De blits maken als vader: met de fietskar naar Italië

Natuurlijk, je kunt als vader je kinderen elke dag heel betrokken afleveren bij de crèche en de peuterpeelzaal. En elk weekend met ze van de glijbaan gaan in het plaatselijke zwembad. Maar wie echt de wereld wil laten zien hoe een geweldige modelvader hij is, koopt het best een fietskar. Dat concludeert de Beschermheer tenminste na een enkele jaren van gematigd intensief gebruik.

Wij kochten via-via een Burley Honeybee voor een mooi prijsje toen onze oudste junior zo’n 7 maanden oud was. Eerlijk gezegd was het een aanschaf uit eigenbelang van de vader, die het maar lastig vond dat hij niet kon oppassen en trainen tegelijk. Zo’n kar achter de racefiets maakte de combi mogelijk. Junior heeft het apparaat even moeten leren waarderen, de eerste tochtjes was hij het snel zat. Dit veranderde later in een groot enthousiasme, misschien omdat hij halverwege de fietstocht geregeld een ijsje overhandigd kreeg.

Inmiddels zitten ze er met zijn tweeën in en blijk je er prima in te kunnen slapen. Niet alleen voor de kinderen is het leuk, ook de vader/ouders kunnen rekenen op een oneindige sympathie van de overige verkeersdeelnemers. Wel jammer dat een fietskar inmiddels allesbehalve een zeldzaamheid in het Nederlandse landschap is, waardoor je toch iets minder de blits maakt, maar juist daarom bleek het wel een aardige zet om de kar mee te nemen naar de Dolomieten.

Italianen smelten heel gemakkelijk weg voor A blonde bambini en B sportievelingen. Dit samengevoegd in de racefiets-fietskar combi leidde tot een stortvloed van complimenten, verzuchtingen, opgestoken duimen en wat dies meer zij tijdens elk onbenullig fietstochtje. Wel jammer dat de wegen in de Dolomieten nogal eens steil omhoog lopen, het heeft de Beschermheer bijkans een paar knieën gekost om het gewicht van 11,3 kg (kar) + 15 kg (kind 1) + 11 kg (kind 2) + 3,5 kg (rugzak in het bagagevak) mee omhoog te zeulen à 4 km per uur.

Dankzij de handige duwbeugel kun je er ook prima mee wandelen. Wij deden eerst wat lacherig over de polsband die je als extra zekerheid kunt gebruiken bij het bergaf lopen. Totdat we daadwerkelijk een steile weg afliepen en voelden hoe graag de kar bij ons vandaan wilde racen. Bergaf fietsend bleek het soepel rollende karretje trouwens prima te sporen. Je hebt er met de fiets in de afdalingen geen kind aan.

Foto: ergens via Google.

Advertenties

4 gedachtes over “De blits maken als vader: met de fietskar naar Italië

  1. Moedig, maar een ware zelfkastijding om in de Dolomieten met kinderen achterop te fietsen. Een vrij kansloze missie lijkt me, zelfs voor een doorgewinterd sportman als de beschermheer
    1 woordje doet me pijn: “oppassen”: een vader past niet op op zijn eigen kinderen!!!! De secretaris ziet graag een rectificatie van het zeer waarschijnlijk onbedoeld bezigen van deze onjuiste term.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s