Nescio: wij weten niet of het wat wordt zo. (++)

Als een klein gezelschap een afspraak maakt en alle leden van het gezelschap komen te laat opdagen is overduidelijk niemand op tijd. Maar is er dan nog iemand te laat? Een filosofisch vraagstuk over het begrip tijd. En zoals dat vaker gaat bij filosofische vraagstukken luidt het antwoord wat mij betreft “geen idee.” Nescio dus eigenlijk. En daarmee is een cirkeltje rond, want restaurant Nescio was nou net de Bossche eetgelegenheid waar het voltallige bestuur van NUt de betreffende afspraak had staan.

Omdat we dus alledrie te laat waren, waren we alledrie precies op tijd en ook nog eens tegelijkertijd bij de voordeur. Daar werden we hartelijk ontvangen door een sympathieke dame die enigszins verbaasd mocht aanschouwen hoe een secretaris een jas uittrekt waar de rits het van begeven heeft. Wij lieten een flesje Merlot aanrukken en kregen uitleg over de kaart. Dat was niet nodig geweest, want Nescio is zelf in de veronderstelling dat de aanpak van meerdere kleine gerechtjes in plaats van het traditionele voor-hoofd-nagerecht een uitzondering is, maar wij weten beter. Het is zo langzamerhand inmiddels zoeken naar restaurants waar je níet in een soort-van-tapas-concept gestort wordt. In de meeste gevallen loopt dit goed af, maar bij Nescio niet helemaal.

Terwijl uit onze gesprekken bleek dat niet alles in het leven rozengeur en maneschijn is, schrokken wij enigszins van de prijs-kwantiteit verhouding van de gerechtjes. Op de smaak was niets, maar dan ook niets aan te merken, maar helaas moesten wij concluderen dat Nescio minstens 25% te duur is voor het gebodene.

Hoe verloopt zoiets? De Beschermheer berekende na vier gerechtjes dat hij er nog zeker vier nodig zou hebben om lekker gevuld te geraken. Als dan een gerecht gemiddeld dik 9 euro kost, loopt je portemonnee aardig leeg en de kassa aardig vol. Het betekende tijd en geld te kort (het is crisis, weet u nog?) en er zat niets anders op dan verlangend naar een simpel en betaalbaar bord met yoghurt en muesli op huis aan te gaan.

We betaalden de met moeite in bedwang gehouden rekening en stapten gedesillusioneerd het Bossche straatbeeld in, waar de Sint Jan ons troostend toelachte. “Ik heb het gevoel dat dit concept puur ontworpen is om je te veel geld te laten besteden”, mokte de secretaris. “Het wil hier in Den Bosch allemaal maar niet echt van de grond komen”, morde de Voorzitter. “Ik zie een oliebollenkraam”, juichte de Beschermheer. Voor 1 euro werd de overgebleven honger gestild. Eindelijk een gerecht met echt een beetje body.

Tja, dat was dus Nescio. Wij weten niet of het wat wordt met Nescio op deze manier. Wij beleefden een genoeglijk samenzijn daar niet van. En de kwaliteit is echt prima. We proefden lekkere gerechtjes met bijvoorbeeld gamba’s, tonijn, iberisch varken en pasta met een prima truffel roomsaus. Maar de prijzen zijn te hoog of de hoeveelheden te klein. En dat kost je sterren: we geven er twee op vijf (++).

 

Advertenties

6 gedachtes over “Nescio: wij weten niet of het wat wordt zo. (++)

  1. De truffelroomsaus was inderdaad overheerlijk, maar Nescio moet zijn prijs-kwaliteit verhouding eens goed onder de loep nemen. Bij die oliebol was die verhouding in ieder geval dik in orde!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s