Schoolplein blues

De achtertuin van het onderkomen van de secretaris grenst aan het plein van de basisschool waar zijn kinderen onderwezen worden. Dit levert natuurlijke enkele voordelen op: in de ochtendhectiek bespaart het logistieke tijd en ook tussen de middag hoeft de boterham dan niet met gezwinde spoed opgeschrokt te worden. Daarnaast beschikt het gezin secretaris buiten schooltijden over een soort verlengde tuin waar de kinderen relatief veilig kunnen uitrazen.

Een voordeel dat de secretaris van te voren nog niet onderkende, is dat hij grotendeels gevrijwaard blijft van de ongelooflijke hoeveelheid gezwets bij het einde van het ochtend- en middaggedeelte. Twee minuten voor tijd stapt hij over het hekje en binnen een mum van tijd komen zijn nakomelingen hem meestal enthousiast tegemoet. Op dat moment hebben vele ouders al minuten lang elkaar staan vermoeien met gewauwel, geouwehoer, genuil, gezwam, geleuter en wat dies meer zij. Nergens op aarde wordt zoveel onzin verkocht in zo weinig tijd en op zo weinig vierkante meter.

Bron: girlsinthecity.nl

Er zijn er bij die zich zelfs ruim een kwartier te vroeg melden op of bij het schoolplein om een slachtoffer te vinden voor hun zogenaamd interessante belevenissen. Er wordt tegen elkaar opgeschept over de kinderen, gezeken over school, directeur of leerkrachten en quasi populair gelachen. Opvallend vaak zijn het vrouwen met een vervelend scherpe stem, voorzien van slecht gewassen of gemodelleerd haar en sigaret. Niet dat de vaders er allemaal beter vanaf komen: sommigen zitten met hun vroegtijdige pens in de auto met ronkende motor te wachten tot hun kroost teleurgesteld het voertuig betreedt.

De secretaris kan er maar moeilijk aan wennen.  We staan daar toch niet voor onszelf, maar voor de kinderen. Natuurlijk heeft hij ook enkele contacten met in zijn ogen verstandige ouders die de rust en bescheidenheid zelve zijn. Bovendien maakt het ‘deurmoment’ gelukkig veel goed: een snoetje dat driftig om zich heen kijkt om papa’s gestalte te ontwaren tussen de melee aan ouders. En dan de blikken die elkaar kruisen: onbetaalbaar….

Advertenties

3 gedachtes over “Schoolplein blues

  1. Dat geleuter bij school, is voor mij altijd een reden geweest om ietsje verder van de meute te gaan staan en dat heb ik jaren volgehouden. Gevolg: ik werd altijd met een schuine blik bekeken.
    Het was zelfs zo dat, wannneer de kinderen binnen waren en ik een boodschapje had gedaan, steeds hetzelfde clubje nog stond te l.. als ik langs fietste. Maar goed dat er geen koffieautomaat stond.
    En tegenwoordig is het net zo, alleen komt daar de sigaret en het mobieltje bij soms uit hat raam van de auto hangend hun kroost roepend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s