Kozakkenveer Fortmond – Veessen

Op een zeer langzaam ontluikende lentemiddag had de secretaris de primeur dit jaar van één van zijn favoriete zondag-bezigheden: het bestijgen van een pontje, het liefste natuurlijk zonder gemotoriseerde passagiers, dat is immers het echte kneuterige, romantische gevoel. Plaats van handeling was de Ijssel, om precies te zijn tussen Fortmond en Veessen (Salland).

De geschiedenis van deze oversteek gaat ver terug. In de Middeleeuwen al kende het dorpje Veessen (aan de westkant van de Ijssel) een veerdienst. In het begin van de negentiende eeuw bouwden de Kozakken er een schipbrug, die daarmee de geallieerden hielpen om het Franse leger te achtervolgen. Deze brug deed echter maar kort dienst en het vervangende veer was nuttig voor de vele arbeiders die op de steenfabriek Fortmond werkten.

Foto: T. Klijn
Foto: T. Klijn

Het huidige vaartuig is een voormalig Belgisch garnalenbootje dat zich op de Westerschelde en de Noordzee heeft begeven, nog te herkennen aan de spuigaten aan de achterzijde. Het motorpontje wordt hoofdzakelijk bemand door vrijwilligers; een nichtje van de schoonmoeder van de secretaris mag zich circa 1x per 2 weken ook de schipper noemen van het Kozakkenveer.

Er heerste een typische eerste lentedag sfeer: zowel het personeel als de fietsers en voetgangers waren erg relaxed en vriendelijk. Het gezelschap rondom de secretaris nam het er van en streek neer aan de Veessense zijde bij restaurant ‘IJsselzicht‘ en zag dat het goed was.

Op de terugweg ontdekte de secretaris kunst en poëzie waar hij op zo’n plek en met zo’n ambiance uiteraard extra voor open staat. Het betrof  een werk gemaakt van epoxie op panelen, getiteld ‘Meekijken’ van Monica Ligteringen uit 2012. Nabij gelegen stond het gedicht ‘Het gezicht van de IJssel’ van Henk Posthouwer gepositioneerd. Tevreden stapte de secretaris weer aan boord: de ‘nul’ is in 2013 qua pontjes weer van het bord!

Foto: T. Klijn
Foto: T. Klijn

3 gedachtes over “Kozakkenveer Fortmond – Veessen

  1. Mag ik de secretaris dan eens uitnodigen om het toppunt van “pontjes-genot” mee te gaan maken? Een wandeling door de Rijnstrangen, waarbij de secretaris met eigen handen 2 trekpontjes mag voortbewegen.
    De tocht is ± 15 km:” Gangen door de Rijnstrangen”.
    Wie weet, is het hele bestuur wel warm te krijgen deze tocht mee te lopen en kan het zelfs tot een bestuurlijke verdieping leiden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s