Dagboek van een overzomeraar – deel 30

Wie heeft er eigenlijk bedacht dat er op zondag geen krant is? Dan maar de krant van zaterdag erbij gepakt. En thee met honing natuurlijk. Als die op is pak ik mijn fietsspullen bij elkaar, zet 7,5 bar op de bandjes en begin aan een ronde door het Brabantse land. Het blijkt behoorlijk te waaien uit diverse richtingen, waarvan de meeste als ongunstig te bestempelen zijn. Maar ach, verder is het lekker weer en de driehoek Tilburg – Eindhoven – Den Bosch blijft prachtig. bij Oirschot ontdek ik weer een interessant nieuw weggetje. Als ik thuiskom heb ik zo’n 55 kilometer op de teller staan en plof ik op de stretcher. Daar blijf ik lekker in de zon liggen tot ik honger krijg, waarna ik wat broodjes met tomaat, peper, oregano en kaas in de oven slinger. L. kan dit lunchidee wel waarderen en knabbelt lekker met me mee.

Na de lunch gaan we zwemmen, voor de kinderen is het de laatste mogelijkheid deze vakantie. Vanaf morgen zitten ze weer op school en bij de oppas. Om onduidelijke redenen kiezen we deze keer voor het stadszwembad van Tilburg. Daar zijn volgens de mevrouw van de kassa precies 992 mensen aanwezig. Dat blijken toch wat andere mensen dan aan een zwemplas op het platteland. Na een paar minuten krijg ik het gevoel dat we de enigen zijn die geen tatoeage en overgewicht hebben. In het ondiepe staan twee megadikke vrouwen elkaar aan te staren: zelfde XXXL badpak! Nou ja, de buik van A. mag er op dit moment ook zijn. Verder is de stemming prima, alleen heb ik het als eeuwige koulijder weer eens koud.

In de auto op weg naar huis heeft Y. een bijzondere mededeling. “Jezus is dood gegaan op een kruispunt. En superoma is ook dood.” Het tweede is in ieder geval waar, het eerste laat ruimte over qua interpretatie. Als we thuis komen gaan de mosselen en de frieten de pan in. Het moet me hier toch van het hart dat het mij de laatste tijd verbaast hoezeer de doorsnee friettent het ambacht van lekker friet bakken afgeleerd heeft. De laatste vijf friettenten waar ik geweest ben serveerden zielloze, voorgebakken fabrieksfriet. Nee, dan de friet van de Beschermheer: verse aardappelen, mooi goud-geel gebakken! De basketbalfinale zorgt voor een paar minuten vertraging, maar dan kan het smulfestijn beginnen! 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s