Afscheid van een stokoud mobieltje

Dit is het mobieltje van de secretaris, of beter gezegd: was het mobieltje van de secretaris. Lang geleden denkt u, gezien zijn belegen uiterlijk? Integendeel, de secretaris heeft dit weekend pas afscheid genomen van zijn trouwe GSM. Een korte biografie van dit bejaarde communicatiemiddel: najaar 1999 kocht de secretaris deze Panasonic GD30. De hoofdreden was niet om hip mee te doen met de moderne tijd, maar enigszins uit plichtsgevoel. Destijds liep hij stage in Hilversum en bij een eventuele vertraging vanuit Nijmegen vond hij het toch wel netjes om even een telefoontje te plegen.

Foto: T. Klijn

Zoals u kunt zien, heeft dit exemplaar schade opgelopen aan zijn hoofd. Tijdens een groepsfietsvakantie in Spanje wist de verschrikkelijke reisleider Arnaud uit Gr. al binnen een kwartier na kennismaking over ons stuurtasje heen te rijden, met een kapotte antenne tot gevolg. Het jonge mobieltje liet zich echter niet uit het lood slaan en bleef gehavend overeind. Het kon vaak rusten, want de secretaris vergat zijn hulpje of -vaker nog- vond het niet nodig om altijd maar bereikbaar te zijn.

Ondertussen werd het bescheiden telefoontje links en rechts ingehaald: eerst door geavanceerdere en compactere modellen, later door multifunctionele opvolgers met nietszeggende namen als PDA, MDA en Blackberry. Op een gegeven moment begon de secretaris zich een beetje te schamen: tijdens een treinreis werd hij door twee collega’s zelfs uitgelachen toen hij zijn 10 jaar oude Panasonic tevoorschijn haalde. Maar echt afscheid nemen, dat kon hij niet over zijn hart verkrijgen. De secretaris meende bovendien dat zijn inmiddels hoogbejaarde mobieltje nog grotendeels aan zijn communicatieve behoeften voldeed.

Eind 2010 diende het einde zich alsnog aan. De toetsen lieten zich steeds minder goed beroeren en de SIM-kaart houder liet van ouderdom bijna los. De batterij raakte voor de derde maal op: was een nieuwe de investering nog waard? Met het oog op de komst van een derde telg wilde de secretaris geen risico nemen: door een disfunctionerend mobieltje een geboorte missen? Nee, dat gaat anno 2011 toch echt te ver. Inmiddels loopt de secretaris de hele dag met een van een vriend overgenomen MDA in zijn broekzak. Het gros van de functionaliteiten is aan hem voorlopig niet besteed, misschien over een (hele?) tijd, als de lichte heimwee naar de trouwe makker verdwenen is.

Advertenties

3 gedachtes over “Afscheid van een stokoud mobieltje

  1. In navolging van oldtimers met vrijstelling voor de motorrijtuigenbelasting, zou een eigenaar van zo’n oertype mobieltje een gratis abonnement mogen hebben. Naar het mij lijkt draagt zo’n bezit werkelijk bij aan de, met de mond zo veel beleden, duurzaamheid. Ik ken mensen die meer van mobieltje wisselen dan van onderbroek. Pure vervuiling maar geen organische! Jammer dan maar voor de aandelenkoersen van mijnheer Nokia, mijnheer Ericson en aanverwanten.

  2. Ik moest toch even opzoeken wat precies is een MDA is en dat zegt een bezitter van een iPhone. Ik denk dat je nog wel ‘ns met weemoed zal terugdenken aan je oude ‘koelkast’ ;)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s