IJsland – Ronald Giphart (++++)

De Beschermheer was jarig en dus nam de Voorzitter een presentje voor hem mee, waarvoor dank. Het bleek te gaan om IJsland, de nieuwe roman van Ronald Giphart. Wat alleerst opviel was de vormgeving van het boek, met veel rood en zwart op de kaft en een gifgroene zijkant. Wij signaleren zowaar een nieuwe trend in de ultra-conservatieve boekhandel, hoera! Steeds vaker wordt de zijkant, en dan bedoelen we niet de rug, voorzien van een hippe tint, een hele vooruitgang die overigens verder nergens toe dient.

Goed, wij sloegen enthousiast aan het lezen. Giphart voert opnieuw zijn hoofdpersoon Giph op. Ditmaal heeft Giph afscheid genomen van zijn vorige partner Samarinde, maar zoals u waarschijnlijk wel weet blijven de Giph’s van Giphart zelden lang vrijgezel. De schrijver staat immers bekend om zijn seksueel getinte passages. Waar dat in het verleden wel eens wat puberaal overkwam, is dat bij IJsland niet meer het geval. Logisch, want ook voor Giphart tellen de jaren, een jonge belofte is hij allang niet meer. Bon, Giph stuit ditmaal tijdens een bruiloft op de Friese wateren op de zwangere Teaske, met wie het liefde op het eerste gezicht is.

Ondertussen zult u zich wellicht afvragen waar de titel IJsland vandaan komt. Die heeft te maken met de tweede verhaallijn. Giph is cabaretier geworden en vormt samen met de broers Ludo en Egon het cabarettrio Groep Smulders. De successen op het toneel zijn talrijk, voor de beschrijving ervan moet Giphart uitgebreid geput hebben uit zijn eigen theaterervaring, opgedaan in gezelschap van Bart Chabot en wijlen Martin Bril. Om hun successen te vieren hebben ze met hun gezelschap, inclusief manager en technici,een trip naar IJsland geboekt. Hier speelt het verhaal zich in feite af. Hoewel, de twee verhaallijnen flirten voortdurend met elkaar. Terwijl Giph en zijn collega’s IJsland onveilig maken schrijft hij voortdurend brieven aan de lezer over zijn relatie met Teaske.

Het liefdespad van de twee gaat niet bepaald over rozen. Als Teaske bevalt van zoon Bent, vader voorlopig onbekend, eindigen zowel moeder als zoon in het ziekenhuis. Voor Bent is het kantje-boord, Giph lijdt eronder als ware hij zelf de vader. Al snel wordt duidelijk dat de relatie van de twee zoveel moeilijkheden niet aankan.

Giphart heeft een sterk boek geschreven. Een tragisch verhaal dat de lezer raakt, maar ook reuze grappig is. En in zijn zeer herkenbare, uiterst leesbare en unieke stijl. Dat is knap. Giphart is er een meester in om situaties waarin zijn eenzame hoofdpersoon tegen wil en dank opgaat in de groepsdynamiek van zijn gezelschap op een tragikomische manier te schetsen.

Giph is ontdaan van zijn vertrouwde speelsheid en heeft een rauw randje gekregen. Misschien is IJsland wel een verhaal over het noodlot van een man die de dertig gepasseerd: opgesloten zitten in een loopbaan, een relatie, een bestaan. Wel willen kiezen, maar weinig te kiezen hebben.

Zulks is dus wel vier NUtsterren waard: ++++

 

Foto: recensieweb.nl

Advertenties

3 gedachtes over “IJsland – Ronald Giphart (++++)

  1. Als lezer heb ik vaak de neiging me te vereenzelvigen met de personen uit de boeken die ik lees. Daarom lees ik graag boeken waar nette personen in voorkomen. Is dat hier het geval? ;)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s