Dagboek van een overzomeraar – deel 40

Hoera, u mag mij feliciteren! Vandaag, één dag na de uitgerekende datum, was het dan zover! Een prachtig moment in mijn leven. Ik heb een nieuwe racefiets gekocht! Voorlopig is alleen de offerte getekend, het rijwiel moet nog opgebouwd en zelfs doormidden gezaagd worden. Maar gelooft u mij, het wordt een heel kek fietsje! Vanavond reed ik echter nog rond op mijn oude fiets en ik werd er zowaar een klein beetje melancholisch van. Hij heeft me toch maar mooi een jaar of acht door weer en wind overal naartoe gebracht. Er zijn bergen mee beklommen en hij heeft me veilig door talloze gevaarlijke afdalingen geleid. Welbeschouwd heeft hij  me nooit in de steek gelaten. Mezelf kennende zal de aanblik van de nieuwe fiets in één klap alle melancholie laten wegsmelten, maar voor nu verdient hij een foto.

Wat biedt de dag verder? Een toezegging van A. om weer gezellig bij mij boven te slapen! De warmte is weg en we gaan weer één bed delen! Hoe romantisch! Wellicht dat het nachtelijke gezelschap van papa de baby inspireert om vliezen lek te prikken en aan de slag te gaan. Laten we het hopen, mijn positie op mijn werk wordt er niet geloofwaardiger op nu ik elke ochtend braaf tegen alle voorspellingen in weer aan kom zetten om aan het werk te gaan.

Een veelbesproken thema onder collega’s op dit moment: wat gaan we stemmen? Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik ben er nog niet uit. Zodra er een partij is die de hypotheekrenteaftrek verhoogt en de kinderbijslag verdubbelt, wordt het een stuk gemakkelijker. Meer of minder Europa, ook zoiets moeilijks. Tot nu toe is het een puinhoop die hopelijk geen garanties biedt voor resultaten in de toekomst, maar eerlijk gezegd lijkt méér Europa de enige uitweg. De enige die eruit lijkt te zijn is C., maar die vindt dan ook zowel Groen Links als D66 een links-extremistische partij.

Vanmorgen voor het eerst weer studenten in het echt gezien. Een probleemgeval moeten adviseren om te stoppen en een afrondend assessment afgenomen en beoordeeld met een krappe voldoende. Boeiend weer, het is een mooi vak! ’s Middags een creativiteitstheorie die ik te pas en te onpas zelf uitdraag uitgevoerd: ga naar plekken waar je normaal nooit komt. Namelijk met J. vertrokken naar het café net buiten de campus om een nieuw studieloopbaanbegeleidingsprogramma voor vierdejaars studenten te ontwerpen. Ik heb dit de afgelopen jaren alleen gedaan, maar was er niet echt tevreden mee. We zitten aan een lange tafel, schrijven met zorgvuldig geselecteerde kleuren (niet iedereen komt kennelijk volledig tot zijn recht met een rode stift in de hand) op flipover vellen en het ene na het andere idee borrelt op. We verlaten het café met een compleet nieuw programma en meer energie dan waar we mee begonnen. Mission completed!

A. is vanmiddag met de kinderen naar opa en oma gegaan, maar heeft niet nagelaten goed voor mij te zorgen. Als ik thuiskom liggen er pittige garnalenspiesjes op mij te wachten! Lekker!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s