Here comes everybody – Clay Shirky: +++++

U leest het goed: de Beschermheer van NUt deelt vijf NUtsterren uit aan het boek Here comes everybody van Clay Shirky. Een zeldzaamheid, die een sluitende motivatie verdient. Allereerst: wie is die Shirky? Welnu, de man is een vooraanstaand socioloog-communicatiewetenschapper. Shirky heeft onderzoek gedaan naar de invloed van nieuwe, interactieve media op het gedrag van groepen. Here comes everybody is het uiterst vriendelijk leesbare resultaat van zijn inspanningen, totaal begrijpelijk voor de min of meer gewone man voorzien van een gezond stel hersens, voor zover die bestaat.
De ondertitel van het boek is: How change happens when people come together. Die ondertitel is helemaal raak. Aan de hand van tal van heldere voorbeelden legt Shirky uit hoe sociale media de maatschappij veranderen. De kosten voor samenwerking zijn in elkaar gestort en dat heeft grote gevolgen. Dat veel organisaties opgericht zijn in een tijd dat ze het beste alternatief waren, maar nu niet meer bijvoorbeeld. De lezer komt te weten hoe netwerken in elkaar steken en waarom het zo moeilijk is om zelf online een community te starten.

Eindelijk lazen wij een boek over de social media revolution dat het niet heeft over dalende advertentieresultaten en over hoezeer managers met stropdassen met de handen in het haar zitten over hoe zij hun klanten nog kunnen bereiken. Het doet een stap terug en gaat naar de kern van de zaak: sociologie. De social media revolution is namelijk geen technologische revolutie, maar een sociologische. Het gaat om nieuw groepsgedrag volgens oude patronen en mogelijk gemaakt door nieuwe technologieën. Clay Shirky bewijst dat social media – in de brede zin des woords – geen hype zijn, maar een blijvende verandering die iedereen raakt. Vijf sterren, lezen dus!

Zeldzaam leuk

Twee mannen in een groentewinkel, dat belooft! En jawel, het is echt een heel leuk filmpje van de BBC!

iPhone 4 voltooit een revolutie

Gisteren deed Steve Jobs weer zijn traditionele kunstje: tijdens een presentatie in San Francisco zette hij de wereld op zijn kop met de presentatie van een nieuwe Apple product. Ditmaal was het de opvolger van de iPhone 3GS, die – heel logisch – iPhone 4 gedoopt is.

Iets bijzonders? Ja. Wij van NUt hebben de iPhone 4 eens even bestudeerd en kunnen niet anders dan een belangrijke conclusie trekken. De iPhone 4 voltooit een etappe in de nieuwe media revolutie.

Voor het eerst in de geschiedenis is er nu een consumententelefoon die iedereen de mogelijkheid biedt om 24 uur per dag en met een echt hoge kwaliteit beeld en geluid te (ver)zenden. De iPhone 3G en 3GS maakten dit al bijna mogelijk, maar de iPhone 4 maakt het echt af. Het apparaat zal voor velen dan ook een aantal andere apparaten overbodig maken. Wie gaat er nog een videocamera kopen als zijn telefoon ook HD materiaal oplevert? En wie koopt er nog een compacte digitale camera als zijn mobieltje ook 5 megapixel beelden schiet?

De iPhone 4 lost bovendien een aantal tekortkomingen van de vorige modellen op. Zo is het nu eindelijk mogelijk om meerdere applicaties tegelijkertijd te draaien en bevat het apparaat ook aan de beeldschermzijde een camera, zodat beeldbellen mogelijk is. Het beeldscherm is nog beter en het is gemakkelijker geworden om meerdere mailadressen tegelijk te beheren.

Mooi spul dus. Jammer dat de mobiele datanetwerken in Nederland nauwelijks voorbereid zijn op al het dataverkeer waartoe dit apparaat uitnodigt. Doe er eens wat aan, T-Mobile!

Meer weten? Hier is het reclamefilmpje.

Review De Conversation Manager (++++)

Onlangs kwamen wij via Twitter zomaar in het bezit van een nieuw boek over de social media revolutie en de gevolgen daarvan voor marketeers: De Conversation Manager. Auteur is Steven van Belleghem, Club Brugge fan, Walt Disney liefhebber, wijn- en restaurantgenieter en daarnaast ook nog managing partner van het bedrijf Insites Consulting. Geknipt en geplakt van zijn website: “Together with his team, he’s helping companies get a grip on the current consumers through branding, advertising and conversations.”

