De hel van ’63 (++1/2)

Ik weet niet hoe het u thuis vergaat bij de huidige temperaturen, maar de Beschermheer heeft een slaapzak onder zijn dekbed geschoven en rilt zichzelf de nacht door, zich desondanks verheugend op de dag dat het ijs dik genoeg zal zijn om de ijzers onder te binden. Het zal wel in dat licht geweest zijn dat gisteren opeens de behoefte ontstond om alsnog De hel van ’63 te bekijken, een Elfstedentocht-film waarvan wij van NUt de trailer lang geleden eens besproken.
Via een niet nader te noemen weg kwamen wij binnen enkele uren in het bezit van een in het Nederlands ondertitelde versie van de film en kon het feest beginnen.

Het verhaal bleek vier hoofdpersonages te kennen. Zo is er Kees, een flierefluiter met een zwangere vrouw die dolgraag een televisie wil, wat natuurlijk niet lukt als je man vier keer ontslagen wordt in negen weken tijd. En dan is er Henk, die uit het leger deserteert om de tocht der tochten te gaan rijden. Gevolgd door de zeventienjarige boerenzoon Sjoerd, die de deelname aan de tocht aangrijpt voor een bezoek aan een paar ooms die langs de route gehuisvest zijn en mogelijk borg willen staan voor de aankoop van een boerderij. Tot slot hebben we Annemiek, een verpleegster die de tocht rijdt ter nagedachtenis aan haar vriend Melle die een jaar eerder tijdens het schaatsen voor haar ogen in een wak verdronken is.

Dit illustere viertal komt elkaar natuurlijk tegen tijdens de tocht. Terwijl de kijker het in de huiskamer maar wát koud krijgt bij al die sneeuw- en ijsbeelden, besluit het bestuur van de Elfstedenvereniging onder druk van de media en de commissaris van de koningin dat de tocht van start moet gaan, ondanks het slechte ijs en de barre weersomstandigheden.

En zo komt het dat Kees de schaatsen onderbindt terwijl bij zijn vrouw Dieuwke, die overigens kort voor het vertrek aangegeven heeft het verder wel te geloven qua relatie, de vliezen breken. Beiden slaan een lijdensweg in die er mag zijn. Met de minuut wordt het verhaal vervolgens onwaarschijnlijker. Soldaat Henk wordt op slapstickachtige wijze achtervolgd door zijn sergeant-majoor. Terwijl links en rechts de uitvallers het riet inschieten en met bebloede koppen tegen het ijs aan slaan, vindt Sjoerd de tijd om twee ooms te bezoeken, waarvan er één een financiering belooft als hij de tocht volbrengt. Ondanks al dit gedoe komen de vier helden elkaar op hun weg door de sneeuw steeds weer tegen en omzeilen ze samen de barricades die organisatie en leger opwerpen om mensen uit veiligheidsoverwegingen van het ijs te halen.

Ondertussen baart Dieuwke met pijn en moeite een mooie zoon, die natuurlijk vernoemd wordt naar winnaar Reinier Paping. Zij wordt overigens gespeeld door Chantal Janzen, aan wie de Beschermheer stiekem een beetje een hekel heeft, maar die meer dan onberispelijk acteert.

Natuurlijk halen de helden uiteindelijk de eindstreep, al offert Annemiek zich onderweg op. Maar vraag niet hoe. In hun visioenen duiken zelfs ijsberen op, wat het geheel niet overtuigender maakt. En natuurlijk is de sergeant-majoor aan de finish uiteindelijk trots op Henk (Cas Jansen), sluit Dieuwke Kees (Chris Zegers) weer in de armen en krijgt Sjoerd zijn financiering rond.

En toch is het een fraaie film. Nergens heeft de kijker het gevoel naar de Zweedse meren te kijken waar de film toch echt gedraaid is. Het is leuk om een paar uurtjes naar een typisch Nederlands winterverschijnsel te kijken. En dat de kijker rillend van de kou op de bank zit terwijl het in de kamer toch echt negentien graden is, mag opgevat worden als een compliment. Het scenario bevat echter dusdanig veel zwakheden dat wij uitkomen op slechts 2,5 NUtster: ++1/2.

Tot slot vermelden wij dat het enigszins storend was om in de film voortdurend geconfronteerd te worden met een Telegraafjournalist die we doorgaans enkel kennen als één van de vrienden van Amstel en die qua stemgeluid wel erg sterk doet denken aan de BMW reclames op radio 1. Gelukkig wordt hij uiteindelijk in zijn gezicht gekotst door een misselijke schaatsheld, waarmee gerechtigheid is geschied.

Foto: filmtotaal.nl

Advertenties

3 gedachtes over “De hel van ’63 (++1/2)

  1. In mijn ogen is het resultaat NUtster karig.Vond het voor nederlandse begrippen een film op niveau.Goed acteerwerk en een goede sfeer schets van die jaren.
    Zeker in vergelijk met de (in dezelfde categorie) iets eerder uitgekomen film “de Storm” over de watersnoodramp.Misschien iets voor de volgende recensie?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s