Eighties-nostalgie (XIII) – Tears for Fears

Songs From The Big ChairSongs from The Big Chair, dat was de eerste echte cd van de Voorzitter. Het moet rond 1992 geweest zijn toen ik deze aanschafte bij een kleine platenzaak in het oosten des lands.

De new wave band Tears for Fears, die bestond uit het duo Roland Orzabal en Curt Smith, was afkomstig uit het Engelse Bath. De naam van de groep is afgeleid van de ‘Primaltherapie’ van Arthur Janov (John Lennon was een fan van deze therapie waarbij wordt aangemoedigd te schreeuwen en huilen en zo je gevoelens te uiten …).

Tears for Fears maakten de hoogtijdagen van het videotijdperk mee. De eerste video Mad World (van het album The Hurting uit 1983, een slap aftreksel van het nummer is tegenwoordig bekender) heeft een vervreemdend effect. Shout is de eerste hit van de mannen (het prijkte lang op nummer 1) en werd voorzien van een eclectische video (met memorabele gitaarsolo na 4.25/4:29 min.).
De video en melodie die mij het meest bijblijft en doet terugverlangen naar de onbezorgde jeugdjaren is Everybody Wants to Rule the World.
Grappig is dat bij twee van de hiervoor genoemde nummers Curt Smith de vocalist is, terwijl Roland Orzabal de officiële frontman is. De Voorzitter las ooit een recensie waarin Orzabal werd verweten dat hij zong als een zeehond die op zoek is naar zijn moeder. Maar goed, dat terzijde.

In 1993 volgde het album Sowing the Seeds of Love, een bestseller met o.a. het nummer Woman In Chains, waar zangeres Oleta Adams een waardevolle bijdrage aan leverde.

Toen ging het bergafwaarts met de band. Orzabal en Smith gingen uit elkaar na een muzikaal en astraal conflict. Orzabal bracht nog een aantal albums uit in de jaren negentig en kreeg zowaar nog een hit met Break it Down Again.

In 2004 was het tijd voor een reünie, de band bracht een nieuw album uit en toerde weer een tijd.
Tegenwoordig is Curt Smith een redelijk succesvol solo-artiest en zo nu en dan treedt Tears for Fears nog op.
Eigenlijk volgt de band het standaardpatroon van een succesvolle band uit de jaren 80; succesjaren – terugval/opsplitsing – reünie – greatest hits tour. Kent u een band die het is gelukt zichzelf te blijven vernieuwen (ik denk aan U2, hoewel ik steeds sceptischer word ten aanzien van hun mega-tours)?

Bron: Wikipedia
(Afbeelding: she-sins.blogspot.nl)

Update: 20 januari 2014

Een gedachte over “Eighties-nostalgie (XIII) – Tears for Fears

  1. Inderdaad vaak hetzelfde patroon bij 80’s bands. Hebben ze te weinig verdiend in die tijd?
    Als kind was ik altijd een beetje bang van de grote mond en fanatieke gelaatsuitdrukking van Orzabal. Gelukkig weet ik nu waar dat vandaan komt….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s