Dagboek van een overzomeraar – deel 23

Ok, het is officieel. Na drie weken rusteloos heen weer drentelen heeft de luiheid dan uiteindelijk toegeslagen. En hard ook. Die bevalling, schat ik zo in, duurt nog wel een week of wat. En in de tussentijd doe ik denk ik niks plus een beetje fietsen. Na het gebruikelijke ochtendritueel van thee met Band of Brothers (afgelopen nu & guess what? The Germans lost the war!) op de fiets gestapt voor een ronde van 55 kilometer. Wel leuk: weer eens wat weggetjes genomen die ik nog niet kende. En mezelf voorgenomen om binnenkort eens in het pittoreske O. op één van die prima terrassen te gaan zitten.

Voor de rest dus voornamelijk een beetje liggen suffen. Eerst in de tuin op de stretcher, een gammel erfstuk van oma (superoma voor de kids). Later aan de zwemplas, want hoewel het ’s middags qua weer wat minder mooi was, was het nog precies warm genoeg om te gaan zwemmen. Dat ging leuk, totdat L. weer over haar nek ging. Arm meisje, ze heeft werkelijk geen geluk deze weken. Thuis nog een paar keer overgegeven en nu ligt ze te slapen op bed. Hopelijk morgen weer beter. Maar ja, de laatste keer dat ik dat schreef…

Wat een leegte. Lekker hoor, maar morgen maar weer eens wat doen.

Update 22.46 uur: Y. spuugt ook. Joechei.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s