Tussen leven en dood

Op de NUtferentie kwam het ter sprake: van sommige personages vraag je je af of ze nog in leven zijn. Door warrige berichtgevingen of ruige levensstijlen creërt men soms een eigen geschiedenis van een bekend figuur. Hierbij een lijstje om voorgoed af te rekenen met deze bijkans levensbedreigende onzekerheid:

Ted de Braak. Opvallend hoe vaak het NUtblog gevonden wordt met de zoekwoorden “ted de braak overleden”. Ook frappant: wanneer men googlet op deze hevig besnorde ex-presentator, dan geeft de voorpagina als eerste zoekgerelateerde opdracht ook deze woordencombinatie. Is de wens hier de vader van de gedachte? Verwart men hem met de destijds veel te vroeg heen gegane showmaster Willem Ruis? Weliswaar zijn twee leden van Farce Majeure waar De Braak (1935) ook deel van uitmaakte overleden, maar dat zijn de oudere Alexander Pola en Fred Benavente. Vooralsnog is Ted springlevend; twee jaar geleden blikte hij in de geboorteplaats van de secretaris vol weemoed terug op de Ted de Braak show die altijd in theater De Lievekamp werd opgenomen. Een glaasje madeira houdt een mens kennelijk jong!

The Mamas and the Papas. Van de Fabulous Four weet heel de wereld dat de helft nog in leven is, maar hoe zit het met dit door intriges geteisterde viertal uit de jaren zestig? Mede door al het bedrog, verraad en liefdesverdriet binnen de groep zetten de leden het flink op een zuipen en snuiven. Dat deze slopende levensstijl niet zonder gevolgen kon blijven, bleek weldra. De zwaarlijvige Cass Elliot bleef al met 32 jaar dood na een hartaanval. De papa’s John Philips en Denny Doherty lieten het leven in het vorige decennium. Michelle Phillips (1944) houdt de eer hoog. Volgens de auteur op wikipedia staat ze “bekend om haar jeugdige voorkomen en haar smetteloze huid.” Een sterk staaltje California dreamin’….?

Bron: posters.ws

James Brown. Nee, schrik niet, deze somtijds agressieve soullegende is al een paar jaar (sinds 1e kerstdag 2006) niet meer onder ons. In 1991 bracht de Nederlandse houseband L.A. Style ons in verwarring met hun ‘James Brown is dead’. Als door een bij gestoken reageerden de collega’s van Holy Noise met ‘James Brown is still alive’. Een tweede antwoordlied volgde: ‘Who the fuck is James Brown’ van Traumatic Stress. NUt is niet bekend met wat ‘The Godfather of Soul’ er zelf van vond. Destijds krabbelde hij muzikaal weer op na een periode van ruim 2 jaar gevangenis.

Jan Pen. In mei 2009 stond in de Volkskrant een necrologie van de emeritus hoogleraar economie (geboren 1921), n.a.v. een overlijdensadvertentie van Jan Pen in NRC Handelsblad en Het Parool. Die ging echter over een naamgenoot die jarenlang corrector was voor Het Parool. Pen reageerde niet inhoudelijk op zijn eigen necrologie. „Ik woon nog altijd in mijn eigen huis en speel nog op mijn keyboard. En verder is het een ellendige verwarring.” Een klein jaar later was het alsnog écht zo ver. Jan Pen overleed 1 dag voor zijn 89ste verjaardag: de berichtgeving volgde zeer waarschijnlijk na een uitvoerig check check dubbelcheck.

René van Hoften. Van 1990 tot 2000 docent marketingcommunicatie aan de RU, Bedrijfscommunicatie, de studie van de drie auteurs van het NUtblog. Wellicht uit rancune voor een laag cijfer stelde de Voorzitter destijds de morbide, retorische vraag: “Van Hoften, is die niet dood?”. Laten we deze onverkwikkelijke uitspraak gauw vergeten en vergeten. Van Hoften (1951) is nog steeds docent aan de HAN én interessant voor NUt. Hij is namelijk lid van de kenniskring ARCCI, het Arnhems Centrum voor Creatieve Economie en Innovatie. Als dat niet bij het pleidooi van de Beschermheer over de creativiteitseconomie past!

Advertenties

9 gedachtes over “Tussen leven en dood

  1. Interessante research secretaris, zo moest ik laatst ook opzoeken of Ronald Reagan nog leefde of niet. Hij blijkt al sinds 2004 niet meer te leven.
    Van Hoften is springlevend te zien aan het shirt wat hij aan heeft.

  2. Van Hoften (zo te zien een Wim de Bie look-a-like), is kennelijk een geval apart voor het NUt-bestuur. Niet geheel onomstreden, naar ik begrijp maar buiten zijn wereldje onbekend.
    Een grotere tegenstelling tussen Ted de Braak en Jan Pen enerzijds en The Mamas and the Papas en James Brown anderzijds, is welhaast niet te bedenken. Mooi dat dit allemaal kan bij NUt.

  3. Overigens is de Voorzitter hierbij volgens mij verkeerd geciteerd. Ik meen mij levendig te herinneren dat hij letterlijk zei: “Ja, Van Hoften, die is dood hè.” Waarbij aangetekend zij dat het hier een zeer speelse opmerking betrof in een informele context. De heer Van Hoften hoeft zich geenszins opgelaten danwel onprettig te voelen, mocht hij dit zelf toevallig eens lezen.

  4. De Voorzitter geeft eindelijk uitsluitsel. In mijn herinnering zei ik iets in de trant van: “Van Hoften? Die was toch dood?” gezegd hebben. Naar deze opmerking moet zeker teruggeblikt worden met een knipoog ;)

  5. Beste mensen,
    Waar gaat dit in godsnaam allemaal over en wat is NUt?
    Ik ben nog steeds alive and kicking en auteur van diverse boeken op marketinge-en salesterrein. In juni komt een boek getiteld reclamepsychologie van mij uit.
    Groetjes,

    Rene

  6. Wat goed om van u te horen. NUt is een initiatief tegen oppervlakkigheid wereldwijd. NUt werd opgericht door drie oudstudenten bedrijfscommunicatie, we hebben alledrie les van u gehad (marketingcommunicatie), kennelijk een onvergetelijke ervaring. Zelf herinner ik me vooral dat we een plan moesten maken voor Pitstop, een variant op Kwikfit. Ik ben benieuwd naar uw boek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s