In memoriam deel 1: tegen de oppervlakkigheid

Zoals u onlangs op het NUtblog reeds kon lezen in de verhandeling over de eerste NUtferentie, bezint NUt zich momenteel op haar eigen grondbeginselen. De Voorzitter, Secretaris en Beschermheer gebruiken hiervoor een speciale techniek. Zij schrijven ieder een eigen in memoriam. Immers, zoals je herinnert wilt worden als je er plotsklaps niet meer bent, zegt dat niet alles over wat je in het diepst van je hart wilt? Het leek ons van NUt een aardig idee om deze in memoriams (wat is eigenlijk het correcte latijnse meervoud?) met u te delen. Hierbij deel 1, van de hand de Beschermheer. Schrikt u niet, het gaat prima met ons, we zijn nog springlevend! En u weet nu hoe wij heten!

Tegen de oppervlakkigheid

Aan boord van de afgelopen dinsdag bij New York neergestorte boeing 747 van KLM bevonden zich ook de drie oprichters van NUt. Jasper van den Broek, Thomas Klijn en Joris van Dooren waren op weg naar een TED bijeenkomst in the big apple toen het noodlot plotseling toesloeg. Met het plotselinge overlijden van ‘de Voorzitter, de Secretaris en de Beschermheer’ is ongetwijfeld ook hun beweging ten dode opgeschreven. Een terugblik op een bijzonder, eigenzinnig en ongrijpbaar fenomeen.

NUt werd rond het jaar 2000 opgericht door Jasper van den Broek en Thomas Klijn. De twee kenden elkaar uit het Nijmeegse studentenmilieu en waren goed bevriend. Al kort na de start werd het duo uitgebreid met een derde studiegenoot, Joris van Dooren. Daarmee was het bestuur compleet: er was een Voorzitter (van den Broek), een Secretaris (Klijn) en een Beschermheer (Van Dooren). Uit het eerste NUtconvenant is een hoog studentikoos gehalte af te lezen. Toch was NUt nooit een loze grap, vertelde Joris van Dooren dit voorjaar nog in een interview met deze krant. De ondertoon was vanaf het begin serieus, maar een duidelijke richting ontbrak.

De eerste jaren leidde NUt een enigszins slapend bestaan, totdat een gezamenlijk bezoek aan een duits open lucht museum leidde tot de oprichting van het nog altijd bestaande NUtblog, waarop het na afgelopen dinsdag zo akelig stil werd. Het NUtblog ontwikkelde zich gestaag. De thematiek was divers, het aantal vaste lezers breidde zich snel uit. In december 2010 werd voor het eerst het aantal van 5.000 bezoekers overschreden. Het was ook in deze maand dat in Bunnik de eerste NUtferentie gehouden werd, waarop het bestuur van NUt besloot tot een eerste herdefiniëring van de beginselen van NUt. Het was vooral de Beschermheer die hierop aandrong. Zoals op het NUtblog te lezen was: NUt is mettertijd het studentikoze karakter ontgroeid.

Er wordt wel gesteld dat NUt met het NUtblog meeliftte op de bloggolf in die tijd. Van Dooren sprak dat dit voorjaar nog tegen. In feite was bloggen alweer bijna passé toen NUt eraan begon. Bovendien vonden de heren van NUt het helemaal geen interessante kwestie welk medium wanneer werd ingezet. Er werd gewoon gekozen voor het medium dat het meest handig was om de doelstelling te realiseren. Dat kon film zijn, fotografie, de bekende NUtpockets, maar ook het destijds populaire Twitter.

Die doelstelling werd begin 2011 opnieuw vastgelegd. Van Dooren: “NUt wilde iedereen op deze planeet aanmoedigen om oorspronkelijk te zijn. We geloofden erin dat elke mens veel creatiever is dan doorgaans blijkt. Als we mensen konden stimuleren deze creativiteit aan te boren, zou dit hét medicijn vormen tegen de altijd dreigende oppervlakkigheid. Eigenlijk wilden we de wereld gewoon inspireren om zich te verbeteren. We wilden het leven vooral minder saai maken, daarom vonden we humor en vrije meningsuiting belangrijk. Dat NUt daarbij tegen commercialisering zou zijn, is een misverstand. Alleen daar waar commercie leidde tot eenheidsworst, veerde NUt op.”

Welbeschouwd was NUt niet revolutionair, zo beaamde ook de Beschermheer. De verklaring voor het succes zat hem eerder in het feit dat de Voorzitter, Secretaris en Beschermheer volledig zichzelf bleven. Bezoekersaantallen lieten hen koud. “We werkten er alleen aan als we er zin in hadden”, vertelde Van Dooren. “En we hebben talloze malen aanbiedingen om commerciële stappen te zetten geweigerd. We vonden dat NUt onafhankelijk moest zijn, een idealistisch en apolitiek initiatief. Als het maar oorspronkelijk was, was het goed. De bestuursvorm interesseert ons nog altijd bar weinig, we hebben gewoon niet zoveel behoefte aan duidelijkheid. Juist in het abstracte schuilt nog altijd een deel van onze kracht.”

NUt stond voor haar principes en had een duidelijk einddoel geformuleerd. Of hij nou woonde op een Siberische vlakte of middenin de Amazone, uiteindelijk moest iedere mens op deze aarde geïnspireerd worden om op zijn eigen manier de oppervlakkigheid bestrijden zodat deze volledig zou verdwijnen. NUt werd tot de verbazing van de eigen oprichters een ongrijpbaar succes, maar het karwei strandde afgelopen dinsdag in het puin van een neergestort vliegtuig. Jammer, maar de Voorzitter, Secretaris en Beschermheer zouden er zelf niet wakker van hebben gelegen. Een utopie was het einddoel immers toch al. En zo hoorde het ook. Nog één keer terug naar Van Dooren: “Stel je voor dat je je doel bereikt. Dan is de strijd voorbij en kun je je kapot gaan vervelen. Heel oppervlakkig.”

 

Advertenties

2 gedachtes over “In memoriam deel 1: tegen de oppervlakkigheid

  1. Mocht het doel toch ooit worden bereikt en wanneer men alle interesse in de toekomst heeft verloren, is de tijd aangebroken om een autobiografie te schrijven. Zo ver is het gelukkig nog lang niet, integendeel.

    Een advies: niet gedrieën in één vliegtuig stappen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s