Das Leben der Anderen (++++1/2)

De secretaris gaf zich vorige week over aan een impulsieve daad, wellicht als incidentele compensatie voor zijn strak geplande gezinsleven. Hij besloot om voor het eerst in zijn leven solo naar een film te gaan en wel naar eentje voorafgegaan door een inleiding. Filmtheater Lux had namelijk een 5-delige filosofische serie in het leven geroepen, ‘Denkbeelden’, waarin aan de hand van films filosofische thema’s worden besproken. Steeds staat een filosofisch onderwerp en een bepaalde film centraal.

Helaas had de secretaris de eerste twee afleveringen al gemist, maar hij werd beloond voor zijn eenmansactie door de film ‘Das Leben der Anderen’ uit 2006 van de Duitse regisseur Florian Henckel von Donnersmarck. Het filosofische thema bij deze film luidde: ‘Wat doet een totalitair/autoritair systeem met mensen?’.  Evert van der Zweerde, hoogleraar Politieke Filosofie aan de Radboud Universiteit Nijmegen, deed een interessante aftrap door in te gaan op de achtergronden van het DDR-systeem waar ‘Das leben der anderen’ over handelt. Hij duidde onder meer op de enorme tegenstellingen die onderdeel zijn van de communistische staat: goed versus kwaad, dader versus slachtoffer en mens tegenover systeem.

‘Das Leben der Anderen’ laat zien hoe de Stasi-agent Wiesler (knap gespeeld door Ulrich Mühe die helaas vlak na het uitkomen van de film overleed) de toneelschrijver Georg Dreyman (Sebastian Koch) continu afluistert en in de gaten houdt. In de eerste helft kwijt Wiesler zich gedisciplineerd van deze taak: onbewogen, minitieus en strak georganiseerd volgt hij het dagelijks leven van Dreyman en zijn vrouw, de actrice Christa-Maria in de hoop een aanwijzing te vinden, zodat Dreyman gepakt kan worden. 

Bron: ikonrtv.nl

Halverwege kantelt de film: Wiesler raakt geïnteresseerd in het culturele en liefdesleven van Dreyman en beseft dat zijn eigen beperkte wereldje er schril bij afsteekt. Van hogerhand wordt hij verder onder druk gezet om Dreyman een loer te kunnen draaien, maar het pantser waarmee Wieslers zijn jacht startte, vertoont steeds meer scheurtjes. Het einde zal de secretaris niet verklappen, maar Henckel von Donnersmarck maakt een uitstekende keuze door achter de dramatische climax nog een prachtige slotscène te plakken.

‘Das Leben der Anderen’ is een klassieker die naast prima acteerwerk en zeer nauwkeurige regie een boeiende inkijk biedt in het systeem van de voormalige DDR. Mühe zet de modificatie van de Stasi-agent op zeer overtuigende – zover wij dat als westerling kunnen beoordelen natuurlijk- wijze neer. Een zeer wrang feit is overigens dat in werkelijkheid de tweede vrouw van Mühe, Jenny Gröllmann, zijn Stasi-dossier geregeld van documenten voorzien had. De relatief jonge regisseur Henckel von Donnersmarck (1973) lijkt nergens, in tegenstelling tot de Stasi in de film, de controle te verliezen. Een tikkeltje geholpen door de lovenswaardige intro van Van der Zweerde oordeelt de secretaris: ++++1/2.

Advertenties

3 gedachtes over “Das Leben der Anderen (++++1/2)

  1. Nuttige beschrijving en achtergrondinfo. Naar ik meen, heb ik de film een aantal jaren geleden al gezien. In ieder geval de moeite waard om (nog eens) te bekijken.

  2. De Voorzitter was laatst in het DDR-Museum in Berlijn waar een groot deel van de collectie is gewijd aan de rol van de Stasi. De telefoon waarmee Honecker met Chroesjtsjov belde stond er. Ook was er een verhoorkamer uit de DDR-tijd nagebouwd, hierin zat een bezoekster die duidelijk in tranen was toen ik binnen kwam lopen. De Stasi heeft op vele levens een permanent stempel gedrukt …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s