Ambachtelijk

De lokale super had laatst voor het luttele bedrag van 1 euro een ambachtelijk brood in de aanbieding, zo verzekerde ons het in de wind wapperende uithangbord. De secretaris ergert zich aan het te pas en te onpas bezigen van dit kennelijk populaire woord. Zou het water nu in onze mond moeten lopen bij het lezen van dit nietszeggende adjectief? Moet de consument een positieve connotatie krijgen met aandoenlijke beelden van een hard werkende molenaar die zich voor dag en dauw het zweet in de oksels werkt om een fatsoenlijke mik op ons bord te krijgen? Of van een flink uit de kluiten gewassen bakker die voor zonsopgang met liefde en aandacht de hitte van zijn ovens weerstaat om het hoofd boven water te houden?

De bijbehorende foto deed ons het ergste vermoeden; het zag er nauwelijks appetijtelijker uit dan een lukrake greep uit het Aldi-assortiment. Tijdens onze grootmoeders tijd kon je wellicht nog vertrouwen op het vakmanschap van nobele zelfstandigen die door bijna eeuwenlange familietradities hun naam met trots hooghielden. In de tijd van de gilden werd een leerling na een gedegen opleiding van gezel tot meester. In onze ver geïndustrialiseerde samenleving is deze betekenis van ambachtelijk verdreven door ouderwets of inefficiënt.

Bron: http://www.paljasken.be

Dat de term nog gebruikt wordt om producten aan te prijzen heeft dus eerder met een gebrek aan creativiteit van het reclamebureau te maken dan dat het iets over de producent zegt. Het is verworden tot een holle frase dat zich schaart in het rijtje van spontane meid of creatieve duizendpoot. Maar begrijp de secretaris niet verkeerd: hij heeft respect voor de ploeterende eenling die nog eigenstandig zijn oorspronkelijke waar aan de man of vrouw probeert te brengen. Hij is ieder jaar een enthousiast bezoeker van het streekgala in de omgeving van Noviomagus, zodat hij nog enigszins kan proeven hoe ambachtelijk echt smaakt!

Advertenties

4 gedachtes over “Ambachtelijk

  1. Een mooie aanvulling hierop vandaag in het lokale krantje: een uitnodiging om nóg goedkoper ambachtelijk pannekoeken te eten… is dat met mes en vork, of juist oer-ambachtelijk met de blote knuistjes?

  2. Het is net zo iets als die kappers met uithangbord: voor Hem en voor Haar. Dan denk ik, wie moet er anders komen: ik ben er met onze kat nog nooit geweest!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s