We zijn allemaal creatief, ook volgens onszelf op Linkedin

Komisch: Linkedin maakte vandaag bekend dat creatief (of creative) het meest gebruikte woord is in Linkedin profielen in Nederland, Duitsland en Amerika. De meeste mensen die op de werkvloer om zich heen kijken zullen zich hierover vermoedelijk verbazen. En wij van NUt voelen ons bijna overbodig, zie ons mission statement.

De Beschermheer geeft les in creativiteit en meent dan ook met enige autoriteit over dit onderwerp te kunnen schrijven. Volgens de definitie van Ken Robinson zijn we inderdaad allemaal in zekere zin creatief. Hij definieert creativiteit namelijk als het bedenken van originele ideeën die waarde hebben. En inderdaad, dat doen we allemaal wel eens. De meesten van ons echter veel te weinig.

Creativiteit is net zozeer een vaardigheid als een talent. Dit betekent dat minder getalenteerden onder ons een behoorlijk niveau kunnen bereiken als ze de juiste vaardigheden maar aanleren en wat andere dingen afleren. De basistechnieken zijn relatief simpel, maar de praktijk blijkt weerbarstig. Het gevolg is dat verreweg de meeste mensen hun creatieve potentieel grotendeels onbenut laten.

En dat terwijl creativiteit een veel gevraagde capaciteit is. Anders zouden niet zoveel mensen het in hun Linkedin profiel vermelden. Ander bewijs: een IBM onderzoek onder 1500 CEO’s wereldwijd bracht naar voren dat creatief leiderschap voor bedrijven één van de drie sleutelfactoren is voor succes in de nabije toekomst.

Bizar genoeg doen veel bedrijven er alles aan om creativiteit in hun organisaties te ontmoedigen. In het boek Drive van Daniel Pink leren we immers dat de beloningssystemen die bedrijven hanteren funest zijn voor creativiteit. Dat niet alleen, ook het moeten registreren van je gewerkte uren remt de creativiteit enorm. En laat dat nou net de praktijk zijn bij veel bedrijven in de creatieve sector…

Kortom, NUt blijft nog wel even bestaan, wat u ook beweert op Linkedin.

Het Element – Ken Robinson (++++)

Natuurlijk, hier op het NUtblog kennen we Ken Robinson van de raken en geestige speech in deze post. Een optreden dat de Beschermheer deed smaken naar meer. En dus liet hij zich zien van zijn meest daadkrachtige kant en zorgde ervoor dat hij des mans boek Het Element in zijn bezit kreeg.

Knap hoe Ken Robinson de overgrote meerderheid van de inhoud van zijn boek in een speech van nog geen twintig minuten heeft samengevat. In zijn boek lees je namelijk heel veel van de toespraak terug. Dat kinderen een enorm creatief vermogen hebben bijvoorbeeld. En dat dat grotendeels komt doordat school ze nog niet heeft afgeleerd om fouten te maken. Immers, wie geen fouten maakt, maakt waarschijnlijk helemaal niets. Maar zeg nou zelf: hoeveel fouten durft u te maken. Thuis en op uw werk?

Desondanks is het lezen van het boek nog best een verrijking. Goed geschreven, prettig vertaald. Bovendien gaat Robinson in zijn boek dieper in op de cruciale rol van het vinden van het soort mensen dat bij je past: hij noemt het je stam. En heeft hij meer aandacht voor de cruciale rol die een mentor in je leven kan vervullen.

De boodschap van Sir Ken Robinson is pessimistisch en optimistisch tegelijk. Hij laat zien hoe hopeloos we falen in het losmaken van onze creativiteit en hoe groot de problemen wereldwijd daardoor zijn. Tegelijkertijd schetst hij vrij duidelijk hoe eenvoudig het kan zijn om veel meer mensen hun element te laten vinden en welke rol het onderwijs daar in zou moeten spelen. Als passie en talent samenkomen, kan er veel gebeuren!

Het blijft fascinerend: in hoeverre is de huidige generatie schoolgaanden het slachtoffer van het feit dat het onderwijssysteem dateert uit het tijdperk van de industriële revolutie, terwijl de nabije toekomst hele andere uitdagingen biedt? De vraag stellen is hem beantwoorden. De oplossing is echter nog niet in zicht zolang de politici in ons land dit boek niet gelezen hebben. Vier sterren!

