Bruder Klaus Feldkapelle

Een kapel voor een heilige door een ‘heilige’

Resonantie, dat is waar het om gaat in het leven. Althans dat vindt de onthaastingsgoeroe Hartmut Rosa. De Duitse socioloog ziet het als de tegenhanger van vervreemding; het gevoel dat niets meer je wat doet. Die resonantie ervaar je het beste in kunst, natuur en religie.

Een kleine ruimte om stil in te zijn
Bruder Klaus Feldkapelle (ingang)Mechernich-Wachendorf, een boerengehucht aan de rand van de Duitse Eifel. Dit is de plek waar kunst en religie is verenigd in de eeuwige schoonheid van een graanveld.
‘Bruder Klaus Feldkapelle’ zegt een klein wit bordje aan de rand van een parkeerplaats. Tien à vijftien auto’s staan in de hoek waar een wandelpad begint. In de verte doemt een zandkleurige monoliet op aan de rand van het bos. Een klein half uurtje wandelen brengt ons bij een veldkapel. We lopen de driehoekige ingang binnen en wanen ons op een onwerkelijke plek.

Een negatief van een bos
De kapel ter ere van de heilige Nicolaas van Flüe (Bruder Klaus) is gebouwd in de traditie en bouwstijl van de omgeving. De basisvorm bestaat uit 112 sparrenstammen waar een vijfhoekige betonstructuur omheen is gebouwd. Daarna brandde architect Peter Zumthor binnenin drie weken lang een klein vuurtje. Dit zorgde ervoor dat er zich aan de binnenkant een negatief van een bos vormde. Hierin zijn kleine glasbollen verwerkt die diffuus licht naar binnen brengen. Bovenin de kapel is een opening waardoor de regen en sneeuw een klein plasje vormt op de vloer met een laagje van tin en lood.
Bruder Klaus Feldkapelle (zicht naar buiten)
Al deze elementen zorgen ervoor dat je bij binnenkomst onder de indruk bent en even stil wordt. Resonantie dus.

Het zitbankje, waarop het trouwens prettig zitten is, moest precies 1,04 meter zijn. Niet langer dan dat, genoeg voor één persoon. Bruder Klaus was immers kluizenaar.

Bruder Klaus
Nicolaas van Flüe (1417–1487) is de patroonheilige van Zwitserland. Hij was een vredesstichter, mysticus, kluizenaar en vader van tien kinderen. In 1947 is hij door paus Pius XII heilig verklaard.
Bruder Klaus leefde de laatste twintig jaar van zijn leven als kluizenaar in de Zwitserse Ranft-vallei. Tijdens zijn kluizenaarschap was hij een veelgevraagd adviseur. Zo voorkwam hij in 1481 bijvoorbeeld een dreigende oorlog tussen de Zwitserse confederaties. Een man zoals hij zouden we deze dagen goed kunnen gebruiken …

Hoe het verhaal begon
Een lokale boerenfamilie zocht een architect voor de bouw van een kapel op hun velden. Zumthor werkte aan een opdracht in de buurt (Keulen) en zo kwam men hem op het spoor. De familie schreef hem of hij niet ‘een plannetje wilde maken’. Het antwoord van de Zwitser was aanvankelijk negatief. ‘U zult er tien jaar op moeten wachten en bovendien ben ik erg duur,’ zou de starchitect gezegd hebben.

Nadat hij zich liet overhalen tot een bezoek aan het plaatsje besloot hij de opdracht aan te nemen. Hij zag wel wat in deze plek en vond het idee intrigerend. Bruder Klaus was bovendien de favoriete heilige van zijn moeder. Tijdens het bouwproces stopte de architect van het Werkraum Haus met roken en werd, naar eigen zeggen, weer een echte katholiek.

Oh ja, van de eindfactuur zag hij, in stijl, af.


Bronnen: Frankfurter Allgemeine Zeitung, New York Times en zuiderlucht.eu
(Afbeeldingen: NUtblog)

Update: 9 september 2014

2 gedachtes over “Een kapel voor een heilige door een ‘heilige’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s