Lance, maak die polsbandjes voortaan maar grijs.

Vaste lezer Wallie wees mij er deze week op. Een reactie op Lancegate zou op het NUtblog op zijn plaats zijn. Hij had een punt. Niet alleen schreef de Beschermheer in het verleden regelmatig over de nu hard gevallen atleet, er bestaat tussen hem en de Secretaris ook een interessant verschil van mening over de Texaan. De posities die de beide kemphanen daarbij ingenomen hebben zijn als volgt kort samen te vatten, waarbij we ons moeten realiseren dat een korte samenvatting te kort kan schieten qua nuance. De Secretaris kan Lance niet luchten of zien, de Beschermheer meent dat Lance weliswaar over een aantal slechte eigenschappen beschikt, maar dat zijn sportieve prestaties ondergeschikt zijn aan de hoop die hij miljoenen kankerpatiënten gegeven heeft en dat hij wat dat betreft gerespecteerd, misschien zelfs geëerd dient te worden.

Nu schrijven over de dopingmethoden van Lance Armstrong is voor de Beschermheer terugduiken in de tijd en concluderen dat hij nog naïever geweest is dan hij altijd al dacht. Immers, in de gouden jaren van Lance zat hij ook ook zelf nog competitief op een racefiets. Signalen dat er iets niet klopte, waren er wel. De klimtijden van Pantani en Armstrong op l’Alpe d’Huez waren bijvoorbeeld meer dan 1/3 sneller dan die van mij. In principe kon dat niet kloppen. Maar ik wilde het kennelijk niet echt zien. Ook bij amateurwedstrijden in België werden af en toe onwaarschijnlijke gemiddelden gereden, maar over doping werd nooit gepraat. Toch denk ik nu dat het er volop was.

Ik heb het Usada rapport niet gelezen, maar naar het schijnt kunnen we er nu niet meer omheen: Lance Armstrong maakte gebruik van een geraffineerd dopingsysteem. Des te lelijker oogt het dat hij al die tijd iedereen die hem daarvan beschuldigde aan de muur genageld heeft. Er ontstaat een beeld van een maffiose man die nietsontziend en willens en wetens de dromen van vele anderen kapot gemaakt heeft. Hoe ziek de wielerwereld ook mag zijn, dat is bijzonder kwalijk.

Onvermijdelijk gaan we vervolgens twijfelen aan het goede werk dat Lance Armstrong gedaan heeft. Hoe oprecht was en is Livestrong? Was het alleen maar een dekmantel die de brand builders van Nike dankbaar gebruikten om het verhaal van Lance Armstrong beter te kunnen vertellen? Terugdenkend aan reportages over Lance die ziekenhuizen bezoekt en daar mensen hoop geeft, valt dit ook weer moeilijk te geloven.

De wereld is niet geel, hij is grijs. Goed en kwaad zijn moeilijk te scheiden en blijken nog maar eens moeiteloos naast elkaar te kunnen bestaan. In het geval van Lance Armstrong kleurt hij op dit moment donkergrijs, dat wel. Als hij iets van beterschap wil tonen, laat hij ze voortaan grijs maken, die polsbandjes.

Advertenties

2 gedachtes over “Lance, maak die polsbandjes voortaan maar grijs.

  1. Jammer, de Beschermheer is een illusie armer maar niemand is helemaal slecht, Lance dus ook niet.

    Wat betreft het eventueel afnemen van zijn 7 tourzeges, (de nrs 2 en volgende, zullen vermoedelijk evenzeer boter op hun hoofd hebben), is er een eenvoudige oplossing door de prijzen alsnog uit te reiken aan de behandelende artsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s