Foto: managementboek.nl

Google rules zelfs 1 april

Het is 1 april en dus tijd voor allerlei flauwe grappen. In principe vallen wij van NUt u daarmee niet lastig, maar nu ontwaren wij een trend. En, inderdaad, wij hebben onszelf er wel toe verplicht om u deelgenoot te maken van de trends die wij ontdekken. Trendwatching zit nou eenmaal in ons DNA, zou een slechte brand advisor zeggen.

De trend die wij ontwaren is dat 1 april grappen vrijwel alleen nog gaan over social media, internet en computers. De grappen die we vanmorgen tegenkwamen gingen bijvoorbeeld over iPads die aan gedetineerden verstrekt zouden worden en Linkedin dat Einstein en Robin Hood voorstelt als people you might know. Verder valt op dat Google na de rest van de wereld nu ook de 1 april grap beheerst. Er duiken nogal wat filmpjes waarin het bedrijf achter de Amerikaanse zoekmachine een hoofdrol speelt. Hier zijn er twee.

A whole new mind – Daniel Pink (+++++)

Tja, je hebt van die boeken… Je leest iets totaal nieuws en dat blijkt zo veel interessants te bevatten dat je eerst en vooral denkt: had ik dat maar allemaal eerder geweten. En: why the f*ck heb ik dit tijdens mijn duurbetaalde opleiding nooit voorgeschoteld gekregen? Of: waarom krijgt sowieso niet iedere student in het hogere onderwijs dit standaard voorgeschoteld? Zo’n boek dus, is A whole new mind van Daniel Pink. De Beschermheer las het in zijn zoektocht naar hoe creativiteit in elkaar steekt.

De wereld, zo denkt Pink, zal weldra bepaald worden door mensen die ook hun rechterhersenhelft ontwikkeld hebben. Over de linkerzijde hoeven we ons niet zo’n zorgen te maken, daar is de afgelopen decennia aandacht genoeg voor geweest. De kenniseconomie en zo. Maar kennis is feiten. En feiten is Google, dus daar win je de oorlog niet meer mee. Nee, je zult creatiever moeten zijn. Anders doen computers of Aziaten het goedkoper dan jij. Na het lezen van het boek van Pink en het uitvoeren van zijn oefeningen heb je als het goed is een compleet nieuw brein: zowel rechts als links zijn op orde en weten perfect met elkaar samen te werken.

Dit betekent wel dat je Pink’s six senses zult moeten ontwikkelen: empathy, story, design, meaning, play en symphony. Heel kort door de bocht: empathy is je kunnen inleven in anderen, design maakt je blij en je leven gemakkelijk. Bij story gaat het om de liefde van het menselijke brein voor verhalen, meaning gaat uit van het ide dat ons welvarende leven too short is to do nothing zodat we op zoek zijn naar zingeving. Play gaat over de meerwaarde van het spelen en het hebben van plezier. Symphony, ten slotte, betreft het kunnen combineren van disciplines die schijnbaar los staan van elkaar tot iets nieuws dat klopt.

Deze ultrakorte samenvatting doet het boek ernstig te kort. A whole new mind bevat zoveel boeiende inzichten, het doet je bestaan even trillen op zijn grondvesten. Lezen dus, verplichte kost! En vijf NUtsterren: +++++

Ken Robinson: school draait creativiteit de nek om

Een trouwe sympathisant wees de Beschermheer op een filmpje over creativiteit en het onderwijs. Dat sprak ons direct bijzonder aan, want de Beschermheer ontwikkelt momenteel een serie colleges over dit onderwerp. Het bleek te gaan om een registratie op TED.com van een speech van Ken Robinson uit 2006. Het huidige onderwijssysteem, zo vertelt hij ons, is ontworpen tijdens de industriële revolutie en leert kinderen volledig af creatief te zijn. Bijzonder interessant om eens naar te kijken, al was het maar omdat Robinson het niveau van de gemiddelde Nederlandse cabaretier met gemak overstijgt.

Voor wie het filmpje niet kan doorklikken of afspelen (zie reacties onder) hier de link: http://www.ted.com/talks/lang/eng/ken_robinson_says_schools_kill_creativity.html

Semantiek is weer helemaal terug: the semantic web

Van de in het artikel hieronder aangehaalde Sapir, Whorf en Noam Chomsky weet de Beschermheer zich niets, maar dan ook echt niets meer te herinneren, maar wel weet hij nog dat destijds ook het vak semantiek werd onderwezen. Hoe ging dat in die tijd? Een aardige man met grijs haar murmelde wat colleges vol, je las een paar hoofdstukken in een boek en rolde met een zes door een tentamen. Hatsikidee, nooit meer aan terug denken!

