Indrukwekkende sportvrouwen (4): mevrouw de Beschermheer

De voorzitter heeft gelijk. Als er één sportvrouw niet mag ontbreken in deze onvolprezen serie, dan is het wel mevrouw de Beschermheer. Zij startte haar sportcarrière op een pleintje bij haar ouderlijk huis. Daar werd gevoetbald met jongens uit de straat. Eentje heette er zelfs Jos, kun je nagaan hoe oerhollands het er daar aan toe ging. Van het pleintje werd – te laat eigenlijk – de stap gezet naar de voetbalclub, achtentwintigste onderklasse KNVB. Er werd op zondag genoujavoetbald (naast biggentennis bestaat er ook biggenvoetbal), de hervormde familie kneep een oogje dicht. Mevrouw de beschermheer kon een prima balletje trappen, maar niets wees er toen nog op dat er ooit een landskampioensmedaille in ons keukenlaatje zou komen te liggen. In de studietijd kwam mevrouw de Beschermheer per toeval eerst bij SV Hatert en later bij topclub Saestum terecht. Vooral die laatste stap opende deuren. Terwijl de jaren voorbij gingen, hield Mevrouw de Beschermheer zich verrassend goed staande tussen de steeds jonger wordende dames om haar heen. Zoals veel geroutineerde spelers zakte zij elke paar jaar een linie terug, om te eindigen in de verdediging. Tegelijkertijd klom ze echter ook elke keer een elftal hoger en kwam uit ergens tussen het tweede en het eerste elftal van de landskampioen. Met haar doorzettingsvermogen, gevoel voor fair play en positieve instelling groeide zij uit tot een ambassadeur van de teams waar ze in speelde. Behalve voorstopper was zij ook aanvoerster en vraagbaak voor het jonge grut. Een waar boegbeeld dus. Op het hoogtepunt van haar carrière speelde ze af en toe mee in het eerste elftal en kreeg ze als bankzitster een medaille bij het landskampioenschap. Bovendien mocht ze voor de UEFA Womens Cup mee naar Zweden. Na haar actieve carrière was zij nog een tijd lang team manager bij FC Utrecht, totdat haar gezinscarrière definitief voorrang kreeg.

Nu fietst mevrouw de beschermheer af en toe, want ze heeft van de beschermheer een hele kekke racefiets gekregen. De Mont Ventoux heeft ze al gehad. Vastberaden ploegde ze over de steile stroken van de reus van de Provence naar boven. Haar eerste echte beklimming was trouwens de pittige Col de Marie-Blanque, waar ze door een zich verkneukelende beschermheer naartoe werd gestuurd als antwoord op de vraag of hij niet een leuk rondje wist in de buurt van de camping. Toen ze terugkwam bleek ze zich, onvoorbereid en zonder ervaring, gewoon naar de top geworsteld te hebben. “Maar ik moest wel heel erg hijgen”, zei ze erbij.

Advertenties

2 gedachtes over “Indrukwekkende sportvrouwen (4): mevrouw de Beschermheer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s