Night train to Lisbon

En daar zaten we dan, uitgeteld onderuitgezakt in de heerlijke dubbelstoel van het tijdelijke Cinecitta. Heb je eindelijk een keer een oppas geregeld, zit je duimen te draaien dat je niet gezamenlijk in slaap valt voor het bioscoopscherm. Hoe komt zoiets middenin de vakantie? Welnu, men neme de auto en rijde naar het adres van de ouders van de Beschermheer, om een dagje en een nachtje te genieten van de rust van Kempische bossen, bij tijd en wijlen onderbroken door langsrazend verkeer en bouwgeluiden. Daar kruipe men in afwezigheid van opa en oma in hun bed. Dat blijkt te smal, te hard, te weetikveel. In ieder geval goed voor een slechte nacht en een brakke rug. We hebben enorm genoten van ons uitstapje (beuken met verse, groene lenteblaadjes zijn móói!), daar niet van, maar de volgende keer gooien we weer gewoon een matras op de grond.

Goed, de film die wij hopelijk zouden uitzitten zonder in een diepe slaap weg te zakken was Night train to Lisbon, de verfilming van het gelijknamige boek. Dit boek kreeg de Beschermheer ooit cadeau en staat nog altijd ongelezen in de kast. Eraan begonnen, maar niet om door te komen. Wellicht hadden we even door moeten bijten, want de film belooft een prachtig boekverhaal. Een Zwitserse leraar redt een vrouw die op het punt staat zichzelf van een brug in de rivier te laten vallen en komt per toeval in het bezit van het boek dat ze bij zich draagt . Gefascineerd volgt hij het verhaal door in de trein naar Lissabon te stappen en in Portugal de geschiedenis van de auteur uit te pluizen. De kijker van de film vindt zichzelf plotseling terug in de Portugese revolutie begin jaren zeventig van de vorige eeuw, waarna een tragische liefdesgeschiedenis zich stapje voor stapje ontvouwt.

Terwijl gek genoeg iedereen in de film Engels spreekt (zou je toch niet verwachten van Zwitsers en Portugezen), zet Jeremy Irons als hoofdpersoon van de film een wat raadselachtig karakter neer. Zijn ex-vrouw schijnt hem saai genoemd te hebben, en dat is hij ook. Maar ondertussen volgt hij wél zijn hart door zonder duidelijk aanwijsbare reden van het ene op het andere moment de trein naar Lissabon te nemen, zelfs zonder enige vorm van bagage.

Prima film, vonden wij. En nog leerzaam ook, want dat Portugal net als Spanje een revolutie achter de kiezen heeft, was ons eerlijk gezegd tijdens de geschiedenislessen ontgaan. De zachte kleuren van de Portugese hoofdstad en omgeving deden de rest: het is best een trage film, maar we zijn wakker gebleven. Tijd om het boek er weer eens bij te pakken!

De trailer van deze vier sterren film bekijkt u hier:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s