Virginia Lee Burton – Het huisje dat verhuisde (++++1/2)

Een tijd terug kreeg de secretaris van zijn ouders het kinderboek ‘Het huisje dat verhuisde’ van Virginia Lee Burton. Dit was geen toevallige keus, want het uit 1942 stammende verhaal maakte destijds zeer veel indruk op de piepjonge secretaris. Uiteraard moest dit zo’n 30 jaar na dato worden overgedragen op het nageslacht: een spannend moment om na te gaan of de nostalgie wel terecht bleek. Hij werd niet teleurgesteld: anno 2010 is dit een boek dat nog steeds een kinderhartje sneller kan doen laten kloppen.

‘Het huisje dat verhuisde’ vertelt over het leven van een stevig gebouwd, lief huisje ergens op het platteland. Het huisje was in den beginne erg tevreden: het zag de seizoenen aan zich voorbijtrekken en genoot jaar in jaar uit van de ontluikende natuur en spelende kinderen. Op een gegeven moment tekenen de eerste verstoringen zich af in het vredige leventje van het huisje: (vracht)auto’s en bulldozers tasten de rustieke omgeving aan.

Het wordt al gauw van kwaad tot erger: nieuwe wegen, pompstations, winkeltjes en andere huizen komen het huisje vergezellen, om nog maar te zwijgen van de flat- en kantoorgebouwen. Het huisje raakt gedesoriënteerd: dag en nacht lijken steeds meer op elkaar en ook de seizoenen zijn minder goed te onderscheiden. Later doen tram, trein en metro hun intrede en dat slaat in op het gemoed van het huisje: het voelt zich eenzaam en treurig.

Bron: nrcboeken.nl

Gelukkig brengt de achter-achterkleindochter van de bouwer van het huisje redding. Ze herinnert zich het huisje van haar grootmoeder toen die nog klein was. Ze voelt de ellende en zorgt ervoor dat het huisje een nieuwe plek krijgt te midden van de weides en appelbomen, net zoals vroeger. Het huisje kan weer naar de zon en de maan kijken en voelt zich als herboren. Het zou nooit meer nieuwsgierig zijn naar de stad: “de lente was in het land en alles was stil en vredig”, zo eindigt het huisje dat verhuisde. 

De secretaris voelt zich verwant met het huisje: zijn geboortehuis stond eerst aan de rand van de stad, uitkijkend over schapewei en voetbalveld. Tegenwoordig is het opgegaan in massa’s anonieme nieuwbouwwoningen en straatjes vol gemene drempels. Naast deze herkenbaarheid bevat ‘Het huisje dat verhuisde’ schitterende prenten die het onafwendbare proces dat het huisje doormaakt, beschrijven. Wat echter de meeste indruk maakt, is de toegepaste personificatie: het huisje dat gevoelens heeft van vreugde en verdriet, zoals ieder kind die heeft. Een magistrale klassieker in een prachtige omslag: ++++1/2.

Advertenties

3 gedachtes over “Virginia Lee Burton – Het huisje dat verhuisde (++++1/2)

  1. Kan met recht een klassieker genoemd worden.
    In dezelfde reeks verscheen het boekje “Konijntje Woelwater”, de favoriet van de broer van de secretaris: eveneens honderden keren voorgelezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s