Dagboek van een overzomeraar – deel 35

Om vijf uur ’s nachts stommelt A. naar boven. U snapt, dan geeft mijn brein mij een adrenalineshot en ben ik meteen klaar wakker. The ooievaar has landed! Maar niks hoor, ze is op zoek naar Rennies. Hebben ze die dingen eigenlijk ook in gezinsverpakkingen? Geen paniek dus, al schijnt er wel ergens een soort wee geweest te zijn vannacht. Het blijft spannend zo.

Goed, Y. naar school, L. naar de peuterspeelzaal, ik kan gaan fietsen met drie collega’s. Ik pak mijn racefiets en rijd naar mijn werk, waar ik eerst even snel de verbouwde ontvangstruimte bewonder. Het wordt nog een keertje wat, dat gebouw. Het dringt tot me door dat dit eigenlijk de laatste officiële dag van de vakantie is. Ook collega L. staat de verbouwing te bewonderen. Samen fietsen we naar de grote parkeerplaats waar H. en M. op ons wachten. We schudden elkaar uitgebreid de hand en vertrekken via een onduidelijke route naar Alphen, Baarle-Nassau, Chaam, Gilze en eindigen in de tuin van L., die gul cola uitdeelt.  Onderweg viel er genoeg te bepraten en we zetten de gesprekken nu gewoon voort. M. en L. zijn beide bij de Olympische Spelen geweest en hebben een belangrijke constatering gedaan: de Wifi viel ter plekke tegen. Gelukkig maar, want er was nu al genoeg Wifi om ons thuisblijvers twee weken lang de ogen uit te steken via Facebook en Twitter.

Vanuit de Reeshof denk ik zo thuis te zijn. Ik was even vergeten dat dat deel van Tilburg in Breda ligt. De route naar huis is bovendien van een zeldzame lelijkheid, leve Tilburg-Noord. Als ik thuis de schuttingdeur uit zijn scharnieren fiets heb ik ongeveer 90 kilometer op de teller staan. Toch een mooie afstand voor een vrijdagochtend.

Y. gaat spelen bij een vriendje, maar vindt dat een beetje eng. A. gaat dus maar even mee. L. en ik blijven achter en ik hoop lekker op de stretcher een boekje te kunnen gaan lezen. Dat valt tegen. Het uitzicht is weliswaar prima (zie foto), maar L. heeft een ondeugende bui. Nadat ze eerst een volledige fles deodorant over zichzelf uitgespoten heeft, strooit ze al haar puzzels (een stuk of twintig) uit over de vloer, waarna ze een binnenmuur blauw verft met een restje verf gemengd met terpentine. Zucht. Wat is boos worden op je eigen dochter toch moeilijk.

Tijd om te koken. Gebakken aardappeltjes, zeekraal, peultjes, makreel. Lekker hoor. Na het eten nog eventjes dollen op de trampoline. Vanavond waarschijnlijk The Hangover afkijken. Morgen staan er weer leuke dingen op het programma! Ondertussen vraag ik mij af wat ik ga doen als ik maandag weer aan het werk moet en de baby er nog niet is. Zet ik dan dit dagboek voort? Of is de overzomering voorbij?

Advertenties

2 gedachtes over “Dagboek van een overzomeraar – deel 35

  1. Doorgaan!!!
    In ieder geval tot en MET de baby.
    Je ( sorry, meneer de beschermheer) hebt ons zo lang in spanning gehouden, nu willen we de finale ook meemaken. Is een beschermheer aan zijn stand ( en aan zijn trouwe lezers) verplicht.
    Daarna zullen we er rekening mee houden dat de beschermheer nog 2 taken erbij zal krijgen, babyvader en docent.
    Op de kalender is de zomer nog niet voorbij……

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s