De (terug)legging van een steen. Verslag in tekst.

Het was zo’n februaridag waarop het volgens de thermometer niet vriest, maar je ernstig aan de aan kwik toegeschreven eigenschappen gaat twijfelen zodra je je kop buiten de deur steekt. Steenkoud dus. En dat kwam mooi uit, want een steen zouden we gaan leggen. NUt bestond tien jaar volgens iemand die het uitgerekend had, het zou best de Voorzitter eens geweest kunnen zijn. Ter gelegenheid van tien jaar vrijwel vruchteloze maar waardevolle strijd tegen oppervlakkigheid en voor originaliteit, creativiteit en nog een paar dingen die in het mission statement van NUt waarschijnlijk wel terug te lezen zijn, zou het leuk zijn, zo hadden we bedacht, om een steen te adopteren in het Utrechtse straatgedicht op de Oudegracht. Enkele donateurs werden bereid gevonden deze actie te sponsoren en zo kon het gebeuren dat we ons verzamelden bij Springhaver. Een steen leggen kun je moeilijk zonder een goede bodem volgens de Beschermheer, waarna de Voorzitter kordaat kroketten liet aanrukken. Terwijl de Secretaris en de Beschermheer filosofeerden over het NUt van koffie drinken, voegde ook C. (lid van de klankbordgroep) zich bij het gezelschap. Nu was het wachten op bericht van donateur E., die elk moment in de parkeergarage kon arriveren, waarna wij naar de Oudegracht zouden vertrekken voor het heuglijke moment der steenlegging.

Wat in de daarop volgende minuten precies gebeurde zal altijd wel onduidelijk blijven, maar feit is dat de Voorzitter, C., de Secretaris en de Beschermheer even later op de Oudegracht liepen en tot hun vreugde én verrassing E. van achteren herkenden, die vastberaden op weg was naar de plek waar het allemaal moest gaan gebeuren. Eenmaal daar aangekomen ontstond er enige verwarring. Tussen de reeds gelegde stenen ontwaarde de Voorzitter moeiteloos de onze. Die N met nummer 503 namelijk. De Beschermheer probeerde een reden te bedenken waarom het symbolisch verschrikkelijk treffend was dat juist ons steen nummer 503 toebedeeld was, maar dat lukte niet. Hij hield er dan ook verder zijn mond maar over. Evengoed was het een beetje een raar moment. Wij zouden een steen komen leggen die er dus reeds lag.

Welbeschouwd moet het zo geweest zijn dat wij een beetje verdwaasd stonden te proberen te verklaren hoe dit nu toch weer kon. We vielen in ieder geval dusdanig uit de toon bij het passerende publiek dat een lange man met een fraai Duits accent ons vroeg of wij toevallig van het NUtblog waren. Het bleek Michael Münker van de Stichting Letters van Utrecht. Hij voelde direct aan dat er een klein misverstand ontstaan was en rukte al even onmiddellijk zijn gereedschap aan om de steen te lichten en deze in ons bijzijn van een extra inscriptie te voorzien aan de zijkant. Stond daar reeds de datum, nu kwam daar de afkorting ALVB bij, wat natuurlijk staat voor Ars Longa Vita Brevis. Een speling van het lot zorgde ervoor dat we nog behoorlijk wat toeschouwers kregen in de vorm van een stadsrondleiding voor buitenlanders van onduidelijke komaf die maar wat geïnteresseerd bleken in het project en minder in NUt (tja, zo gaan die dingen).

Goed, de steen werd even geknuffeld en vervolgens teruggelegd. De Secretaris las een gedicht voor van Rutger Kopland,  wat hem opvallend goed afging, maar hij had dan ook geoefend in de trein. De Beschermheer ging zelfvoldaan speechen en de Voorzitter droeg de steen op ernstige toon op aan een kunstenaar. Daarna kwamen we snel tot de conclusie dat we het nu wel steenkoud genoeg hadden, waarna het gehele gezelschap vertrok naar het nabij gelegen Ziezo voor een espresso of een kop warme chocomel, waarbij niet onvermeld mag blijven dat donateur E. zich nogmaals van zijn genereuze kant liet zien door de met de consumpties gepaard gaande financiële schade zonder enige aarzeling voor zijn rekening te nemen, waarvoor vanaf deze plek nogmaals dank! Het werd nog een gezellig half uurtje, met NUt op zijn best: er werden volop ideeën gedeeld en enkele vrolijke filosofische beschouwingen zagen het licht. Leuk, over tien jaar doen we weer zoiets! Nu gaan we eerst wijn maken. Misschien.

2 gedachtes over “De (terug)legging van een steen. Verslag in tekst.

  1. Bijzonder goed opgeschreven! Ik doe een poging de 503 te verklaren: na 5 jaar NUt begonnen wij ons succesvolle blog, de 0 staat voor het deca-millennium en we bestaan natuurlijk uit de Beschermheer, secretaris en Voorzitter. NUt-wijn? Ik kan niet wachten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s