De Conversation Manager is niet bepaald het eerste boek dat de enorme impact van de ontwikkeling van het internet op de processen in onze samenleving op een kordate manier uiteenzet. Wel hebben wij het nog niet zo goed gefundeerd gezien. Van Belleghem heeft zijn huiswerk meer dan goed gedaan en baseert zich niet alleen op praktijkcases, maar vooral ook op wetenschappelijk onderzoek. Daarnaast blijft hij echter op een prettige wijze realistisch. Er worden geen gouden bergen beloofd en Van Belleghem erkent dat we collectief aan het begin staan van een leerproces. Bovendien hanteert hij een zeer prettige schrijfstijl.

Belangrijker nog is dat De Conversation Manager eindelijk een boek is dat ook daadwerkelijk zeer concrete suggesties doet aan marketeers en communicatiemanagers om de koe bij de horens te vatten. Dat is hard nodig, want voorlopig is de bedrijfswereld nog in verwarring, wat ook wel een beetje hoort bij een revolutie natuurlijk, anders is het geen echte revolutie. Niet voor niets concludeerde de Social Media Monitor nog maar kort geleden dat grote merken wel braaf hun Hyves pagina aanmaken, maar dat het ze niet lukt om daadwerkelijk interactief aan de slag te gaan. Van Belleghem schetst echter bijzonder kordaat de bottlenecks en komt met de oplossingen. Daarbij blijkt dat hij exact weet hoe bij de meeste bedrijven de vork in de steel zit. Bovendien zet hij een aantal hardnekkige mythes recht. Het maakt de Conversation Manager tot een zeer bruikbaar boek.

Van Belleghem is een rasechte Vlaming, zo lezen we tussen de regels door. Maar Vlaanderen is en vervelend kleine afztmarkt, en dus heeft de auteur geprobeerd om zijn boek ook voor Nederlanders aantrekkelijk te maken. Dat is heel behoorlijk gelukt. Vier NUtsterren dus – en dat is niet mis! ++++

Foto: Managementboek.nl

NUsport is een rommeltje

Gefeliciteerd:  u leeft tijdens een heuse mediarevolutie. Bijzonderder dan u wellicht denkt, want er waren er in het bestaan van de mensheid, voor zover wij weten, pas drie. Een revolutie zorgt voor verandering, anders is het geen echte revolutie. Eén van de veranderingen van de huidige mediarevolutie, waarin media voor het eerst voor iedereen beschikbaar zijn, is de verandering van Sportweek in NUsport. Bij Sportweek, of misschien wel uitgever Sanoma, realiseerde men zich net op tijd dat het on line platform van het wekelijkse magazine veel te zwak is om op termijn Sportweek te laten overleven. NU.nl heeft wél een sterke internetpositie, maar eigenaar Ilse Media heeft dan weer geen sterke off line sportproducten. En zo was de link snel gelegd: de twee moesten samen.

Het resultaat heet NUsport en het papieren onderdeel van de multimediale mix, die ook een mobiele site, een app en nusport.nl omvat, flapperde gisteren voor het eerst bij de Beschermheer door de brievenbus. Het is vakantie, dus wij hadden alle tijd om dit nieuwe blad eens grondig door te nemen.

Welnu(sport), het is een rommeltje geworden. Het lijkt wel of een stuk of vijf vormgevers onafhankelijk van elkaar met eenzelfde basisinstructie en de aanmoediging ‘maak er wat van’ aan het werk gegaan zijn. Het gevolg is een onnavolgbare soep van kolombreedten en lettertypen. Vooral de pagina’s met korte nieuwtjes zijn visueel een puinhoop. Dat er advertentiepagina’s tegenover staan helpt ook niet echt.

