De politiek moet zich achter de oren krabben

Natuurlijk, NUt is geen politieke beweging. Maar evengoed zijn we niet te beroerd om de politiek ongevraagd van een kort en bondig adviesje te voorzien. Dat kan een bedrijfstak waarin de gemiddelde leidinggevende het niet langer dan een paar jaar uithoudt  wel gebruiken.

Zeg nu zelf: Jan Marijnissen is er fysiek aan onder doorgegaan. Agnes Kant zit thuis met een burnout. En deze week maakten zowel Camiel Eurlings als Wouter Bos bekend dat ze er een punt achter zetten omdat ze meer tijd aan hun gezin willen besteden. Een nieuwe golf van emancipatie bij deze twee? Natuurlijk niet. Hebben we Wouter Bos in de laatste twee jaar niet acht jaar ouder zien worden? Kijk gerust nog eens wat oude beelden terug en schrik van de verschillen.

De oorzaak ligt natuurlijk in het opgefokte karakter van de hedendaagse politiek. De gedachte dat democratie verworden is tot mediacrati, heeft tot het misverstand geleid dat politici altijd en overal op zouden moeten reageren. Als iemand een scheet laat in Groningen, dan vindt eerst Mariëtte Hamers daar wat van, waarna Wilders daarvan vindt dat wat weer ‘een typisch geval is van een linkse hobby van de Partij van de Arabieren’, waarna Pechtold daarvan vindt dat hij het per definitie anders vindt, waarop Femke Halsema vindt dat de discussie  langzamerhand niet meer over de zaken gaat waar het echt over moet gaan en Agnes Kant vindt dat het mooi genoeg geweest is.

Kortom, onze politici snappen er niets van. Succesvol opereren in de mediacratie betekent niet dat je als een kip zonder kop zoveel mogelijk boodschappen de rondte in moet Twitteren. De adviezen van NUt zijn als volgt:

1. Definieer je politieke visie. Do what you do best and link to the rest. Creëer tien thema’s. Beheers er 1 echt goed en neem steengoede adviseurs voor de negen andere.

2. Hou je alleen nog bezig met de grote lijn, anders heb je geen tijd om over de grote lijn na te denken.

3. Val niet voor de verleiding iets te vinden van thema’s waar over een week niemand het meer over heeft. Laat dat over aan een of andere fractiemedewerker. Zeg ook tegen de pers ‘dat ze voor dit soort onzin niet bij jou moeten zijn.’

4. Bouw minimaal twee volle rustdagen per week in om scherp te kunnen blijven nadenken. Ons land heeft fitte leiders nodig.

5. Laat de media niet jouw leven beheersen, maar laat de media voor je werken door slechts zeer gematigd op uitnodigingen in te gaan. Hoe minder je te zien bent, hoe interessanter je wordt. Gebruik een blog en Twitter als je zelf wat te melden hebt. Bericht daarbij alleen over de grote lijn. Creëer een discussieplatform voor de gewone mens, niet voor de media. Beantwoord vragen op dit platform eerlijk en oprecht.

6. Neem afstand van je kiezers. Laat al dat gelul dat je tussen de mensen moet staan links liggen. Af en toe een inspiratie-uitstapje is noodzakelijk, maar geniale ideeën ontstaan nu eenmaal niet in volle, zweterige zaaltjes vol met geëmotioneerde Kanaleneilanders, bij wijze van spreken dan.

7. Kom je op tv, kleed je dan voor de functie die je ambieert. Ga niet met rode regenjasjes rondlopen als je premier wilt worden.

8. Zorg dat je aan het einde van de werkweek het gevoel hebt dat je er best fluitend nog een dagje tegenaan gekund had. Zoniet, dan heb je te veel gedaan.

Heren en dames politici, succes!

Advertenties

3 gedachtes over “De politiek moet zich achter de oren krabben

  1. Aan de hand van je 8 tips zou ik met onmiddellijke ingang de politiek ingaan, zo simpel lijkt het. Tip 8 behoeft overigens wel concretisering, want tja, hoe zorg je nou voor wat reserves? Dat lukt me al niet in een a-politiek leven, laat staan in de circus van de landelijke politiek, waarbij het landsbelang voorop staat in plaats van jouw belang en/of die van je gezin. Kennelijk. Na de gemeenteverkiezingen en met het oog op de komende landelijke verkiezingen heb ik besloten weer eens ouderwets lid te worden van een partij. Hoewel dat gelukkig nog niet betekent dat ik daarmee politicus wordt. Integendeel. Desondanks is het wellicht toch vast handig jouw tips ter harte nemen! Al is dat maar om jou het gevoel te geven dat jij dan je functie als beschermheer in de praktijk kan waarmaken.

  2. helemaal eens met punt 6, al dat geloop tussen het plebs heeft helemaal geen zin: beter een inhoudelijk gesprek met een goede adviseur dan 100 handjes schudden van tandenloze bejaarden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s