Dagboek van een overzomeraar – deel 33

Draaien, zuchten, zweten, desondanks tien keer plassen… het lijkt erop dat A. dezer dagen, nee nachten, alles doet behalve slapen. Gelukkig heeft dit niet al te veel gevolgen voor de nachtrust van de Beschermheer, die slaapt tegenwoordig vrijwel overal doorheen en wordt deze ochtend ruw uit zijn coma gerukt door de wekker. Enige opdracht deze ochtend: Y. zonder al te grote scenes op school krijgen. Dat lukt, maar er is wel enige tact voor nodig. Zwaar hoor, het lerende leven van een vijfjarige die nog in vakantiemodus zit.

Goed, er is voor mijzelf best nog wel wat activiteit te verzinnen uiteraard. Zo maak ik mij enigszins zorgen over het gras. Een gedeelte van het gras dat eerder in deze dagboekreeks gelegd werd, ziet er namelijk niet meer zo fris uit. Kale plekken en vergeling. Is het uitdroging? Krijgt het te weinig lucht? Water erover en gaten prikken maar. Een inspectie van het schuurtje leert mij echter dat er voor het laatste een zeer essentieel stuk tuingereedschap in de collectie ontbreekt: de riek. Op naar de bouwmarkt dus, waar zo’n ding tot mijn verbazing een mestvork genoemd wordt. Zeventien euro voor een echt stuk roestvrij boerengereedschap, een koopje! Ik ga koeien houden!

We rijden, met L. onvermoeibaar kwebbelend op de achterbank direct door naar de Kwantum hallen in Tilburg. Er hangen namelijk nog lamellen van de vorige bewoner op de slaapkamer van L. en die laten nogal veel licht door. Als we de boel nou eens verduisteren met een heavy gordijn, slaapt ze dan wel vóór half elf ’s avonds in? Het is de moeite van het proberen waard en we zoeken een mooi stofje uit. Belangrijk echter voor we ons tussen de gordijnstoffen begeven: bij de entree van Tilburg komen we twee ooievaars tegen, op nog geen kilometer afstand van het ziekenhuis waar de geboorte van nummer drie gepland staat. Waar wachten we nog op, let the games begin!

Bij thuiskomst schrijf ik een paar regels aan een nieuw boek. De inhoud zit redelijk in het hoofd, maar de praktijk valt nog tegen. We zullen zien of het wat wordt…

Het is vandaag warm en woensdag, dat betekent dat we ’s middags met Y. en L. kunnen gaan zwemmen. We kiezen deze keer voor de IJzeren man, een fraaie recreatieplas bij Vught. Het water is lekker en we hobbelen een beetje op en neer tussen de speeltuin en het strand. Y. en L. drijven om de beurt rond op de groene krokodil. Als we weer thuis komen eten we groentesoep en lekkere lasagne met tonijn. Wijntje erbij, het leven is mooi.

Voor morgen is de agenda leeg. Als mij één ding goed uit zou komen…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s