vooronderstellingen. Wij van NUt pleiten ervoor om af en toe stil te staan, uit te zoomen en de vraag te stellen: wat als we het eens omdraaien? Zo is de Beschermheer, creativiteits- en communicatiedocent van beroep (bijnaam: de goeroe, geeft te denken), op dit moment een lesblok interculturele communicatie aan het omdraaien. Hij laat samen met collega J. de studenten thuis op video de theorie bekijken, waarna op de Hogeschool een huiswerkopdracht gemaakt wordt. Flipping the classroom wordt dit principe genoemd. Maar… je kunt nog veel meer flippen in het leven. Dat vond ook Daniel Pink, één van de beste auteurs/denkers van dit moment. Hij schreef een tijdje terug een Flip manifesto. In het engels, maar erg vriendelijk geschreven. Lezen dus. Hier te downloaden! Flip ze!

Fraaie symphony: de couveuse en de couveuse-nieuwe-stijl

De Beschermheer is chronisch moe en dankt dat aan een fraaie uitvinding: de couveuse. Niet dat hij er zelf in gelegen heeft, hij kwam bij de geboorte keurig net te laat, net als bij de meeste afspraken in de rest van zijn leven trouwens. Nee, het is de moeder van A. die te vroeg was en door de couveuse gered werd. De moeder van A. kreeg A en de Beschermheer en A. kregen samen weer drie kinderen. En van de zorg voor die drie kinderen, gecombineerd met een full time baan en een rusteloze geest, is de Beschermheer afgepeigerd. Maar bon, dankbaarheid overheerst natuurlijk.

Wie moeten wij dankbaar zijn? Nou, volgens het boek “Where good ideas come from” van Steven Johnson, mogen wij een kaarsje branden voor Stephane Tarnier. Hij bracht ergens in de jaren zeventig van de 19e eeuw een bezoekje aan de dierentuin van Parijs en zag een broedmachine voor kippen. Eureka! Eenzelfde constructie moest bruikbaar zijn voor te vroeg geboren baby’s! Hij zorgde ervoor dat de opperbroedspecialist van de dierentuin aan het ziekenhuis gekoppeld werd et voilà, de couveuse maakte zijn intrede. Hoewel, het was niet de eerste keer dat een machine werd uitgevonden om baby’s op temperatuur te houden. Dit verhaal is echter te mooi om niet als doorbraak bestempeld te worden.

Op deze manier worden natuurlijk vele uitvindingen gedaan. Je pakt iets uit de ene wereld en maakt het bruikbaar voor een andere wereld die daar op het eerste gezicht weinig mee te maken heeft.  Zo combineer je twee werelden tot iets baanbrekend nieuws. Een vaardigheid die wel kruisbestuiving of symphony genoemd wordt.

De couveuse heeft de bijna anderhalve eeuw dat hij bestaat vele mensenlevens gered. Probleem was echter lange tijd dat het nogal een ingewikkeld ding is. U en ik zetten er niet zomaar eentje in elkaar. Ik niet tenminste. En dat betekent dat couveuses in minder ontwikkelde landen een problematisch korte levensduur hebben. Hij gaat kapot en er is niemand in de buurt die hem kan maken.  Maar ook dit bleek op te lossen. Jonathan Rosen keek eens goed naar wat ze in die landen wél weten te repareren. En wie wel eens in Afrika geweest is weet het: auto’s. De aanvoer van onderdelen is in vrijwel alle hoeken van de wereld op de één of andere manier geregeld en overal blijkt ook de knowhow aanwezig te zijn om met die onderdelen om te gaan. Zou het niet mogelijk zijn om een couveuse te maken die volledig uit auto-onderdelen bestond? It sure was! We lezen op hetkanwel.nl:“En zo ontstond de NeoNurture car parts incubator. De warmte in de couveuse komt van twee koplampen. Stijgt de temperatuur te veel, dan gaat het alarm af en treedt de blower in werking. En als er een storing is in de stroomvoorziening, dan neemt de accu het over. Een simpel, doch doeltreffend systeem, en zeer eenvoudig te onderhouden.” 

Mooie bijkomstigheid: deze couveuse kost nog geen duizend euro, een schijntje ten opzichte van de kosten van een couveuse in een Westers ziekenhuis, waarvan het aanschafbedrag rond de 40.000 euro schijnt te liggen.

Twee handige Belgische snufjes

De secretaris was onlangs een weekend in België. De relatie van de secretaris met onze zuiderburen is op zijn zachtst gezegd vrij moeizaam. De balans tussen vrolijke en depressieve momenten slaat bij hem door naar het laatste. Van een fatsoenlijke organisatie van het verkeer en dan met name de bewegwijzering hebben ze weinig kaas gegeten. Verder hebben veel steden een mistroostige aanblik, met name in Wallonië. In dat landsdeel laten veel inwoners je flink hakkelen en verslikken, als je hen in je beste Frans een vraag probeert te stellen. Pas bij de afscheidsgroet blijkt dat de aangesprokene de Nederlandse taal ook redelijk goed beheerst; een bijzondere vorm van sadisme dunkt me.

