Epic frog

Onderschat de kikker niet, dat is toch wel de belangrijkste les die de Beschermheer de laatste weken leerde. Het begon allemaal met de aankoop van een huis in midden-Brabant, zoals onze vaste lezers inmiddels wel weten. Zitten daar kikkers? Jazeker, rondom de vennen van Oisterwijk en de Kampina heide. En daarnaast vooral in de vijver die deel uitmaakte van ons perceel.

Deel uitmaakTE. Want, in een zeldzaam stoere bui sprak de Beschermheer uit dat hij die vijver wel eens eventjes zou ruimen. Wij hebben immers kinderen op verdrinkbare leeftijden, zonder de diploma’s VZ, A, B, C of wat dan ook. Niet dat ze er meteen inspringen, maar een nieuwsgierige kindergeest is natuurlijk op dit gebied niet te vertrouwen. Kortom, de vijver volgooien met zand zou een belangrijke zorg minder zijn.

Zo gezegd, zo gedaan, zou je zeggen. Maar mevrouw de Beschermheer wees de Beschermheer op de aanwezigheid van enkele vrolijk kwakende kikkers. Die konden toch niet zomaar van hun onderkomen beroofd worden? Dat was toch humaan noch amfibiaan? Inderdaad, de kikkers zouden een nieuw onderkomen moeten krijgen. Voordat wij definitief de knoop doorgehakt hadden hoe of wat qua verhuizing van de kikkers, kwamen de Secretarisjes op  bezoek. Terwijl wij naar Zuid-Frankrijk vertrokken, veranderen zijn op ongeëvenaarde wijze de vijver in een zandbak. De kikkers werden uitgezet in de sloot achter ons huis. Probleem opgelost zou je denken.

Helaas wisten de Secretarisjes niet  dat deze sloot enkel bij dramatisch verregende zomers een laagje water bevat en normaal droog staat. Toen de zomer er dus alsnog een paar fraaie dagen uit wist te persen, troffen wij twee kikkers aan in onze tuin, wanhopig op zoek naar hun vochtige habitat. Zij hadden zich een weg gebaand uit de sloot, waren het fietspad overgestoken, hadden zich door heg en hek gewurmd en zich over het gazon gesleurd. Een ware, epische odyssee, die eindigde in de droge ellende van de zandbak.

Hmmm… Hoe dit nu weer op te lossen? Na enkele mislukte pogingen wist mevrouw de Beschermheer de kikkers bij de lurven (die zitten bij kikkers net onder de wangen) te grijpen en ze te vangen om ze elders uit te zetten. Eén van de kikkers wist echter te ontsnappen en is nooit meer terug gezien, wij verdenken één van onze vals grijnzende katten van een kikkermoord. De ander leeft hopelijk gelukkig verder in een sloot enkele honderden meters verderop. Maar gezien het koppige karakter van onze kikkers zou hij ook binnenkort zomaar weer voor onze deur kunnen staan.

Niet overtuigd van het epische karakter van de doorsnee kikker? Wellicht dat onderstaand filmpje (fraai!) u wél overtuigt!

Advertenties

3 gedachtes over “Epic frog

  1. Er zaten twee kikkertjes al in een boerensloot.
    De sloot was drooggevallen, de kikkertjes half dood.
    Ze kwekten niet, ze kwaakten niet,
    van honger en verdriet.
    Ze kwekten niet, ze kwaakten niet,
    van honger en verdriet.

  2. Doet me herinneren aan het volgende: toen wij ons huidige huis betrokken (inmiddels al een tijd geleden) hadden wij wel al een vijver (tamelijk diep en van beton) die nog ¨ingericht¨ moest worden.
    Echter waren er alvast 2 kikkers ingesprongen die dus op droog en diep beton terecht kwamen en zielig kwaaktenGEvol.
    Mijn buurman was zo vriendelijk om in aktie te komen, ze eruit te vissen en in zijn rijkelijk gevulde (qua water, visjes en waterplanten) vijver uit te zetten. Gevolg: na enige tijd een gezellig kwakende kikkerfamilie!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s