Darkness on the Edge of Town of een jeugdherinnering

Een jeugdherinnering, er is een periode geweest dat de Voorzitter op zijn knieën en een bruin corduroy jasje aan Bruce Springsteen imiteerde.

Op het cassetterecordertje speelde War, een energiek nummer over het waarom van oorlogen. De kamer van zijn broertje was locatie van dit schouwspel (er zijn geen opnamen van kan ik u verzekeren). Ik kan me levendig herinneren dat, ondanks dat ik playbackte, ik alle spieren gebruikte die ik had. Het nummer leent zich er nu nog steeds voor om helemaal ‘los’ te gaan.

The promiseEnfin, waarom deel ik deze herinnering met u, vraagt u zich af. Onlangs zag ik The Promise: The Making of Darkness on the Edge of Town op Canvas (voorheen België 2). Op één van de zeldzame tv-avonden van de laatste tijd werd ik gegrepen door een periode uit het leven van Bruce Springsteen (1949). De documentaire beschrijft het tijdperk van 1975-1977 waarin Springsteen onder andere een juridisch conflict heeft met zijn producer Mike Appel over muziekrechten.

Something in the nightDe artiest uit New Jersey kan, vanwege dat conflict, niet opnemen in een studio.
Gedreven als hij was, leidde dit feit juist tot een explosie in het schrijven van nummers en live-optredens.
Voor Darkness on the Edge of Town schreef hij meer dan 60 nummers. Of het kwam door het late uur of gewoonweg door de muziek, in ieder geval ‘herinnerde’ ik me hoe goed en gedreven Springsteen is. Jarenlang heb ik ‘The Boss’ links laten liggen (op een gekopieerd ‘Greatest Hits’ album na).

Darkness on the Edge of Town is gemaakt met een doel. Springsteen had een ‘sound picture’ in zijn hoofd voor het album. Alles wat hij schreef en speelde moest aan dat beeld voldoen.
Zijn OCS-grillen speelde op tijdens de opnamen van de drumpartijen. De snare drum van Max Weinberg klonk te dof naar Springsteen’s mening. Zo kon hij een dag lang luisteren naar een paar drumslagen. “Stick!”, riep hij dan. “Stick!”, wijzend op een te overheersende drumstick.

Goed, hier werd een oplossing voor bedacht en in 1978 kwam Darkness on the Edge of Town uit. ‘The rest is history’ kun je zeggen. In een periode van persoonlijke ontberingen bracht Springsteen een inmiddels legendarisch album uit. Ik kan u Adam Raised a Cain en Something in the Night van harte aanbevelen. Net zoals de beschreven documentaire.

Ik sluit af met een uitspraak van de grootmeester die is blijven hangen (hoewel het precieze citaat me ontgaan is). “In een volwassen leven moet je compromissen sluiten: je moet nu eenmaal je rekeningen betalen. In muziek kun je onmogelijk compromissen sluiten …”

(Afbeeldingen: bottom-of-the-glass.blogspot.nl en YouTube [Paramount Theatre 2009])

5 gedachtes over “Darkness on the Edge of Town of een jeugdherinnering

  1. “More than rich, more than famous, more than happy – I wanted to be great” was zijn commentaar bij het uitbrengen van zijn documentaire The Promise.

    Ik had verder maar wat graag het optreden van de Voorzitter gezien. Een ontboezeming, die ik niet direct achter de Voorzitter had gezocht. De Secretaris was in zijn tijd overigens een ‘prijsvechter’ met zijn openbare optredens als Prince (‘Purple Rain’). Samen met zijn jeugdvriend vormden ze ook nog The Proclaimers (‘Letter From America’). Daar moeten nog bewegende beelden van zijn.
    Is het corduroyjasje er nog? Het wordt tijd voor een reunie, boss!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s