Restaurant-brasserie De Keuken in Heesch (++++)

Op een mooie Tweede Pinksterdag schoof de secretaris aan voor een familiediner in Restaurant-Brasserie De Keuken in Heesch. Een fikse regenbui had de hoop op een plekje op het terras de kop ingedrukt, maar het interieur van dit pand uit 1880 (een voormalig burgemeesterswoning) stemde ons weer positief. Een uitnodigende trendy ruimte, met atomium-achtige lampen geconstrueerd uit pollepels. Enig nadeel was dat het mede door het grove meubilair niet echt intiem wilde aandoen, zelfs niet toen de duisternis enigszins begon in te treden.

Het vooraf geserveerde brood was verleidelijk lekker, zodat gewaakt moest worden voor een te gevulde maag; er stonden immers nog 4 gangen op het menu (u begrijpt dat de secretaris niet zelf zijn portefeuille hoefde te trekken). Eerste gewin is misschien kattegespin, maar de  salade Caprése (mozzarella, tomaat en basilicum met olijfolie) was erg uitgebalanceerd. Het vervolg was op papier het bijzonderste deel van het menu, maar in de uitvoering haalde het gerecht dit predikaat -ofschoon niet slecht-  echter niet: geroosterde coquilles met rode bietensaus. De secretaris bleef ondertussen tegen zijn gewoonte in aan de witte wijn, aangezien hij zich in een dergelijk sjiek etablissement aan de etiquette wilde conformeren. Voorwaar geen slechte keuze, want deze alcoholische begeleider boezemde zowel ontzag als enige lichtheid in mijn voorhoofd in.

Restaurant-brasserie De Keuken. Bron: www.mickdeboer.nl
Restaurant-brasserie De Keuken. Bron: http://www.mickdeboer.nl

De kwantiteit van deze twee gangen was uitstekend; niet arrogant weinig, maar ook niet buikvullend, zodat de angst voor geprop tegen heug en meug van tafel was. Als hoofdgerecht koos de secretaris voor de zwaardvis, wat de beschermheer wellicht een weinig spannend waterdier vindt, maar samen met de asperges verdween deze gladjes naar mijn maag. Hoogtepunt was de bijgeserveerde risotto die -zo bleek uit navraag- fraai afgewerkt was door een geduldige visbouillon en een paar schepjes creme fraiche.

Mijn tante was in deze fase weer tot rust gekomen. Na een soort van generale repetitie twee dagen eerder, zweette zij peentjes, omdat de biefstuk in De Keuken toen als de welbekende schoenzool had gesmaakt. Vol vertrouwen kletste zij ons naar het dessert wat ons een heerlijke pannacotta opleverde. Dit smeuiige vanille-roompuddinkje deed het bijbehorende, erg zoete aardbei-ijsbolletje naar de achtergrond verdwijnen. De espresso kon ik deze keer niet uitproberen; ik deed een beroep op mijn ouders flexibiliteit om de trein in Oss naar Dukenburg te halen. De ouwe heer was duidelijk niet beneveld en arriveerde strak om 22.13, waarna ik besloot om zonder kaartje de trein in te springen. De conductrice was nergens te bekennen, maar de secretaris wilde niet in gewetensnood komen en zocht gestaag door. Ik biechtte mijn verhaal op en de NS-medewerkster was zo sportief om dit allemaal voorbij te laten gaan.

Een gratis en opgelucht slot op een copieus diner.  Gezien enkele onvolkomenheidjes en de stevige prijs leidt NUts oordeel naar een even stevige ++++.

3 gedachtes over “Restaurant-brasserie De Keuken in Heesch (++++)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s