Eighties-nostalgie (XV) – Stray Cats

Van welke artiest had u als eerste een poster op de slaapkamer hangen? Vlak voor de doorbraak van Wham! wedijverden Doe Maar en de Stray Cats om een plekje op de muren bij de secretaris. Het moet ergens in 1982 zijn geweest. Mede door de sterke invloed van de videoclips en Toppop zat de 5-jarige secretaris al dan niet als imitator cq playbacker voor de buis. Doe Maar is achteraf geen gekke keuze, maar hoe kwam de voorkeur voor de Stray Cats tot stand?

De Stray Cats is een in 1979 opgerichte groep uit Long Island. In eigen land hadden ze aanvankelijk weinig succes. In Europa sloeg hun rockabilly sound echter veel beter aan. Het trio scoorde daar begin jaren ’80 met pakkende nummers als ‘Stray cat strut’, ‘Rock this town’ en ‘Runaway boys’. De secretaris dacht dat hij helemaal niet zo van rockabilly hield, maar 30 jaar na dato geniet hij nog steeds van de contrabas die het Amerikaanse trio zo mooi vervlechtte in hun songs.

De recente onlusten in het Engelse straatbeeld deden de secretaris terugdenken aan de Stray Cats. Hun nummers handelen opvallend vaak over rondhangen op straat en een beetje relletjes schoppen. Hun punkachtige uiterlijk maakt het rebelse overkomen van de groep compleet. Maar zoals de bandnaam al doet vermoeden, blijft het vooral bij kattekwaad.

De katten verloren na verloop van tijd niet hun haren, maar wel hun streken. De rockabilly-hype raakte op zijn retour en de successen van de Stray Cats droogden op. Zanger Brian Setzer bleek echter meerdere muzieklevens te hebben. Hij richtte een heuse bigband op, The Brian Setzer Orchestra. Dit jaar haalt hij met zijn tournee ‘Rockabilly Riot’ herinneringen op aan zijn periode bij de Stray Cats. Als we de recensies mogen geloven, rockt de vijftiger er nog aardig op los!

Advertenties

2 gedachtes over “Eighties-nostalgie (XV) – Stray Cats

  1. Lee Rocker, de slap bas speler van de Stray Cats kan er ook wat van. Niet erg respectvol maar wel spectaculair beklimt hij regelmatig zijn instrument; een showman. Nostalgisch zijn de kuiven van de heren.

  2. Ik geloof niet dat ik ooit een poster van een muzikant op mijn kamer gehad heb. Wel heel lang een poster van Joop Zoetemelk toen hij wereldkampioen werd. En later hebben ook Indurain en Bugno op mijn kamer gehangen en een foto van Johan Bruyneel klimmend uit een ravijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s