Man Hunt (+++1/2)

Tijdens een wat langere stedentrip is het aanlokkelijk om de lokale bioscoop aan een bezoekje te onderwerpen. De secretaris nam samen met zijn eega de proef op de som in Lissabon, in de ‘Cinemateca Portuguesa’, het filmhuis van de Portugese hoofdstad. Tot zijn grote vreugde luidde in februari één van de thema’s ‘Centenario de Joan Bennett‘; een eerbetoon aan de 100 jaar geleden geboren Amerikaanse actrice. Een tweede geluk was dat gedurende ons verblijf een film van Fritz Lang op het programma stond, waarin Bennett een hoofdrol speelt. Dat Lang en Bennett een geslaagde combinatie kunnen vormen, had de secretaris al ervaren via Woman in the Window (1944).

Dit keer betrof het Man Hunt uit 1941, een anti-nazi film waarmee de gevluchte Lang vanuit Hollywood de kijker een spiegel op Hitlers onfrisse praktijken voorhoudt. Man Hunt kent een krachtig begin: captain Alan Thorndike (gespeeld door Walter Pidgeon) probeert een aanslag te plegen op Hitler vanuit diens “achtertuin”, maar wordt gesnapt. Thorndike verzeilt in interessante discussies met SS-chef Major Quive-Smith (George Sanders) die hem wel wil laten gaan, op voorwaarde dat Thorndike een brief tekent waarin hij verklaart dat hij handelde in opdracht van de Britse regering. Thorndike weigert en beweert dat hij niet echt wilde schieten, maar met een spelletje bezig was. Quive-Smith probeert hem te dumpen, maar Thorndike weet te ontsnappen en met behulp van een lief wijsneusje op een boot keert hij terug in Londen.

Bron:filmnoirphotos.blogspot.com

Vanaf het moment dat hij de kade opstapt, wordt hij geschaduwd en in het nauw gedreven stapt hij een willekeurig huis binnen, bewoond door de knappe Jerry Stokes (Joan Bennett). Een voortdurend kat-en-muis spel tussen de spionnen en Thorndike volgt, terwijl de laatste ook nog aandacht probeert te geven aan Stokes die wel op zoek is naar wat af- en verleiding. Uiteindelijk loopt het voor het koppel in spé slecht af, ondanks alle creativiteit en snelheid die Thorndike aan de dag legt.

Man Hunt is zeker niets Langs beste film, maar op onderdelen laat die zeker wel indruk na. De eindscene in de grot  is even gruwelijk als knap in elkaar gezet en de achtervolging in de metro ademt precies de juiste sfeer. Lang trekt ook in Man Hunt zijn technische trukendoos open, want qua licht en geluid toont hij zich weer de nauwkeurige meester. Het romantische deel blijft echter achter, mede waardoor Bennett niet zo goed uit de verf komt als in Woman in the Window. En ofschoon de film iets teveel ren- en vliegwerk tentoonspreidt, moeten we bekennen dat Lang -in 1941!- zijn vernietigende blik op het land dat hij ontvlucht was, knap gestalte geeft.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s