De kunst van het barbecuen

De voorzitter vertelde ons onlangs dat hij thuis een gloednieuwe barbecue heeft staan. Zó nieuw dat hij nog in de verpakking zit. De voorzitter is er de man niet naar om boven een dikke, vette rookwolk runderlappen te gaan staan draaien, vandaar. “Trouwens”, zei hij erbij, “ik heb ook geen tuin.”

Barbecuen dus. Een zomersport die al net zo moeilijk is als het correct schrijven van het woord barbecue. Oftewel, het lukt velen niet om het op de juiste wijze te doen. Met half gaar en verbrand vlees, bosbranden en voedselvergiftigingen tot gevolg. Een mens gaat zich afvragen waarom zovelen zich hier ieder voorjaar weer op storten. Welnu, de barbecuende man (jazeker, vrouwen barbecuen zelden) komt in de buurt van zijn natuurlijke roeping: die van de jager die met zijn blote handen een konijn vangt, deze met zijn tanden vilt en vervolgens braadt op een zonder lucifers, aanmaakblokjes en aanstekers aangelegd, rookloos vuurtje.

Maar verdomd, met de eeuwen zijn we het wel een beetje verleerd. En zo gemakkelijk is het ook niet. Elke barbecue reageert weer anders op de omstandigheden (veel lucht, weinig lucht, veel kool, weinig kool, etc.). Bovendien kan net bij die ene die je aanschaft het rooster niet in hoogte variëren. En last but not least: barbecuen vraagt wat geduld. Iets wat velen ook al niet hebben.

Kortom, hoog tijd dat we hier even toelichten hoe het ook alweer moet. De beschermheer pleit culinair gezien graag voor de traditionele houtskoolbarbecue. Alleen die geeft de echte barbecuesmaak. Dus, elektrisch- en gasbarbecuen… allemaal leuk en aardig, maar niet het echte werk. Stook met hout een vuurtje in je barbecue. Een niet te klein vuurtje, maar hou het wel in de hand. Niet letterlijk natuurlijk. Als het goed fikt, gooi er dan een flinke lading houtskool overheen. Wacht nu tot het vuur gedoofd is en de houtskool wit uitslaat. Dit duurt ongeveer een half uurtje, dat u mooi kunt benutten met het leeglurken van een fles goedkope rosé of het voorbereiden van tomaten, basilicum en mozzarella, een eenvoudig voorgerecht dat het altijd goed doet bij bbq gelegenheden. Vervolgens legt u de te barbecuen etenswaren op het met olie licht ingesmeerde rooster. Dit rooster legt u niet te dicht boven de hittebron. Laat nu het vlees/ de vis rustig garen en keer het regelmatig om. Veel vlees is gemarineerd op zijn lekkerst en sommige soorten vis gooi je het best omwikkeld met aluminium folie op de barbecue. Wie geen hout heeft om een vuurtje te stoken, kan ook aanmaakblokjes gebruiken, da’s veiliger dan spiritus of in het holst van de vorige nacht van de buurman zijn auto afgetapte benzine.

Goed, de beschermheer gaat proberen de voorzitter over te halen om samen gamba’s te grillen boven zijn gloednieuwe exemplaar. Dat spreekt hem vast meer aan dan dikke speklappen of sappige hamburgers. Die doen maar denken aan verkeerde fastfoodketens. En het moet wel gezellig blijven natuurlijk.

Advertenties

3 gedachtes over “De kunst van het barbecuen

  1. geweldige toelichting op dit onbegrijpelijk populaire fenomeen. Wij ontfermen ons veiligheidshalve altijd over de salades. Laat de anderen de volgende dag maar aan de schijt zitten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s