Dagboek van een overzomeraar – deel 2

Het gisteren bedachte plan is om voorafgaand aan de vergadering naar de Zeeuwse kust te gaan, in de buurt van Vlissingen. We laden de kinderen in de auto en rijden door de buien naar het zuidwesten. Vlakbij Goes ontstaat spontaan het plan om in Schore een kijkje te nemen bij het graf van oma/superoma. Een moedig, vrolijk vrouwtje dat anderhalf jaar geleden overleed op 94-jarige leeftijd. Bij de begraafplaats is het weer zoals het op begraafplaatsen misschien wel hoort te zijn: grijs, grauw, regenachtig. Herinneringen aan de begrafenis komen boven en we schieten even vol. Gauw naar de kust! Tot onze verbazing blijkt de lucht aan het strand bij Dishoek volledig open getrokken. De kinderen trekken alles uit en spelen bij de branding. Met zoon Y maak ik een korte wandeling naar een duintop. Tot zijn teleurstelling kun je er niet hard door het zand vanaf rennen. De Beschermheer, van nature meer gericht op bergen en heuvels dan op zand en strand, moet toegeven dat de omgeving er erg fraai uitziet. Na het strand rijden we naar een klein kerkje in een Zeeuws gehuchtje vlakbij Goes. We ontmoeten er familie, een tante van mevrouw de Beschermheer viert haar 56e verjaardag in een leuke opzet. Het kerkje is gereserveerd voor het optreden van een strijkerstrio, dat stukken speelt van ongetwijfeld bekende componisten. De kinderen houden zich onverwacht goed rustig. Tijdens de pauze met hapjes spreken we met een jonge ondernemer die boeiend vertelt over de websites die zijn bedrijf in beheer heeft. Leuke gast. We raden hem het boek Drive aan (Daniel Pink), zoals we dat de laatste tijd tot vervelens doen bij iedereen die we toevallig spreken. Op weg naar huis eten we bij een snackbar in Wouw. Gekke namen blijven dat toch, Wouw – en nog mooier – Wouwse Plantage. We bestellen enorme frietjes speciaal en oorlog die we vervolgens helemaal niet opkunnen. Thuis trekt de Beschermheer de fiets uit de schuur en gaat een uurtje fietsen. Gek gevoel, voor het eerst niet meer in dienst van Comeback to Life. Wel lekker, maar er mist toch een stukje zingeving. Thuis kijken we half naar de herhalingen van de Tour en de hoogtepunten van eerdere afleveringen van Zomergasten. Dan naar bed.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s