De staatsman van vroeger en nu

Een baas van een land moet hedentendage van alle markten thuis zijn. Naast een doorgewinterd politicus, intelligent strateeg en een onverwoestbare doorzetter dient hij ook nog dicht bij het volk te staan. De secretaris vindt dat laatste soms erg overdreven en onnodig. Eén van de kabinetten Balkenende nam 100 dagen te tijd om te ontdekken ‘wat er leeft bij de gewone man’. Enthousiast bezocht men koffiehuizen, scholen en verzorgingshuizen om daar vervolgens veel te lang te blijven keuvelen en leuteren met het plaatselijke gepeupel.

Rutte maakt diezelfde fout nu niet, want wat schiet je ermee op? Toch probeert de VVD-er zoveel mogelijk landgenoten op een laagdrempelige manier te bereiken, getuige zijn intensieve gebruik van social media zoals twitter. Daarnaast tracht hij iedereen voor zich te winnen door te pretenderen premier van alle Nederlanders te zijn en is hij goedlachs voor jong en oud, links en rechts, allochtoon en autochtoon.

De secretaris vraagt zich af of dit continu streven naar zichtbaarheid, transparantie en laagdrempeligheid niet ten koste gaat van het daadwerkelijk bestuur van een natie. Hij dacht daarbij aan een foto in een geschiedenisboek, waarop we de Engelse ex-minister Arthur James Balfour in 1926 zien staan, waarschijnlijk op weg naar een belangrijke vergadering. Prachtig beeld: een op het oog deftige heer, getooid met hoed en stok, onderwijl de koers van zijn land overpeinzend. Vooral die hand die houvast zoekt aan de rand van de hoed maakt het plaatje compleet.

Arthur James Balfour, bron: 'De geschiedenis van onze eeuw 1920-1929' (Kosmos)

Balfour geeft niet de indruk een man te zijn die even de politieke mening vraagt van de snackbareigenaar of een potje tafeltennis speelt in een jongerenhonk. De Britse politicus lijkt me niet wars van urenlange vergaderingen met sigaar en monocle, waarin hij met gestreken gezicht zijn visie op de toekomst van het land ontvouwt. De secretaris vraagt zich af: wie symboliseert nu het meest de ideale staatsman?

Advertenties

3 gedachtes over “De staatsman van vroeger en nu

  1. Iedere tijd zijn politieke aanpak en premier.
    Balfour kende ik niet, Rutte doet het beter dan verwacht en is een verademing na Balkenende.
    De ideale staatsman mag voor mij een vrouwelijke premier zijn, in taalkundig en politiek opzicht een première.

  2. Ik heb geen voorkeur voor premier, als het maar nooit onze huidige minister van Buitenlandse zaken Uri wordt. Niet te filmen, naar mijn mening een man die dacht een leuk baantje te hebben met buitenlandse reisjes. En nu het toch echt moelijk wordt (Iran met de ter dood gebrachte Iranese/Nederlandse en onze verloren helikopter) stamelend, met vlekken op zijn gezicht, niet weet hoe hij zich eruit moet draaien. Ik wil dat wel eens zien als er zich straks ook problemen gaan voordoen met onze politiemissie in Uruzkan.

  3. Ik denk dat deze tijd weinig échte staatsmannen zal voortbrengen omdat de tijd daar eenvoudigweg voor ontbreekt.
    Om een staatsman te worden moet je in je rol groeien en aanzien krijgen. In de huidige politiek ontbreekt die ‘wording’ omdat politici snel op iets worden afgerekend (mede door de snelheid van social media).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s