Een bezoekje aan Camp Nou (+++)

Wat doe je als je de Pyreneeën uitregent en het moreel van zo’n tachtig voetballiefhebbers een beetje op wil krikken? Over de achtergrond van deze vraag zullen wij hier niet uitweiden, maar het antwoord lijkt me duidelijk: je propt ze in een bus en rijdt naar Barcelona voor een bezoek aan Camp Nou.

Inderdaad, Camp Nou is het stadion van FC Barcelona, volgens zichzelf més que un club, oftewel: meer dan een club. Wat ze dan meer zijn dan een club werd tijdens ons bezoek niet echt duidelijk, behalve dan dat ze ook een geldmachine en een sterk merk zijn, want een bezoek aan het lege stadion kost zonder groepskorting maar liefst 19 euro en die lieve som leggen vele liefhebbers zonder aarzelen neer.

Goed, je betreedt de tentoonstelling via een bijgebouw aan een kant van het stadion die aanvoelt als de achterzijde. Vervolgens krijg je een soort groot uitgevallen mp3 speler mee die ook Nederlands spreekt. Hoe kan het ook anders na Cruyff, Van Gaal, Rijkaard, Koeman en vele anderen? Vervolgens maak je via een brede slurf je entree in het stadion. Hier staan ontelbaar veel zilveren bekers en bokalen opgesteld die de club in zijn rijke historie bemachtigd heeft. Daarnaast uiteraard vele gesigneerde shirts, ballen en keeperhandschoenen. Ook troffen we een gele trui van Miguel Indurain aan, van huis uit toch niet echt een Catalaan.

Een beetje duizelig van zoveel lelijk zilverwerk begin je vervolgens aan de rondloop door het stadion. Deze brengt je langs een Eftelingfotograaf die je desgewenst vereeuwigt met de Champions League beker, de kleedkamer van tegenstanders en de indrukwekkend grote perstribune. Op het letterlijke hoogtepunt heb je een mooi uitzicht over de wijk en het kerkhof naast het stadion. Het figuurlijke hoogtepunt wordt uiteraard gevormd door de spelerstunnel naar het veld, die door de Catalanen – heel dramatisch – voorzien is van stadiongeluiden. De wandeling naar het veld wordt kort onderbroken om een blik te werpen in het beroemde kapelletje waar gelovige voetballers voor het fluitsignaal om de nodige geestelijke ondersteuning kunnen vragen. Eenmaal op het veld volgt toch wel een kleine deceptie. Het is leeg, leger, leegst. En zoals iemand al voorspelde: just another footballstadium, waar je je maar moeilijk van kunt voorstellen dat er zoveel emotierijke sportgeschiedenis geschreven is.

Bij de uitgang wordt de bezoeker uiteraard langs de fanshop geleid, maar de Catalanen hebben het niet helemaal begrepen: deze ging op hetzelfde tijdstip dicht als het stadion, zodat wij feitelijk voor een gesloten deur stonden. U zult dus zelf een keertje die kant op moeten als u daar een beeld van wilt krijgen. Wij vonden het wel mooi geweest zo, en keerden naar de bergen teurg, waar de zon eerste tekenen van herstel vertoonde.

Advertenties

5 gedachtes over “Een bezoekje aan Camp Nou (+++)

  1. Volgens mij doet die fanshop goede zaken. In de oude binnenstad lopen zeer veel mensen met zo’n FC Barcashirt. Overigens vind ik dat Olympisch Stadion dat in 1992 is gebruikt ook imposant.

  2. Het stadion vond ik “nou” “nou” niets nada. Voor mij had het stadion overal kunnen liggen.
    En de opmerking van de gids: misschien komen we nog spelers tegen, .. ja, ja
    Overigens De Arena deed me ook niets

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s