Sonny Boy (film): ++++

Hoera, een bijdrage van mevrouw de Beschermheer, waarvoor dank en hulde!

Sonny Boy, het succesvolle boek van Annejet van der Zijl, is verfilmd. Samen met nog drie (bijna en ruim) dertigers liep ik zaterdagavond de bioscoopzaal in. Het -met alle respect- hoge aantal grijsharige bezoekers viel ons direct op. “Zitten we wel goed?”, was de vraag aan mijn linkerzijde. Achteraf bezien was dat een domme vraag, omdat we wisten dat het verhaal zich bijna een eeuw geleden afspeelde. Het verhaal gaat over de liefde, die aan het einde van de roaring twenties opbloeit tussen een Nederlandse vrouw Rika, moeder van vier kinderen, en een Surinaamse student in spe, genaamd Waldemar. Ze treffen elkaar voor het eerst in Den Haag, de plek waar Rika (Ricky Koole) een nieuw leven met kinderen en zonder haar zwaar op de hand zijnde, doch vreemdgaande man wil opbouwen en Waldemar (Sergio Hasselbaink) een kamer zoekt. De pikzwarte Waldemar wordt vanaf minuut één op Nederlandse bodem gediscrimineerd. Dat blijkt uit de laatdunkende opmerkingen van professoren, kwetsende termen van spelende kinderen en misplaatste grappen van kantoorklerken, die tijdelijk zijn collega’s zijn. Als haar oudste zonen merken dat Rika voor deze vreemdeling gevoelens krijgt en zwanger raakt, laten ze haar in de steek. Hoewel het genre: drama vanaf het begin van de film al duidelijk was, begint hier de ellende pas echt. Je kunt je namelijk voorstellen dat de totstandkoming van de relatie al veel voeten in aarde had en dan komt daar ook nog eens die akelige rotoorlog voorbij.

De film is een prachtige vertoning van een waargebeurd verhaal, dat door de aaneenschakeling van heftige gebeurtenissen niet snel verveelt. De film duurt maar liefst dik twee uur, maar wees gerust notoire toiletbezoekers: de meeste bioscopen willen nog wat extra omzet en lassen een traditionele onderbreking in. Kritiekpunten mijnerzijds betreffen twee scènes aan het einde van de film. Het fragment, waarbij de beelden van het getroffen marineschip een overkill aan trucage lieten zien en de scène waarin Duitse kindsoldaten een ongeloofwaardige bijrol (of toch niet?) vervulden.

Opvallend vind ik verder dat er ook in deze film voor gekozen is om na een vrijpartij steevast een scène in te bouwen, waarbij de vrouw in kwestie kotsend de toilet verlaat, zodat de kijker niet heeft kunnen missen dat er sprake is van een schot in de roos (en je niet ineens wordt geconfronteerd met een dikke buik…stel je voor). De film is niet per definitie een tranentrekker, maar zeker niet emotieloos. Bekijk hem en ervaar het zelf.

Waardering: 4 sterren

Voor de geïnteresseerden is hier de trailer:

 

Advertenties

2 gedachtes over “Sonny Boy (film): ++++

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s