Eighties-nostalgie (deel 2): Bow wow wow en Kajagoogoo

Door het mooie weer niet zo veel meegekregen van de week van de eighties. Niets aan de hand, op you tube hou ik voor mezelf soms wat eighties-uurtjes. Aangezien bij NUt een eerlijke mening over muziek wordt gewaardeerd, kan ik -zij het met enige schaamte- bekennen dat mijn smaak in retrospectief op zijn zachtst gezegd wat dubieus is. Vooruit: met Wham! en Duran Duran kan ik hedentendage nog enigszins aankomen, maar wat dacht je van Bow Wow Wow. Platenhoes Bow wow wowIk vind hun “Man Mountain” nog steeds een van de mooiste nummers aller tijden. Boegbeeld van de groep was Annabella Lwin (pseudoniem van Myant-Myant Aye Dunn-Lwin), ook simpelweg Lwin genoemd. Zij werd door Malcolm McLaren ontdekt in een stomerij toen ze slechts 14 jaar oud was. Annabella kreeg enorm veel publiciteit toen ze op een LP-hoes werd afgebeeld als de naakte vrouw op het schilderij Déjeuner sur l’Herbe van Édouard Manet. Zo’n 25 jaar na dato kan ik nog steeds genieten van hun opzweperige, reggae-achtige ritmes. Een andere band waar ik nog steeds naar luister is Kajagoogoo. Hele foute kapsels, maar toch catchy popmuziek. You’re too shy shy, hush hush….Maar mijn motto is toch: schaam je niet, wie bepaalt nu wat goed en fout is? Teruggrijpend op de NUt-beginselen moeten we juist in alle openheid onze smaken kunnen openbaren! Ach, ik ben niet stoer en hou ook niet van stoere muziek…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s