Dagboek van een overzomeraar – deel 26

Dag 26 alweer! Bij de vorige twee kids waren ze om deze tijd allang op de wereld gezet. Maar mij hebben ze er niet mee, ik ben min of meer tot rust gekomen. We zien wel wanneer het komt! Rustig is het vanochtend ook in huis, want de kinderen zijn weer een dagje naar de oppas. Alle tijd dus om het gras te maaien. Vervolgens The Hurt Locker aangezet. Gekozen vanwege de Oscars die de film kreeg, maar een echte ochtendfilm is het niet. Bommenontmanteling in Irak, er zijn vrolijkere onderwerpen denkbaar. Echt erg is het dus niet dat A. de Beschermheer naar de zolder jaagt om daar te helpen met het inrichten van de slaapkamer van Y. Die willen we daar voorlopig laten slapen om hem de slechte dromen van L. te besparen. Dit is geloof ik de 5e keer in een jaar dat ik het bed van Y. in en uit elkaar draai, hopelijk hoeft het nu voorlopig niet meer.

Tja, en dan wordt het tricky. J. zou op bezoek komen om een rondje te fietsen en vervolgens een hapje mee te eten. Door omstandigheden met sleutels is ze laat, maar als ze er eenmaal is,  weet ze vrijwel direct te melden dat ze dit dagboek van een overzomeraar met regelmaat leest. Maar dan op zo’n toon dat de goede verstaander meteen weet: don’t you dare to write evil/silly/stupid/nasty things about me! Vanaf hier worden de woorden dus op een schaaltje gewogen :).

Goed, we zetten de bandjes op spanning en fietsen op het gemak een kilometer of vijftig. Het dreigt even te gaan regenen, maar gelukkig stelt het uiteindelijk niks voor. Onderweg komt de Beschermheer te weten waarom vrouwen het leuk vinden als hij aan de alcohol gaat, worden de vakanties besproken en blijkt het richtingsgevoel van J. zwaar boven gemiddeld ontwikkeld. We nemen een korte pauze om wat te eten en ik vertel haar het hele verhaal over het ziekenhuisavontuur van L. Al bij al een fraaie rit met mooie gesprekken en kordate analyses. Als we weer thuiskomen maakt J. kennis met de kids en heeft A. de pasta met pesto al bijna op tafel staan, zodat we snel aan tafel kunnen. J. en A. blijken zo’n 1000 kennissen met elkaar te delen, de wereld is weer eens klein. We bekijken wat oude vakantiefoto’s en terwijl A. een rondje gaat fietsen op de vouwfiets, geef ik J. nog een korte rondleiding door het huis. Ze is hier immers voor het eerst. Als ze vertrekt geeft ze een enorm compliment. Volgens haar heb ik met mijn enthousiaste verhalen over Y. en L.  niet overdreven: “Jullie hebben écht heel leuke kinderen.”

Vannacht nog zo’n schatje erbij? We’ll see!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s