Daglicht (++++)

Gastauteursbijdrage van Astrid Cevaal!

Wil je iets meer te weten komen over Autisme en deins je niet terug voor krijsende babies, bebloede messen en schimmige verblijven? Ga dan gerust naar de film Daglicht. In deze Nederlandse productie, die gebaseerd is op het gelijknamige boek van schrijfster Marion Pauw, vervult een gekortwiekte Angela Schijf de rol van moeder Iris. Beroepsmatig is ze advocate. Bij tijd en wijlen vertoont haar zoon Aron (Daniel Verbaan) licht autistische trekken, waar mensen in zijn omgeving weinig begrip voor kunnen opbrengen. Na een incident op school wordt geadviseerd een time-out te nemen. De bungalow van oma Ageeth (Monique van de Ven) lijkt daarvoor de ideale plek. Omdat Ageeth de door haar geplande vakantie niet wil afzeggen, besluit Iris zelf met Aron een paar dagen in haar ouderlijke huis door te brengen en van daaruit haar werkzaamheden op te pakken. Door een samenloop van omstandigheden komt Iris tot de ontdekking dat ze een broer (Ray: Fedja van Huêt) heeft, die de moord op zijn buurvrouw en buurmeisje op zijn geweten blijkt te hebben, hoewel hij dat ontkent noch bekent. Zijn zwaar autistische gedrag helpt hem daarbij niet veel verder. Het zakelijke instinct van Iris zorgt ervoor dat zijn zaak wordt heropend. Moeder Ageeth en vele anderen zijn not amused en vanaf dat moment wordt het leven van Iris bedreigd.

In de film wordt de spanning goed opgebouwd en kent het unieke verhaal een tamelijk onvoorspelbaar einde. Enige punt van kritiek heeft betrekking op de door Ray gemaakte puzzel die Aron binnen afzienbare tijd weet op te lossen. Het is bekend dat mensen die lijden aan Autisme over bijzondere gaven (kunnen) beschikken, maar deze scène vond ik enigszins ongeloofwaardig. In mijn optiek wilde de schrijfster of de regisseur het verhaal hiermee te mooi maken. De overige autistische kenmerken en gedragingen die een belangrijk aandeel hadden in het geheel, worden wel realistisch neergezet. Beide heren verdienen hiervoor een groot compliment, evenals de overige acteurs die hun vak goed verstaan. Een mooie hoofdrol voor Angela Schijf, die tot meer in staat is gebleken dan het spelen van een zelfverzekerde politieagente. Het wordt tijd voor totaal andere te spelen karakters: de onzekere, de onverschillige, de verdrietige en/of de onredelijke.

Waardering: 4 sterren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s