Hoe anders kan het gaan. Semantiek is weer helemaal hot. En dat hebben we te danken aan het internet. Dat evolueerde van web 1.0 (een omgeving met vooral eenrichtingsverkeer) naar web 2.0 (met tweerichtingsverkeer). De volgende stap is web 3.0: een internet waarin alle mensen en voorwerpen 24 uur per dag communiceren in netwerken. En dan gaan computers ons het leven pas echt gemakkelijk maken! Daarvoor is echter wel nodig dat computers elkaar beter gaan begrijpen. En tatatataaa… daar komt semantiek om de hoe kijken.

Even versimpeld en correct me if I’m wrong: de semantiek (betekenisleer) vertelt ons dat mensen elkaar begrijpen omdat ze dezelfde betekenis aan woorden toekennen. Computers vinden dit maar moeilijk in hun eigen taal, die van de data. Wij mensen kunnen behoorlijk goed omgaan met de gegevens uit diverse systemen. Het zal in de toekomst de kunst zijn om ook computers elkaars data beter te laten begrijpen door context en ontologieën te creëren. Web 3.0 wordt dan ook wel ‘the semantic web’ genoemd.

Bovenstaande is een versimpelde weergave van de werkelijkheid. Hier leest u er meer over…

Stukje uitleg: de hoeden van De Bono

Kampt u groepsgewijs met een probleem danwel een lastig oplosbaar vraagstuk? En komt u er maar niet uit? Misschien passen de zes denkhoeden van Edward de Bono u en helpen ze u richting de oplossing! Op leren.nl leren we: “Een goede techniek om samen tot het juiste besluit te komen, is de zes denkhoeden van De Bono. Hiermee kun je vanuit verschillende perspectieven naar een vraagstelling of probleem kijken. Deze techniek is ontwikkeld door Edward de Bono. Het gaat uit van het idee dat mensen vaak geneigd zijn problemen steeds op eenzelfde manier te benaderen. Door de denkhoeden te gebruiken, word je gedwongen om het probleem ook eens van een andere kant te bekijken.”

De zes denkhoeden staan dus voor zes manieren van denken en hebben elk een eigen kleur gekregen (hoe origineel!).

De gele hoed staat voor de positivist, die alleen maar de zonnige kant van het verhaal ziet.

De zwarte hoed is degene die wijst op wat er mis kan gaan.

De rode hoed gaat volledig af op gevoel en intuïtie.

De witte hoed is van de cijfertjes en statistieken.

De groene hoed probeert de boel creatief te benaderen en denkt out of the box.

De blauwe hoed heeft de controlefunctie en houdt het proces in de gaten.

Doordat eenieder zich enkel met een hoed hoeft bezig te houden, kan hij zich helemaal in één richting uitleven. Niet alleen levert deze manier van denken vaak nieuwe, verrassende  oplossingen op, het kan je ook helpen in een vergadering de rollen van anderen (collega’s) te doorgronden, waaardoor je hun argumenten beter op waarde kunt schatten.

Wij van NUt wensen u veel succes met uw problemen en zetten voorlopig de gele hoed op, dan komt het allemaal goed!

Funny awareness test

De Beschermheer van NUt nodigt u uit voor een redelijk bekend testje, dat echter ook weer niet zó bekend is dat het voor niemand leuk is. Bekijk het filmpje hieronder en concludeer dat we sterk selectief waarnemen!

Linkedin? Linkedin!

Zeg eens eerlijk: bent u al Linkedin? En zo ja, bent u Linkedin omdat tegenwoordig iedereen Linkedin is? En snapt u precies wat Linkedin voor u kan betekenen? Het is namelijk veel meer dan een spaarpot van connections met lang vergeten kennissen en studiegenoten. Hoe het precies zit hoef ik u gelukkig niet uit te leggen, dat kunnen anderen namelijk veel beter!

Ampelmännchen wees geworden

Vervelend maar waar: Karl Peglau, de bedenker van het Oostduitse Ampelmännchen is op 82-jarige leeftijd overleden. Zijn sympathiek ogende stoplichtmannetje was één van de weinige symbolen die de Wende overleefde. Het mannetje werd zelfs een cultfiguur en een dankbaar merchandisingonderwerp. U kent het wel: koffiemokken, t-shirts, handdoeken, etc. Het Ampelmännchen werd op 13 oktober 1961 in Berlijn gelanceerd, maar er ging een interessant vormgevingsproces aan vooraf. Lees hier meer.

Das Ampelmännchen