Koos Konijn (NUTcolumns #7)

De beschermheer en de secretaris kozen vorig weekend voor een gezamenlijk familie-uitje in vakantiepark Klein Vink te Arcen. Volgens Roompot, de uitbater van dit park, “biedt dit gastvrije vier-sterren-vakantiepark in elk seizoen een vriendelijke en ontspannen sfeer. U kunt er kiezen uit een scala aan (sportieve) faciliteiten en activiteiten.” De secretaris kan zich voorstellen dat het in de zomer uitermate prettig toeven is op dit waterrijke park, maar hartje winter is het er toch een beetje een dooie bedoeling. Groot voordeel daarvan was dat de gezinnen beschermheer en secretaris ongestoord het peuterbad konden bevolken en zich zelfs een wedstrijdje overkoppen permiteerden zonder meteen last te krijgen van hydrofobe jankerds of snauwende opmerkingen van overbezorgde ouders die er eindelijk ook eens uit zijn.

Zoals elke bungalowketen betaamt, heeft ook Roompot een soort mascotte die het verblijf voor de kleinsten moet opleuken. Het kroost van de secretaris had met wisselend succes al eerder kennisgemaakt met Bollo de Beer van Landal Green Parks en nu was het moment daar om Koos Konijn aan een grondige inspectie te onderwerpen, samen met de eerste nakomeling van de beschermheer. Koos leek van Antilliaanse komaf, want hij presteerde het om bij beide optredens in binnenspeeltuin ‘De Vinkenburcht’ te laat te komen. Vermoedelijk lag dat aan de intensititeit van de activiteit, want het betrof hier een minidisco ter promotie van zijn zelfs voor ouders te pruimen cd ‘Vette vakantiepret met Koos’. Over vet gesproken: volgens de beschermheer danste zijn op Leontien van Moorsel gelijkende dansgezellin “opvallend soepel en elegant voor een vet varken”.  Een overduidelijke hyperbool, want met haar enthousiasme richting de rode konen ontwikkelende kleuters verdiende ze wel een paar studiepunten voor haar studie CMV of SPW.

Bron: familieabma.com

Koos zelf danste alsof Edo Brunner in het pak verscholen zat, maar liet zich -in tegenstelling tot collega Bollo- wel betasten door het swingende en knuffelende grut. Wellicht een gebaar van lieverlee, want eerder die ochtend had hij van de NUt-nakomelingen nog nul op het rekest gekregen, toen hij in zijn Koos Kids Club klaar stond om hen de hand te schudden. Net zoals hun vaders gaven de drie blijk van een gezond wantrouwen jegens afwijkende en overgeestdriftige types en bleven ze met een chagrijnige blik danwel opengesperde mond aan de drempel genageld staan. Het zal Koos wel worst of wortel wezen, want met zijn weekend- en gebroken diensttoeslag en de verkoop van zijn cd’s en gadgets, loopt hij er warmpjes bij.

Misschien kan hij de volgende keer een bezoek brengen aan de snackbar, want als afsluiting van ons geslaagde weekendje kregen we te maken met een trage en zeer onvriendelijke bakvis die begon te zeiken over van elders meegenomen glazen. Als ze wat meer uien op de frikandel speciaal had gelegd, had ze wellicht recht van spreken, maar nu maakte ze zich volslagen belachelijk. Door de zijdeur dropen we geirriteerd af, maar even later reden we, ‘de koe die boe zei, stond zo lekker in de wei’ zingend, tevreden langs de Maasduinen naar huis.

Advertenties

3 gedachtes over “Koos Konijn (NUTcolumns #7)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s