De inhoud is er daarbij niet echt op vooruit gegaan. Je vraagt je af wat Hans Klok in een sportblad doet terwijl hij met een spuitbus haarlak zijn kuif op staat te poetsen (foto). Ook niet veranderd is de scheve verhouding tussen voetbal en andere sporten. De ongelukkig gekozen 50-50 is gehandhaafd, jammer. Bovendien staan er een paar foto’s in van vrouwen waar voetballers zich kennelijk mee inlaten die duidelijk geselecteerd zijn op hun mate van ranzigheid. Met mooie vrouwen is niets mis, maar deze prostituées voegen werkelijk weinig toe, ze getuigen eerder van een bepaalde smakeloosheid, bij zowel de voetballers als de redactie. Wel goed: een mooi artikel met Pedro Horillo, en afgestudeerd filosoof en ex-wielrenner, die terugkijkt op zijn val in een heel heel heel diep Italiaans ravijn.

Kortom, NUsport lijkt hard op weg om zijn eigen off line magazine versneld de nek om te draaien. Een beetje gechargeerd: dit soort bagger maakt de aanschaf van een iPad wel heel aantrekkelijk. De app oogt in ieder geval een stuk beter. Wij smijten een cliché de wereld in – alle begin is moeilijk – en hopen op beterschap!

Recensie What would Google Do? (++++1/2)

De Beschermheer van NUt staat in al zijn onbescheidenheid niet alleen te boek als een groot rode kool-kok, maar ook als een nieuwe media kenner. Om zijn vakkennis een beetje bij te houden verdiepte hij zich in het boek What would Google Do van Jeff Jarvis.

Wij danken de onvoorzienigheid die er voor zorgde dat wij dit boek ogenschijnlijk per toeval in handen kregen. Het is werkelijk een feest om het te lezen.  Auteur Jeff jarvis is de blogger achter buzzmachine.com, een redelijk bekend en vooraanstaand blog over nieuwe media. Hij schetst in zeer prettig leesbaar Engels om te beginnen hoe hij ontdekte wat de kracht is van bloggen nadat hij ternauwernood het inferno van 11 september 2009 in New York overleefd had. En vervolgens hoe hij het met zijn blog tot zijn eigen verbazing voor elkaar kreeg dat Dell zijn complete customer service strategie omgooide.

Leuke verhalen, maar niet de kern van het boek. Die draait om de manier waarop het huidige internet in een razend tempo onze economie – en dus onze wereld – verandert. Google is het snelst groeiende bedrijf ter wereld. Kennelijk, zo redeneert Jarvis, doen ze daar dus iets heel goed. Dat gegeven, redeneert Jarvis verder, maakt dat het gerechtvaardigd is om bij elk probleem dat een mens tegenkomt de vraag te stellen: what would Google do?

Het antwoord is onthutsend simpel: stel alle informatie beschikbaar aan iedereen. Jarvis toont aan dat Google een nieuwe manier van denken en werken geïntroduceerd heeft die kansen biedt aan iedereen. Het is alleen een kwestie van oude handelswijzen los te laten, die vooral gericht zijn op het beschermen van informatie. Op termijn totaal zinloos en achterhaald.

Jarvis timmert zijn betoog stevig dicht door in het tweede deel van zijn boek in te gaan op een aantal grote branches en hoe ze volgens hem Googlier en dus succesvoller zouden kunnen zijn.

Al met al opent het boek de ogen van de lezer, zelfs als die als nieuwe media kenner te boek staat. Jeff Jarvis ontpopt zich gaandeweg ook nog eens tot een man met een aangename humor en goede oneliners als openness is the best PR. Wat wil je nog meer? Nou, iets meer kritische noten richting het heilig verklaarde Google had wel gemogen. Het kost Jarvis een halve NUt-ster, zodat hij net naast de hoofdprijs van vijf sterren grijpt: ++++1/2.

Bloggers van een jongere generatie: gebroken pennen

Wij van NUt mogen onszelf dan jong van geest vinden, al dan niet terecht, er is natuurlijk ook een jongere generatie dan wij die enthousiast blogt. Een voorbeeld daarvan is het weblog Gebroken Pennen. De jongens en misschien ook wel meisjes van Gebroken Pennen zijn voor zover wij weten een jaar of tien jonger dan de founders van NUt en timmeren driftig aan de weg. Daarbij hebben zij natuurlijk onze sympathie. Wat zien we op Gebroken Pennen? Nieuws en recensies, maar ook korte verhalen en artikelen over filosofie. Ze hebben bovendien een alleszins fraaie pay off: “Waar discussies, schrijvers en bloggers welkom zijn.” Hulde! Misschien interessant om eens wat artikelen uit te wisselen? Of wat lezers?