Maar goed, zo op het eind van het jaar wordt een mens toch wat milder. Bovendien is de hoofdstad van België best het aanzien waard. Een groot voordeel ten opzichte van Nederland is dat je er tenminste met een gerust hart om 22 uur een restaurant binnen kunt stappen om te dineren. Kom daar in ons benepen kikkerlandje maar eens om: de eigenaar zit dan al aan een afzakkertje, terwijl de afwasmachine zijn laatste ronde draait. In Brussel zagen we ook enkele creatieve oplossingen voor alledaagse problemen, die zeker op grotere schaal mogen worden toegepast.

Foto: T.Klijn

In een parkeergarage zagen we boven de auto’s een rij met rode (bezet) en groene (vrij) lampjes hangen. Wie kent niet de ervaring dat je verderop een leeg plekje denkt te zien en dan er bij het indraaien een Ford Ka achter de SUV opdoemt. ‘Hé, ik dacht dat die vrij was’, zegt de chauffeur of een ogenschijnlijk behulpzame bijrijder dan met een zekere onnozelheid.

Foto: T. Klijn

Een tweede aardigheid trof de secretaris aan toen zijn eega hoge nood had in het overigens zeer aangename Natural Caffé op de kunstberg, nabij het Koninklijk Paleis en het Matisse Museum. Om ongenodigde urineerders te voorkomen, maar aan de andere kant niet een ongastvrije indruk te wekken, bedacht dit etablissement een mooie tussenoplossing: bezoekers kunnen middels het invoeren van een code op de kassabon er rustig voor gaan zitten.

Kijk, daar werd de secretaris nu blij van. Mede door deze originaliteiten werd dit verblijf in België wellicht wel het meest succesvolle ooit, alhoewel de secretaris in die contreien -om maar eens goed Waals te gebruiken- altijd op zijn qui-vive zal zijn…..

Andrew Stanton: clues to a great story

Leuke TED-talk weer. Deze is van Andrew Stanton (oa. Toy Story) en gaat over de kunst van het vertellen van verhalen. Belangrijk, want zoals we kunnen lezen in het veel doch nog altijd te weinig geroemde boek “Een compleet nieuw brein” van Daniel Pink: “In het conceptuele tijdperk moeten we ons bewust worden van de kracht van vertellingen.” Let op, een geweldig intro wordt gevolgd door een paar hele raken zinnen over storytelling.

Kleine dingen groot (7): Vier-op-een-rij

De voorzitter verhaalde over een uitstekend tijdverdrijf op weg naar vakantie: het kenteken-spotten. Het grote voordeel daarvan is bovendien dat het geen enkele extra ruimte kost in de toch al zo volgepropte auto. De kunst is natuurlijk om tussen de tent, slaapzakken en kledingtassen nog gaatjes te vinden voor het broodnodige kindervermaak, want met alleen dennenappeltjes redden ze het niet. Tegenwoordig zijn er daarom steeds meer handige mini-spelletjes op de markt, zoals ganzenbord of vier-op-een-rij in zakformaat. Nadeel is wel dat er al gauw een pionnetje, dobbelsteentje of schijfje verdwijnt tussen de zitting of in een slaapzak.

De secretaris maakte onlangs kennis met een juist uitvergrote versie van het klassieke vier-op-een-rij. Op de recreatieboerderij ‘Het Hof van Kaatje’  in Wijchen staat vlak na de entree onderstaand exemplaar. Twee kleuters kunnen hier heel overzichtelijk en gemoedelijk een potje van dit strategische spel, dat in 1974 voor het eerst werd uitgegeven, spelen. In dit formaat heeft het spel echter een dubbelfunctie. Voor de dreumessen zijn de grote schijven uitermate geschikt om lekker mee te klooien, zoals de laatste nakomeling van de secretaris bewijst. Pluspunt was dat hij daarbij niet hoefde op te letten dat het in de orale fase verkerende mannetje zich zou verslikken.

Foto: T. Klijn

Nieuw! TEDed

TED kennen we allemaal, toch? Technology, Entertainment, Design… goede sprekers op een podium delen hun “ideas worth sharing”. Een immens succes is het – en terecht. En nu komt TED met iets nieuws: een educatiekanaal. TEDed heet het. Je vindt het hier. Wij neusden kort voor u rond, vonden het interessant en delen in ieder geval deze boeiende video met u, waarin Adam Savage met twee zeer boeiende voorbeelden aantoont dat een wetenschappelijke doorbraak soms bereikt kan worden door iedereen die er eens slim over nadenkt.

 

Tim Brown over creativity & play

Tim Brown zegt een boel interessante dingen in deze talk. Over de samenhang tussen creativiteit, spel, empathy en prototyping bijvoorbeeld. “Denken met je handen”, noemt hij dat laatste. En daarbij is hij, net als de Beschermheer, die nou eenmaal weinig geduld heeft, een aanhanger van quick protoyping. Leuk om te zien, al met al. Of is het al bij al?